Bruckeveld

Deze zomer heb ik een toffe plantenkwekerij ontdekt. Een vriendin vroeg me om eens mee te gaan en amai! Dat ik daar nog nooit geweest was, het is zelfs bij ons in de buurt…

Verwoed pogingen doende om van mijn verbazing te bekomen, stelde de eigenares me direct gerust: “Eigenlijk weten veel mensen niet waarvoor wij staan.” Ik dacht allee jong, zo’n tof concept dat jullie hebben, dat moet ge toch van de daken schreeuwen!

In 1993 is deze plantenkwekerij gestart. Christine en haar echtgenoot Walter werken samen met één vaste arbeider. Tijdens de lente en zomermaanden krijgen ze hulp van seizoensarbeiders voor het oppotten en wieden.

Wat ik tof vind, is dat ze heel veel zelf kweken: zaaien, stekken en scheuren. Daarnaast zijn ze lid van een groep met andere kwekers zodat hun aanbod nog veel uitgebreider is. Ben je dus op zoek naar een plant die ze niet zelf gekweekt hebben, dan kan je die altijd bestellen.

Waar ik me dan helemaal goed bij voel, is dat ze duurzaam werken heel belangrijk vinden. Ze vangen het regenwater van de serres op. Ze hergebruiken de plastic potjes die de klanten terugbrengen. En de bestellingen worden in kisten met statiegeld klaargezet, dus geen wegwerpverpakkingen. Van de planten die niet verkocht zijn, nemen ze stek of ze scheuren ze. Snoeisel en onkruid wordt op het veld onder gefreesd.

Aan hun nieuwe website wordt op dit moment nog hard gewerkt. Er wordt een filter geïnstalleerd zodat je kan zoeken op standplaats, hoogte, bloemkleur en wintergroen. Dat zie ik helemaal zitten. Deze winter ga ik me kunnen amuseren en terug wat borders aanpassen.

Dit weekend, 21 en 22 september hebben ze opendeurdagen. Je moet zeker eens gaan kijken! Hun toontuinen zijn tof om eens door te wandelen en ideeën op te doen. En prijs – kwaliteit gezien, zijn hun planten voordeliger dan andere kwekerijen die ik al bezocht heb.

Allemaal beestjes

Hemelvaartsdag begon schitterend voor mij. Ik kwam buiten gestapt en een Koninginnenpage fladderde me tegemoet. Onze grootste en mooiste inheemse vlinder.

Ik was al lang ‘jaloers’ op vele van mijn ecologische tuinvrienden als ze foto’s van deze schoonheid in hun tuin postten. Ik zag hier vorig jaar pas voor de eerste keer een ‘versleten’ exemplaar en in het najaar een prachtige rups.

En nu kwam zo’n prachtig dier zomaar naar me toe gevlogen…

Koninginnenpage

In de tuin van Veltvriendin Veerle vlogen rond de appelboom veel kleine kevertjes. We wisten niet wat voor beestjes het waren dus heeft ze het even gevraagd in de Velt-groep. Het was de kleine rode weekschildkever of het ‘soldaatje’. Dit zijn zeer nuttige diertjes, ze eten bladluizen.

In haar appelboom zaten wel wat luisjes dus wij super blij dat die beestjes er waren. Voorbeeld van een ecologische tuin in evenwicht.

Kleine rode weekschildkever of ‘soldaatje’

Zaterdagavond mocht ik met de lieve wederhelft mee naar een feestje van een klant. Het was daar warm in dat zaaltje dus alle ramen werden open gezet. Kwam daar heel log en brommend een meikever binnen gevlogen en een golf van paniek ging door de zaal.

Ik zag een stoer uitziende kerel met een moordzuchtige blik in zijn ogen en een bierglas in zijn hand in beweging komen. Gelukkig kon ik net voor hem springen en het arme diertje voorzichtig uit de gordijnen plukken. Achter mij hoorde ik hem nog roepen : “Ai! Pas op!” Ja, het beest ging mij zeker verslinden! 😉

Ik draaide me om en met mijn meest gelukzalige glimlach zei ik : ” ’t Is ne meikever.” Ge moest diene mens zijn gezicht gezien hebben…

Voorzichtig heb ik de onfortuinlijke kever buiten gezet.

Meikever (niet op mijn hand, de foto die ze ervan namen, is niet zo goed gelukt)

Nog beestjes die we deze week gezien hebben : puppy’s! Eén van die twee kleine schatjes wordt de onze. Meer foto’s en info vind je hier. Ik mis het hier, een hond op den hof, nu ons lieve Karoo al bijna een jaar gestorven is.

Vanaf 22 juni is er hier terug jong leven in huis. De lieve wederhelft ziet het niet helemaal zitten maar heeft me toch ‘mijn goesting’ gegeven. Mijn verdriet over ons Karoo en het feit dat ik zo veel alleen thuis ben, heeft hem toch over de streep getrokken.

Zo stond er onlangs, plots in het midden van mijn tuin (ik zat op mijn hurkje te wieden en zette me even recht) de meest beruchte vergif spuitende tuinier van ons dorp vlak voor mijn neus! Wat mistte ik toen mijn stoere vriendin met haar trouwe hondenogen die me steeds door dik en dun verdedigde…

Rhodesian Ridgeback puppy’s

Maar de allerleukste beestjes dit weekend waren ‘haantje Frans met zijn kiekens’! We deden in zijn tuin mee met de Ecotuindagen van Velt en hebben ons enorm geamuseerd. Het weer was prachtig en we mochten 327 bezoekers verwelkomen.

haantje Frans met zijn kiekens…

Krokus Vanguard BIO

Toffe dingen waarvan je weet dat ze op komst zijn, maar waar je nog een beetje moet op wachten, daar ben ik fan van. Ge hebt daar drie keer plezier van vind ik.

Daarom ben ik zo zot van bloembollen. In het najaar stop je die in de grond, dan probeer je je voor te stellen hoe het er in de lente zal uitzien. En nu … tadaa!

Deze bio krokus bestelde ik in het najaar bij Natural Bulbs met een fikse korting omdat ik Velt-lid ben. Vanaf deze zomer kan je ook via Velt biobloembollen bestellen. Deze krokus zit er ook bij.

Wij popelen alvast om je het assortiment te tonen. Vorig najaar hebben we met Velt meer dan 2 000 biobloembollen aangeplant in Comité Jean Pain, Holle Eikstraat 34 in Londerzeel. Op 3 maart en 7 april mag ik samen met iemand van CJP jullie rondleiden en het ‘biobloembollenverhaal’ vertellen. Op 17 maart en 21 april neemt een Velt-collega jullie mee. Telkens van 10 tot 12u.

Hier in de voortuin is het startschot voor de lente alvast gegeven. Er zit nog vanalles in de grond waar ik razend benieuwd naar ben.

Wordt vervolgd …

Klaprozen

Als ik naar mijn werk fiets, rijd ik een tijdje naast de spoorweg.  De ‘routekant’, zeggen ze bij ons.  Daar staat één huis en daartegenover staan heel veel klaprozen in de berm tussen de straat en het spoor.  Alleen daar.  Ik vraag me af of die mensen die daar wonen elk jaar de grond aan de ‘routekant’ gaan verstoren.  Want klaprozen groeien in verstoorde grond.

1B7E3126-7A07-4F82-8AC2-28A5E46EF6BC

In onze tuin staan ook wel wat klaprozen.  Daar waar er gewied werd, komen er van die bleke, wilde klaproosjes op.  Mooi, vind ik.

686DE15D-9994-4095-9862-4F24DE47BC9A

Maar ook papaver somniferum, de beruchte slaapbol heb ik er ooit gezaaid.

62920DB7-6DE9-4893-8C7B-62117EC3DF919BBC4A9E-0E5E-4DA8-AB9D-17E49C147756

Dit is een gevulde vorm :

60BD623A-80B5-498C-83DF-36AAE27357E2

Deze is niet echt een klaproos maar wel Meconopsis of schijnpapaver :

BF1B6434-A9FE-455E-B198-F84068C36EAB

Deze vaste papaver of Papaver Oriëntale vind ik ver van schoon, veel te rood.  Maar wel schoon van ver en omdat hij toch niet te lang bloeit, mag hij blijven.

FF18C52D-D01B-4D36-A430-59E4E21EC0174E690E48-FC31-4B03-8FD6-2FAE2BB57837

De kleur van deze vaste papaver vind ik wel mooi.  Hij bloemt dit jaar de eerste keer.  Had hem vorig jaar gekocht maar werd in de tuin direct opgevreten door slakken.  Het was een leuke verrassing dat hij er dit jaar toch terug stond.

704BC4AF-0AD4-44D0-AF6F-9CB0CC414618

 

 

 

Hoe bouw je een permacultuur gilde? (deel 1)

Iris Veltman, ze antwoordde op mijn vraag en wijdde er zelfs een hele blogpost aan.  Ik ben al enkele jaren fan, heb al veel geleerd van haar.  Hier zet ze weer een prachtige theorie neer, ze zal het me wel niet kwalijk nemen dat ik die op mijn blog deel.

 

 

 

via Hoe bouw je een permacultuur gilde? (deel 1)

Courgettes verwerken

“Ze komen er langs ons oren al uit!!!”  Ons jongens kunnen er wat op doen, op al die courgettes.  Nochtans had ik dit jaar maar één plantje gezet, één gele courgetteplant.  Maar ’t is er ene  die goed zijn best doet.  Elke week kan ik wel enkele vruchten oogsten.image

Daarom was ik op zoek gegaan naar wat andere recepten.   In het boek ‘de moestuin van mme Zsazsa’ vond ik een tip om groenten eens te roosteren.  De courgettes in schijfjes gesneden en in een grote kom gedaan.  Daar heb ik olijfolie op gegoten en goed gekruid met Ras el Hanout (gekregen van de buurman), kruidenzout en peper.  Dat goed door elkaar geroerd en dan op de bakplaat van de oven gespreid.  De oven had ik voorverwarmd tot 220°C en een half uurtje hebben ze erin gelegen.  Halverwege moest ik ze wel eens draaien.  Echt lekker was dat, ons Antje kwam ook graag proeven.image

Maar om het wat toegankelijker te maken voor de broers, heb ik ze verwerkt in een tomaten-groentesaus met heel veel verse kruiden uit de tuin en gehaktballetjes.  Lekker, echt lekker!  Deze keer heb ik geen parels voor de zwijnen gemaakt…image

Maand na maand : onze poel in juni.

veltecotuin_hilde-1-52Het natte weer van de voorbije maanden was voor dit stukje tuin super.  De poel bruist van leven.  De paddenvisjes hebben allemaal pootjes gekregen en zwermen uit over heel de tuin.  De kids van ’t Streukke duiken hier regelmatig met hun neus in het gras als ze weer zo’n springertje ontdekken.  Zalig!image

De laatste weken horen we zelfs terug een kikker kwaken in de poel en sinds gisteren hoor ik er twee.  Heb ze wel niet gevonden.  Als ik met camera in de aanslag probeer dichterbij te komen, zwijgen ze verschrikt.  Tot ik weer verder ga.  Achter mijn rug beginnen ze dan terug te kwaken, de sloebers.veltecotuin_hilde-1-49

Het gras staat zalig hoog, kan het nog niet over mijn hart krijgen het al te maaien.  De wilde margrietjes, boterbloemen, teunisbloemen, blaassilene,… staan nog zo heerlijk te bloemen.  Als het zonnetje schijnt, is het hier een hemel voor libellen, zweefvliegen, hommels, bijtjes en andere kriebelbeestjes.  Zalig om naar te kijken!  Met de lieve wederhelft en een theetje in de hand, kom ik hier dan even genieten.  Het paradijs in de eigen tuin…veltecotuin_hilde-1-53