Infuus

Nee, deze titel heeft niks te maken met mijn job in de zorg. ­čśë

Wel met mijn bijberoep. Ja, zot h├Ę, ik ben nu een schrijver in bijberoep. Heb een ondernemingsnummer moeten aanvragen en mag nu net als andere kleine zelfstandigen klungelen met papieren en paperassen. Oh help, ik krijg daar koorts van!

Maar allee, we wijken af. Een boek schrijven, deden Karen en ik eerst voor de fun maar dat ging ons zo goed af dat Stichting Kunstboek ons oppikte. Wie had toen gedacht dat ik als gevolg daarvan voor publiek ging moeten spreken? Had ik dat geweten, …

Karen is dat al gewoon maar op 21 november is het mijn vuurdoop in Infuus – Theehuis in Ternat. We gaan daar een interactieve lezing geven, een boekvoorstelling ‘Onze Aarde Vieren’. Ik heb daar best wel wat zenuwen voor, mijn verlegenheid speelt me parten.

Daarom gingen we gisteren al eens kennismaken. Karen had er een levering van tisanes te doen en zo kon ik ook al eens Eric, de sympathieke uitbater van Infuus, ontmoeten. Eric is een goedlachse man met baardje en pet die leeft voor zijn zaak. We werden verwend met thee en koffie en gezellige babbels tussendoor.

We bleven er een hele voormiddag om onze boekvoorstelling voor te bereiden. Werken in zo’n theehuis, da’s echt wel het aangename aan het nuttige koppelen hoor. De gezellige inrichting, zitten tussen de mensen die van een drankje kwamen genieten, de zon die door het grote raam naar binnen scheen, het uitzicht over Eric zijn kruidentuintje, ik kon dat daar wel uithouden.

Heb je goesting om onze eerste lezing mee te maken? Dan ben je welkom op zondag 21 november om 14 u. Graag inschrijven via de website van Infuus Ternat.

Ladies night

Samen lachen en giechelen en honderduit babbelen, het deed deugd! Op haar kousenvoeten via een berichtje had Stien gevraagd of ik goesting had om mee te doen. Natuurlijk! Dat wilde ik niet missen. Allemaal samen de pashokjes in duiken, nieuwe outfits showen, elkaar stijladvies geven, ik vind dat plezant.

Place to be, vorige vrijdagavond, was de nieuwe kledingwinkel ‘Green Dresscode‘ van Jessy in Londerzeel. Niet zomaar een winkel, nee ze verkoopt alleen duurzame ├ęn fairtrade merken. Voorlopig alleen nog nieuwe kleding, handtassen en schoenen van plantaardig leder. Maar ze denkt er zelfs aan een tweedehands afdeling toe te voegen.

Jessy was de perfecte gastvrouw. We kregen prompt een glaasje bubbels (of iets anders) in onze handen gedrukt. Een chipke en ander lekkers daarbij en de toon was gezet.

Jessy vertelde zeer vlot en enthousiast haar verhaal. Eigenlijk was deze winkel haar ‘midlife crisis’ grapte ze. Ze had altijd een bureaujob bij Pfizer gedaan maar ze wilde meer uit het leven halen. Ze wist al een hele tijd dat de productie van onze kleding een zeer vervuilend proces is. En dat er tot op vandaag nog steeds zeer veel arbeiders in de kledingindustrie uitgebuit worden. Daar kan ze niet tegen dus kocht ze alleen nog de merken waarvan ze zeker wist dat die te vertrouwen zijn. Maar omdat ze die merken in onze buurt niet vond, kocht ze online. Wat dan eigenlijk ook niet zo ecologisch is. Want wat niet past, moet je terugsturen.

Om een lang verhaal kort te maken: als ze in de buurt zo’n winkel wilde, moest ze er maar zelf voor zorgen dat die er kwam. En zo werd ‘Green Dresscode’ van heldin Jessy een feit.

Op ‘Good on You‘ kan je trouwens checken hoe betrouwbaar jouw kledingmerk is. En in ons boek ‘Onze Aarde Vieren’ vind je ook informatie over de kledingindustrie.

Duurzame kleding heeft wel nog steeds het stigma oubollig en niet modieus te zijn. Om dat te testen had ik onze puberdochter meegenomen. Zij is dit schooljaar met een modeopleiding begonnen. Zeer hip, op de hoogte van de laatste trends en zeer kritisch wat kledingoutfits betreft. Oh man! Ik moet dikwijls wat horen van dat kind! Ze draaide met haar ogen zoals alleen een bijna 15-jarige puber dat kan toen ik vroeg of ze meewilde. “Een winkel met duurzame kleding, moeke toch! ’t Zal weer wat zijn!” Maar haar nieuwsgierigheid overwon het en cool slenterend, zeker geen interesse tonend, kreeg ik ze mee. Heb ik daar plezier gehad toen ik haar helemaal zag ontdooien en gretig tussen de rekken graaien. Ons schatteke kon haar enthousiasme niet verbergen. De stelling ‘duurzame kleding is oubollig’ klopt dus niet!

In het voorjaar wil ik ook zo’n ladies night organiseren bij Jessy. En zou je dat graag voor jouw vriendinnen ook eens doen? Het kan nog steeds en is echt een aanrader. Je moet eens gaan snuisteren in haar winkel. Woon je te ver van Londerzeel? Ze heeft ook een webwinkel. Hoe duurzaam en fair is jouw kledingkast eigenlijk?