De lente in quarantaine

’t Zijn rare tijden nu. ‘Tegenstellingen’, da’s een woord dat mij hier regelmatig door het hoofd schiet.

-“Moeder Aarde slaat en zalft nu.” hoorde ik iemand zeggen. De pandemie die ze ons gegeven heeft, is inderdaad verschrikkelijk. Maar ze stuurt ons heel veel zon en zalige lentedagen tegelijkertijd.

-Druk, enorm druk is het nu. Op mijn job in de zorg, fysiek en mentaal. Het doet wel goed iets te kunnen doen maar de extra nachten plegen een aanval op mijn bioritme. Ik slaap slecht. Troosten doe ik vooral, verdrietige bewoners en collega’s in paniek.

-Thuis is alles anders. De scholen zijn dicht en de dochter moet haar nieuwe leerstof zelf verwerken wat echt niet makkelijk is. Voor Wiskunde werken we online samen met de rekentherapeute. En nu iedereen thuis is, poetst de kroost hun kamer zelf. Happy dansmuziek opzetten, waar we luidkeels op kunnen meebrullen, is toegestaan. Zeer wenselijk zelfs.

-Ik denk na. Over hoe het toch zo ver is kunnen komen. En ik vrees dat als we blijven oerbossen kappen omwille van de economie en wilde dieren blijven verhandelen als producten, we nog meer onbekende virussen waar we nog geen weerstand tegen hebben, zullen bevrijden.

-En het applaus voor ons, mensen in de zorg, het doet deugd. Maar het schrijnt ook enorm. Nu ineens zijn we helden. Maar wat we al lang vragen: meer middelen en mankracht want we verzuipen. Zou dat na deze crisis wel kunnen? Ik betwijfel het.

-Een wereldwijde crisis kan ons misschien eens wereldwijd laten nadenken. Over arm en rijk, over eerlijke fiscaliteit? Ik ben bijlange geen econoom maar ik ‘voel’ dat het fout zit met die ‘legitieme’ geldstromen die naar belastingsparadijzen verdwijnen. Dat is een systeem dat gecreëerd is, waarom kan er geen eerlijker systeem gemaakt worden? Is dat naïef?

Dan moet de arme middenklasse er niet meer voor opdraaien. En krijgt haatzaaierij tegenover ‘de vluchtelingen’ (zoals destijds tegenover de Joden) geen kans meer. Dan gaan mensen in de stemhokjes misschien terug hun verstand gebruiken? Want ik snap de link in hun hoofd niet. Als ge zelf ne sukkelaar zijt, moet ge toch niet tégen de sukkelaars stemmen?

-Ik lees ook positieve nieuwsberichten. Over satellietbeelden die tonen dat de luchtvervuiling ineens fors is afgenomen. Binnen 40 jaar gaan we dit zien in de grafiek van de klimaatopwarming als een knik, de Corona-knik. Misschien kunnen we de grafiek zelfs ombuigen?

-Zelfs heel dit blogbericht is een tegenstelling. Want ooit heb ik mezelf beloofd nooit of nooit over politiek te schrijven. En altijd positief te blijven. Maar ’t moest er eens af. ’t Zal me misschien wel wat volgers kosten, maar foert. Volgende keer bloggen we terug over de tuin…

Bruckeveld

Deze zomer heb ik een toffe plantenkwekerij ontdekt. Een vriendin vroeg me om eens mee te gaan en amai! Dat ik daar nog nooit geweest was, het is zelfs bij ons in de buurt…

Verwoed pogingen doende om van mijn verbazing te bekomen, stelde de eigenares me direct gerust: “Eigenlijk weten veel mensen niet waarvoor wij staan.” Ik dacht allee jong, zo’n tof concept dat jullie hebben, dat moet ge toch van de daken schreeuwen!

In 1993 is deze plantenkwekerij gestart. Christine en haar echtgenoot Walter werken samen met één vaste arbeider. Tijdens de lente en zomermaanden krijgen ze hulp van seizoensarbeiders voor het oppotten en wieden.

Wat ik tof vind, is dat ze heel veel zelf kweken: zaaien, stekken en scheuren. Daarnaast zijn ze lid van een groep met andere kwekers zodat hun aanbod nog veel uitgebreider is. Ben je dus op zoek naar een plant die ze niet zelf gekweekt hebben, dan kan je die altijd bestellen.

Waar ik me dan helemaal goed bij voel, is dat ze duurzaam werken heel belangrijk vinden. Ze vangen het regenwater van de serres op. Ze hergebruiken de plastic potjes die de klanten terugbrengen. En de bestellingen worden in kisten met statiegeld klaargezet, dus geen wegwerpverpakkingen. Van de planten die niet verkocht zijn, nemen ze stek of ze scheuren ze. Snoeisel en onkruid wordt op het veld onder gefreesd.

Aan hun nieuwe website wordt op dit moment nog hard gewerkt. Er wordt een filter geïnstalleerd zodat je kan zoeken op standplaats, hoogte, bloemkleur en wintergroen. Dat zie ik helemaal zitten. Deze winter ga ik me kunnen amuseren en terug wat borders aanpassen.

Dit weekend, 21 en 22 september hebben ze opendeurdagen. Je moet zeker eens gaan kijken! Hun toontuinen zijn tof om eens door te wandelen en ideeën op te doen. En prijs – kwaliteit gezien, zijn hun planten voordeliger dan andere kwekerijen die ik al bezocht heb.

Allemaal beestjes

Hemelvaartsdag begon schitterend voor mij. Ik kwam buiten gestapt en een Koninginnenpage fladderde me tegemoet. Onze grootste en mooiste inheemse vlinder.

Ik was al lang ‘jaloers’ op vele van mijn ecologische tuinvrienden als ze foto’s van deze schoonheid in hun tuin postten. Ik zag hier vorig jaar pas voor de eerste keer een ‘versleten’ exemplaar en in het najaar een prachtige rups.

En nu kwam zo’n prachtig dier zomaar naar me toe gevlogen…

Koninginnenpage

In de tuin van Veltvriendin Veerle vlogen rond de appelboom veel kleine kevertjes. We wisten niet wat voor beestjes het waren dus heeft ze het even gevraagd in de Velt-groep. Het was de kleine rode weekschildkever of het ‘soldaatje’. Dit zijn zeer nuttige diertjes, ze eten bladluizen.

In haar appelboom zaten wel wat luisjes dus wij super blij dat die beestjes er waren. Voorbeeld van een ecologische tuin in evenwicht.

Kleine rode weekschildkever of ‘soldaatje’

Zaterdagavond mocht ik met de lieve wederhelft mee naar een feestje van een klant. Het was daar warm in dat zaaltje dus alle ramen werden open gezet. Kwam daar heel log en brommend een meikever binnen gevlogen en een golf van paniek ging door de zaal.

Ik zag een stoer uitziende kerel met een moordzuchtige blik in zijn ogen en een bierglas in zijn hand in beweging komen. Gelukkig kon ik net voor hem springen en het arme diertje voorzichtig uit de gordijnen plukken. Achter mij hoorde ik hem nog roepen : “Ai! Pas op!” Ja, het beest ging mij zeker verslinden! 😉

Ik draaide me om en met mijn meest gelukzalige glimlach zei ik : ” ’t Is ne meikever.” Ge moest diene mens zijn gezicht gezien hebben…

Voorzichtig heb ik de onfortuinlijke kever buiten gezet.

Meikever (niet op mijn hand, de foto die ze ervan namen, is niet zo goed gelukt)

Nog beestjes die we deze week gezien hebben : puppy’s! Eén van die twee kleine schatjes wordt de onze. Meer foto’s en info vind je hier. Ik mis het hier, een hond op den hof, nu ons lieve Karoo al bijna een jaar gestorven is.

Vanaf 22 juni is er hier terug jong leven in huis. De lieve wederhelft ziet het niet helemaal zitten maar heeft me toch ‘mijn goesting’ gegeven. Mijn verdriet over ons Karoo en het feit dat ik zo veel alleen thuis ben, heeft hem toch over de streep getrokken.

Zo stond er onlangs, plots in het midden van mijn tuin (ik zat op mijn hurkje te wieden en zette me even recht) de meest beruchte vergif spuitende tuinier van ons dorp vlak voor mijn neus! Wat mistte ik toen mijn stoere vriendin met haar trouwe hondenogen die me steeds door dik en dun verdedigde…

Rhodesian Ridgeback puppy’s

Maar de allerleukste beestjes dit weekend waren ‘haantje Frans met zijn kiekens’! We deden in zijn tuin mee met de Ecotuindagen van Velt en hebben ons enorm geamuseerd. Het weer was prachtig en we mochten 327 bezoekers verwelkomen.

haantje Frans met zijn kiekens…

Krokus Vanguard BIO

Toffe dingen waarvan je weet dat ze op komst zijn, maar waar je nog een beetje moet op wachten, daar ben ik fan van. Ge hebt daar drie keer plezier van vind ik.

Daarom ben ik zo zot van bloembollen. In het najaar stop je die in de grond, dan probeer je je voor te stellen hoe het er in de lente zal uitzien. En nu … tadaa!

Deze bio krokus bestelde ik in het najaar bij Natural Bulbs met een fikse korting omdat ik Velt-lid ben. Vanaf deze zomer kan je ook via Velt biobloembollen bestellen. Deze krokus zit er ook bij.

Wij popelen alvast om je het assortiment te tonen. Vorig najaar hebben we met Velt meer dan 2 000 biobloembollen aangeplant in Comité Jean Pain, Holle Eikstraat 34 in Londerzeel. Op 3 maart en 7 april mag ik samen met iemand van CJP jullie rondleiden en het ‘biobloembollenverhaal’ vertellen. Op 17 maart en 21 april neemt een Velt-collega jullie mee. Telkens van 10 tot 12u.

Hier in de voortuin is het startschot voor de lente alvast gegeven. Er zit nog vanalles in de grond waar ik razend benieuwd naar ben.

Wordt vervolgd …

Klaprozen

Als ik naar mijn werk fiets, rijd ik een tijdje naast de spoorweg.  De ‘routekant’, zeggen ze bij ons.  Daar staat één huis en daartegenover staan heel veel klaprozen in de berm tussen de straat en het spoor.  Alleen daar.  Ik vraag me af of die mensen die daar wonen elk jaar de grond aan de ‘routekant’ gaan verstoren.  Want klaprozen groeien in verstoorde grond.

1B7E3126-7A07-4F82-8AC2-28A5E46EF6BC

In onze tuin staan ook wel wat klaprozen.  Daar waar er gewied werd, komen er van die bleke, wilde klaproosjes op.  Mooi, vind ik.

686DE15D-9994-4095-9862-4F24DE47BC9A

Maar ook papaver somniferum, de beruchte slaapbol heb ik er ooit gezaaid.

62920DB7-6DE9-4893-8C7B-62117EC3DF919BBC4A9E-0E5E-4DA8-AB9D-17E49C147756

Dit is een gevulde vorm :

60BD623A-80B5-498C-83DF-36AAE27357E2

Deze is niet echt een klaproos maar wel Meconopsis of schijnpapaver :

BF1B6434-A9FE-455E-B198-F84068C36EAB

Deze vaste papaver of Papaver Oriëntale vind ik ver van schoon, veel te rood.  Maar wel schoon van ver en omdat hij toch niet te lang bloeit, mag hij blijven.

FF18C52D-D01B-4D36-A430-59E4E21EC0174E690E48-FC31-4B03-8FD6-2FAE2BB57837

De kleur van deze vaste papaver vind ik wel mooi.  Hij bloemt dit jaar de eerste keer.  Had hem vorig jaar gekocht maar werd in de tuin direct opgevreten door slakken.  Het was een leuke verrassing dat hij er dit jaar toch terug stond.

704BC4AF-0AD4-44D0-AF6F-9CB0CC414618

 

 

 

Courgettes verwerken

“Ze komen er langs ons oren al uit!!!”  Ons jongens kunnen er wat op doen, op al die courgettes.  Nochtans had ik dit jaar maar één plantje gezet, één gele courgetteplant.  Maar ’t is er ene  die goed zijn best doet.  Elke week kan ik wel enkele vruchten oogsten.image

Daarom was ik op zoek gegaan naar wat andere recepten.   In het boek ‘de moestuin van mme Zsazsa’ vond ik een tip om groenten eens te roosteren.  De courgettes in schijfjes gesneden en in een grote kom gedaan.  Daar heb ik olijfolie op gegoten en goed gekruid met Ras el Hanout (gekregen van de buurman), kruidenzout en peper.  Dat goed door elkaar geroerd en dan op de bakplaat van de oven gespreid.  De oven had ik voorverwarmd tot 220°C en een half uurtje hebben ze erin gelegen.  Halverwege moest ik ze wel eens draaien.  Echt lekker was dat, ons Antje kwam ook graag proeven.image

Maar om het wat toegankelijker te maken voor de broers, heb ik ze verwerkt in een tomaten-groentesaus met heel veel verse kruiden uit de tuin en gehaktballetjes.  Lekker, echt lekker!  Deze keer heb ik geen parels voor de zwijnen gemaakt…image

Maand na maand : onze poel in juni.

veltecotuin_hilde-1-52Het natte weer van de voorbije maanden was voor dit stukje tuin super.  De poel bruist van leven.  De paddenvisjes hebben allemaal pootjes gekregen en zwermen uit over heel de tuin.  De kids van ’t Streukke duiken hier regelmatig met hun neus in het gras als ze weer zo’n springertje ontdekken.  Zalig!image

De laatste weken horen we zelfs terug een kikker kwaken in de poel en sinds gisteren hoor ik er twee.  Heb ze wel niet gevonden.  Als ik met camera in de aanslag probeer dichterbij te komen, zwijgen ze verschrikt.  Tot ik weer verder ga.  Achter mijn rug beginnen ze dan terug te kwaken, de sloebers.veltecotuin_hilde-1-49

Het gras staat zalig hoog, kan het nog niet over mijn hart krijgen het al te maaien.  De wilde margrietjes, boterbloemen, teunisbloemen, blaassilene,… staan nog zo heerlijk te bloemen.  Als het zonnetje schijnt, is het hier een hemel voor libellen, zweefvliegen, hommels, bijtjes en andere kriebelbeestjes.  Zalig om naar te kijken!  Met de lieve wederhelft en een theetje in de hand, kom ik hier dan even genieten.  Het paradijs in de eigen tuin…veltecotuin_hilde-1-53

Onze kruidenspiraal

Eigenlijk is onze kruidenspiraal ontstaan uit nostalgie.  Toen onze jongste zoon een jaar of acht was, ging hij op woensdagnamiddag steeds naar ‘De Siebe’, een bioboerderij bij ons in het dorp.  De boerin knutselde met de kinderen en liet hen kennis maken met de natuur.  In de vakantie kampeerden ze op de boerderij.  Ze sliepen in ‘indianententen’, leerden brood bakken, dronken kruidenthee en amuseerden zich buiten.  Groot was zijn verdriet toen het boerengezin ging verhuizen naar Canada.  ‘De Siebe’ werd afgebroken en de grond verkocht.  Echt spijtig!  In die periode had ik Comite Jean Pain leren kennen en was er een kruidenspiraal gaan leren bouwen.  Dat wilde ik in onze tuin ook wel.  Onze zoon die aan het helpen was om ‘De Siebe’ af te breken, vertelde de boerin over mijn plannen.  Hij vroeg haar of hij wat stenen mocht meenemen voor moeke haar kruidenspiraal.  Zo zou er voor altijd een stukje ‘Siebe’ in onze tuin blijven.  De boerin was enthousiast en we mochten zoveel stenen meenemen als we wilden.image

Met het hele gezin samen bouwden we onze kruidenspiraal.  Zelfs de jongste dochter, die toen nog een peuter was, hielp zeulen met steentjes op haar maat.  We haalden een halve meter aarde uit en vulden dat met steengruis.  Daarop zand en aarde gemengd en dan de spiraal opbouwen naar boven toe.image

Eigenlijk is onze spiraal niet volgens de regels gebouwd.  Eigenwijs als ik ben, maakte ik er een eigen versie van.  Bij ons is het meer een kruidentuintje geworden in de vorm van een spiraal.  Wil je de echte kruidenspiraal maken, dan moet je gaan kijken bij Yggdrasil, een didactisch-ecologische ontmoetingsplaats voor permacultuur.  Meer info vind je hier.image

Deze week heb ik onze kruidenspiraal een beetje ‘opgepimpt’.  Dit voorjaar waren we met de buren op weekend in de Ardennen.  ’s Zaterdags was het echter zo slecht weer dat we niks konden doen buiten.  Maar niet getreurd, dan zijn we maar een leisteenmijn gaan bezoeken.  De eigenaar van de mijn zei dat we stenen mochten rapen als souvenir.  We mochten alleen niet meer dan 150 kg boven halen.  Want dat was niet goed voor onze rug, grapte hij. 😊  De kinderen vonden dat natuurlijk plezant en zo had moeke ineens veel stenen om plantenetiketten mee te maken…imageimage

1 april…

Eigenlijk moet ik deze toch wel gauw even vertellen!  Deze week heb ik buikgriep gehad.  Een cadeautje van mijn werk, grr!  Vrijdag was ik herstellende van dat ocmw-virus en dus was ik ons huis aan het opruimen en verluchten.  Kwestie van alle vieze beestjes buiten te krijgen.  Het was een stralende lentedag dus onze dochter en het buurjongetje waren aan ’t buiten spelen.

Ineens hoorde ik hen roepen en wenen.  Ja lap, ’t was al van dat!  Ik begon te lopen terwijl denkend of ik nog wel genoeg pleisters en verbandmateriaal had…  Daar lagen ze alletwee op de oprit, kronkelend van de pijn, bloedend aan knieën en ellebogen…  Ja tereire, tot ik dichterbij kwam…  Ketchup!!!  Ja, ketchup, daar hadden ze zich mee ingesmeerd!  Negen en tien jaar!  En plezier dat ze hadden!!!   Zalig he…😊

Groen Genot

Amai, hoe spannend!  In mijn hoofd springen en dartelen duizend ideeën maar een leeg blad ( scherm) staart me al dagenlang aan.  Ik wil graag beginnen met een tuinblog.  Eigenlijk is deze gedachte al jaren latent aanwezig maar het kwam er nooit van om te starten.  Nu ga ik volgend jaar de eerste keer meedoen met het ‘Velt ecotuinenweekend’ en het zou wel leuk zijn om de mensen te kunnen zeggen dat ze de tuin verder kunnen volgen via de blog.

Graag wil ik al even Madrina van Baiegoed.be danken want zij hielp me om een naam te kiezen voor mijn tuin.  Ik had graag een naam waar positivisme en genieten van natuur in zit.  Er mocht ook wel een link naar Zuid-Afrika, het geboorteland van onze dochter, in zitten.  Zoals Mooi Bly, het landgoed waar we elke keer als we naar Zuid-Afrika gaan, logeren.  Enkele minuten na die bedenkingen stuurde ze al een hele lijst namen.  Bij de ene schaterde ik het uit, anderen deden me glimlachen.  En deze werd het al heel vlug : Groen Genot…  Dit doet me denken aan een landgoed blakend in de zon waar mensen genieten van het buiten zijn…  Wordt vervolgd!