door

Koortsige mijmeringen

Sinds vorige week heeft een griepachtig virus me te pakken. Verhuizen van bed naar zetel en omgekeerd, tot veel meer ben ik niet in staat. Dafalgan en Lysomucil zijn mijn medestanders. “Je moet veel slapen”, zegt iedereen. Maar slapen, lukt niet goed. Mijn lijf doet teveel pijn en sputtert tegen.

Naast mij, op haar kussen ligt Swenga. Ook zo ziek als een hond. Ik zal genezen, zij niet. Ze heeft plots een kwaadaardige vorm van lymfeklierkanker gekregen. We zijn er kapot van, ze moet nog 6 jaar worden. In de dierenartspraktijk kent iedereen haar dossier. Ze denken allemaal mee hoe we het haar zo comfortabel mogelijk kunnen maken. Ik mag hen altijd, op elk moment bellen. De behandeling met Cortisone en CBD-olie slaat aan. Swenga geniet van de aandacht, extra vleesjes en snoepjes. Maar deze zomer zal ze er waarschijnlijk niet meer zijn.

Ik probeer te rusten, te ontspannen, wat te lezen, een romantische film te kijken (Love Again), … Mijn koortsachtig brein flitst van hier naar daar. Teveel tijd om na te denken, tot niets anders in staat. Ik scrol door kranten en sociale media. En kom een tekst tegen van Peter Terryn over de tijd waar we nu inzitten. Zijn inzichten grijpen me naar de keel omdat ik ze pijnlijk duidelijk herken.

“Op de feestelijke klanken van ‘YMCA’ van The Village People wordt in de VS alles wat riekt naar gelijkheid, inclusiviteit en wokeness triomfantelijk afgeschaft, kapotgemaakt, vertrapt en verboden. Extreemrechtse politici in Europa en hun kiezers blaken van zelfvertrouwen dankzij de steun van Trump en Musk. Emancipatie van vrouwen wordt beantwoord met herboren militante mannelijkheid. Het verbod op racisme wordt weggehoond door wit superioriteitsgevoel. Transgender personen worden afgeschaft. Vreemdelingen worden gedeporteerd. Solidariteit met zwakkeren maakt plaats voor het recht van de sterkste.”

Waarom kiezen mensen hiervoor? vraag ik me af. Volgens Peter niet uit domheid maar wel omdat fascisme bevrijding belooft. Bevrijding waarvan? Van armoede? Ik ken heel wat extreem-rechtse kiezers die jaarlijks met het vliegtuig op vakantie gaan. Van onze softe, meelevende, menselijke kant? Moet dat? Ik denk terug aan de geschiedenislessen, aan de jaren ’30 van vorige eeuw. Toen sputterde de economie ook tegen. Mensen kozen toen ook voor fascisten en een wereldoorlog volgde. Daarna leefde de economie op. Zij die bevrijding willen, (waarvan?), hebben ze er echt een verwoestende oorlog voor over?

Ik verlang naar kleuren, veel kleuren. En hete zonnestralen die mijn pijnlijke sinusholtes koesteren en verwarmen. Ik mis mijn stoere, fluffy teddyberen in de tuin, die lomp en grappig onhandig vliegen van bloem naar bloem. Hommelzacht! Ge moet dat echt eens doen, over hun haartjes wrijven. Dat geeft je een ‘safarigevoel’. Eerst de angst: ‘Hij zal me toch niet prikken?’ en dan het besef: ‘Dit is ook een levend wezen op onze prachtige planeet.’ Uitkijken en verlangen naar de dag dat ze er terug zijn. Dat kan nu niet lang meer duren.

Van zo’n gevoelens wil ik niet bevrijd worden!!! Jij?

28 thoughts on “Koortsige mijmeringen”

  1. Dag ziek vriendinneke in de zetel die zo verlangend uitkijkt naar de lente en verdrietig is omwille van die bruine zieke sloeber wiens poot je liefdevol vast houdt. Ik denk dat Swenga geluk heeft dat ze bij jullie terecht is gekomen, zo’n diervriendelijk en liefdevol nest en dat weet/voelt zij ook.

    Ik denk dat er samen met jou nog zoveel andere mensen dat verlangen naar beter weer delen, ik ook. Ik stuur je dit kort troostend woordeke en hoop dat je je snel weer beter voelt en snel terug in de tuin kan ronddartelen.

    Veel beterschap Hildeke.

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden

  2. Ziek maar rustig uit… tegen griep is er nog altijd geen enkel middeltje uitgevonden.
    Wat sneu voor jullie trouwe viervoeter… Mag je het dier begraven in jullie eigen tuin ? Dat hebben wij vroeger in Merchtem eens gedaan en ik moet eerlijk zeggen dat het een stukske helpt om over dat gemis te komen.
    Wat ons modern heden en geschiedenis betreft… We leven in héél barre tijden waar we het laatste nog bijlange na niet gezien hebben. Het fascisme duikt op in een nieuw kleedje… ☹

    Beterschap Hilde !

    Geliked door 2 people

    Beantwoorden

  5. Van harte beterschap. De griep is niet niks…. en dan zo’n zorgen erbij met de hond… Sterkte daar. En dat wens ik ook de wereld toe. Ik had een droom, net als Martin Luther King. Nog steeds. Maar ik begrijp niet waarom we zo hopeloos achteruitrollen. Worden we steeds dommer in plaats van slimmer? Ik vrees van wel. Maar begrijpen doe ik het niet.

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden

  6. Ik wens je van harte heel veel beterschap Hilde. Veel rust zal je zeker helpen. Ik vind het zo triestig dat Swenga lijdt aan lymfeklierkanker. Hopelijk heeft ze in de toekomst niet te veel pijn. Ik twijfel er niet aan dat je Swengta met de beste zorg en heel veel liefde zult omringen.

    Wat er op dit ogenblik in de wereld en bijzonder in Amerika gebeurt daar zouden we nog veel triestige bladzijden mee kunnen vullen. Maar laten wij optimistisch blijven en een beetje hoop geven aan onze kinderen en kleinkinderen.

    Ik denk dat iedereen tracht naar de lente. Hopelijk kunnen wij binnenkort weer de energie voelen van onze natuur en al die triestige gebeurtenissen doen vergeten.

    Heel, heel veel beterschap Hilde.

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden

Geef een reactie op Annick De Ridder Reactie annuleren