Groene pipi

Een boek schrijven, da’s zelf veel lezen, je vastbijten in het onderwerp en dan allemaal toffe dingen tegenkomen.

Zo ontdekte ik de ‘GreenPee’. Geniaal vond ik dat! Uitgevonden door Nederlandse omgevingspsychologen dankzij het wildplasprobleem, hoe tof is dat?!

De GreenPee is eigenlijk een combinatie van een urinoir en een plantenbak. Hij is niet aangesloten op de waterleiding of moet geen afloop naar de riolering hebben. Dat is profijtig en duurzaam dus. De urine wordt gewoon opgevangen in een bak met geurabsorberende hennepvezels. Die vezel, vermengd met de urine wordt gecomposteerd waardoor men een fosfaatrijke biologische meststof bekomt. Daarmee kan een gemeente dan zijn groenperken bemesten.

Aan het systeem zit ook een 30 liter reservoir waarin regenwater opgevangen wordt. Zo moeten de planten die bovenaan in de bak staan niet veelvuldig bewaterd worden door de gemeentearbeiders.

Ik kon het me niet laten en heb het toch even in het oor gefluisterd van onze milieuschepen. Zij was enthousiast en deed een voorstel. Wie weet krijgen wij wel zo’n toffe bakken in onze gemeente? Nu hebben wij nog steeds zo’n lelijke plastic torens met steriele bloemen waar bijen niks aan hebben erin. Elk jaar worden daar nieuwe plantjes voor aangekocht. Daarbij durven mannen die uit ’t café komen daar al eens tegen plassen waardoor ze kapot gaan. Toch zonde van al het geld en de moeite hè?

Kennen jullie de GreenPee al? En vinden jullie dat tof?

Meer info op: greenpee.nl

Drie oorzaken van wateroverlast en toch ons grondwaterpeil niet aangevuld krijgen

De eerste oorzaak, die kunnen we niet direct veranderen: de klimaatopwarming.

Door de klimaatopwarming is het temperatuurverschil tussen de polen van onze planeet en de evenaar kleiner geworden. De polen zijn serieus opgewarmd. Daardoor is de straalstroom ‘lui’ geworden.

De straalstroom ken je waarschijnlijk wel? Wijlen Armand Pien had het daar altijd over. Het is een zeer sterke wind op enkele kilometers hoogte. Hij is duizenden kilometers lang en enkele honderden kilometers breed. Hij kronkelt van west naar oost. Niet alleen boven Europa is er een straalstroom, er zijn er ook bij de evenaar en boven de polen. Dankzij het temperatuurverschil tussen de polen en de evenaar bewegen ze en verandert ons weer.

De straalstroom blijft nu langere tijd constant omdat de temperatuurverschillen tussen de polen en de evenaar niet zo groot meer zijn. Er wordt dus niet meer zo aan hem ‘getrokken’. Daardoor blijven we langer in hetzelfde weersysteem zitten: langdurige droogtes of periodes van zeer veel regen.

De tweede oorzaak: We hebben teveel beton.

De ‘bouwwoede’ van de mens is enorm. We willen grote huizen met grote terrassen errond. Onze straten zijn verhard. De fietspaden en voetpaden zijn zeer netjes verhard zodat ‘onkruid’ niet oprukt. De hype van ‘kiezeltuinen’ met worteldoek eronder is zeer populair. Of kunstgazon, zo makkelijk en geen onderhoud. Maar als het dan eindelijk en gedurende lange periode regent, kan het water niet in de bodem dringen. Het spoelt weg langs de riool. Die kan het overtollige water niet slikken en onze straten overstromen. Maar het grondwaterpeil wordt niet aangevuld.

De derde oorzaak is onze gangbare landbouw.

Is het je ook al opgevallen dat onze velden kletsnat staan? Het water stroomt er gewoon af. Dus is ons grondwaterpeil toch aangevuld, zou je denken? Toch staat dat momenteel nog steeds te laag. Heb je al van het fenomeen ‘ploegzool’ gehoord? Doordat onze landbouwgronden steeds geploegd worden, sterft het bodemleven. De grondlagen worden gekeerd. De bovenste laag die zuurstof bevat en waar organismen leven die zuurstof nodig hebben, komt onderaan terecht door het ploegen. Die organismen sterven door zuurstoftekort. De anaerobe organismen die normaal in de onderste grondlagen leven, komen ineens bovenaan in een zuurstofrijke laag terecht en sterven ook. De bodem is dood en op de diepte waar de ploeg niet kan komen, ontstaat een harde zool waar geen water meer kan doordringen.

Gelukkig zijn er al heel veel mensen die dit doorhebben. Ik word helemaal blij van verschillende initiatieven die we overal zien opduiken. Voor ons boek zijn we daar nu naar op zoek. De interviews met die mensen zijn zo bemoedigend! Het komt wel goed …

Thin Ice

Gelukkig is dit fictie! Maar het zou erg genoeg wel werkelijkheid kunnen worden.

Deze serie over de klimaatcrisis was dit najaar op tv te zien maar eer ik dit door had, was ze al een tijdje bezig. Ik keek dan maar via https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/thin-ice/.

Fijne acteerprestaties en mooie beelden van een winters Groenland. Het Zweedse of Deense taaltje (ik ken het verschil niet 😉 ), dat was smullen! Een ecothriller van topformaat! Eén van de hoofdpersonages is een Inuit. Dat maakt het hele verhaal nog meer beklijvend.

Elsa Engström, de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken neemt de klimaatcrisis zeer ernstig. Ze wil met alle leden van de Arctische Raad een verdrag tekenen om geen verdere olieontginning meer toe te staan. De Aarde warmt immers te snel op daardoor. In Groenland komen ze samen om zich over dit voorstel te buigen. Terwijl wordt er een onderzoeksschip aangevallen. Aan boord zit Elsa haar politieke raadgever Victor. De bemanningsleden en Victor worden gegijzeld. Liv, de Zweedse inlichtingenofficier die zwanger is van Victors kind, leidt haar eigen onderzoek. Enok, de plaatselijke politieagent die steeds maar ‘overschoefeld’ wordt, helpt haar. Hij is de held van het verhaal. En dat voorstel van Elsa?

Hoe dat afloopt, daarvoor moet je zelf kijken. In 8 afleveringen van ongeveer 40 minuten word je meegesleept in de intriges, de menselijke fouten en het bedrog. Leerrijke serie vind ik!

HEEL DRINGEND GEZOCHT

HELD die het mensdom kan overtuigen dat we nu direct onze kar moeten keren!

Ben jij een ondernemend persoon, kan je overtuigen en heb je veel ambitie? Heb je verstand van marketingstrategieën, kan je ’t goed uitleggen en ben je niet bang van camera’s? Stuur dan vliegensvlug je motivatiebrief en cv naar … ja, naar waar?

Eigenlijk wist ik het al lang maar dat het zo ernstig was, besefte ik niet. Tot ik deze week een artikel uit De Standaard tegenkwam, een interview met de Mexicaanse conservatiebioloog Gerardo Ceballos. (De conservatiebiologie bestudeert onze biodiversiteit en het behoud en herstel daarvan)

Wetenschappers zijn slimme mensen maar eigenlijk ook niet. Zij bestuderen feiten, vinden bewijzen, publiceren die heel droog en saai zodat geen kat ze leest. Maar de mensheid overtuigen om in actie te schieten, dat kunnen ze niet. Daar hebben ze geen verstand van! Daarom zoeken ze jou … HELD!

Volgens Gerardo Ceballos hebben we nog twintig jaar om de mensheid te redden. Als we gedurende deze periode voortdoen zoals we bezig zijn, gaan er zo veel soorten dieren en planten uitsterven, dat ook voor de mens onze aarde niet meer leefbaar zal zijn. Onze beschaving zal gewoon instorten. Binnen twintig jaar, dat maken wij dus nog mee! Vergeet de coronacrisis en zelfs de klimaatcrisis, zegt hij. Daaraan kunnen we ons aanpassen. Maar aan deze uitstervingsgolf niet. Want eens een soort verdwenen is, komt die niet meer terug. En als er teveel stenen uit het fundament wegvallen, stort ons huis gewoon in.

Het is al van in 2015 dat hij ontdekte dat deze zesde massale uitstervingsgolf begonnen is. Onze aarde heeft er al vijf meegemaakt, in de prehistorie. Daardoor verdwenen ook de dinosaurussen. Waarschijnlijk door super vulkaanuitbarstingen en botsingen met hemellichamen. Maar deze zesde golf is veroorzaakt door de mens!

De vernietiging van het leven op aarde gaat zeer snel. Sinds 1900 zijn er 237 000 populaties gewervelde diersoorten uitgestorven. Een derde van alle gewervelde diersoorten die hij en zijn collega’s onderzochten, hebben het zeer moeilijk. In een eeuw tijd verloren we evenveel soorten als normaal in 10 000 jaar. En dat is een onderschatting want we kennen nog niet eens alle soorten op aarde.

Wij mensen moeten dringend gaan beseffen dat elk dier hier op aarde een functie heeft, ook al snappen we niet meteen de welke. Waarom moeten mieren in ons gazon dood? Zij zorgen dankzij hun nesten voor gaten in de bodem waardoor water beter kan doordringen. Waarom moeten marters, wezels, vossen, wolven die onze kippen opeten, dood? Zij zorgen ervoor dat populaties muizen en hertachtigen in evenwicht blijven. Die zijn gastheer voor teken die de ziekte van Lyme veroorzaken. Dus laat die carnivoren leven, we hebben ze nodig voor onze gezondheid! Zelfs vliegen hebben we nodig, het zijn onze mestverwerkers. En wespen eten plaaginsecten zoals bladluizen en muggen.

Kan jij het eens aan de mensheid uitleggen dat we moeten stoppen met levende wilde dieren te verhandelen op versmarkten? Vleermuizen en schubdieren in kooien op elkaar gestapeld waardoor waarschijnlijk covid-19 ontstond. Dat we moeten stoppen met regenwouden kappen om palmolieplantages aan te leggen. Want we komen te dicht bij de wilde dieren uit die wouden waardoor ze sterven. Maar ook virussen die al miljoenen jaren in die bossen verborgen leven, kunnen zo op ons overspringen.

We zijn te bruut voor onze Moeder Aarde. We misbruiken haar voor de industriële landbouw en technologie. Ben jij de GROTE HELD die dat de mensheid kan duidelijk maken? Of weet je wat? Als we ons nu eens allemaal als kleine helden gaan gedragen, in onze eigen tuin en huishouden?

Maar als jij die GROTE HELD zou zijn, twijfel niet …

I have a dream …

Eigenlijk vind ik het super griezelig om hier open en bloot te vertellen over mijn droom …

Maar soms moet een mens al eens springen om ‘een volgend level te bereiken’.

Het zit zo: begin dit jaar ging ik met een collega naar enkele klimaatvergaderingen in de gemeente waar ik werk. Ik nam ook deel aan een klimaattafel. De collega was teleurgesteld over de voorstellen vanuit het beleid en hij stelde voor om samen een boek te schrijven. Om mensen in begrijpelijke taal uit te leggen wat er aan de hand is met ons klimaat en wat we er allemaal kunnen aan doen. Want als we niet zo treuzelen, kunnen we echt nog een heel mooie wereld maken. Ik vond dat een schitterend idee! Er werd wat over en weer gepalaverd maar echt van de grond kwam het niet.

Tot ik één van mijn beste vriendinnen over de droom vertelde. Zij ging mee in mijn enthousiasme. We mailden over en weer en we deden een eerste brainstorm heel gezellig in een hippe koffiebar (met thee natuurlijk ;)) We zaten op dezelfde golflengte. De ideeën vlogen over en weer en we maakten al een structuur voor het boek. We hebben zelfs al een titel, maar die kan nog veranderen natuurlijk hè. Ik vertelde een buurman, een semi-professioneel fotograaf, over mijn droom. Ook hij was super enthousiast en wilde meewerken. Ik wil graag dat het een mooi boek wordt. Zelfs een blogster die ik bewonder, wil meewerken. Zij kan enorm mooi tekenen en heeft ook goede ideeën over het klimaat.

En toen kwam de corona-crisis … En werd het enorm druk op mijn werk … En mochten we niet meer bij elkaar komen … En werd het stil rond ons boek …

Maar ik bleef lezen en informatie opzoeken over het klimaat. Al mijn ideeën werden in een schrift neergepend. Ik begon één onderwerp al een beetje uit te werken op de pc. Misschien moet ik eens beginnen met enkele uren in de week in mijn agenda in te plannen waarop ik van mezelf achter de pc moet gaan zitten schrijven. Eens proberen of dat werkt want eigenlijk schrijf ik alleen maar als ‘het opkomt’, als ik ‘in de mood’ ben.

Waarom ik dit nu vertel? Ook al vind ik het super griezelig? Kathleen bracht me op het idee. Zij is ook bezig aan een boek (haar kennende een spannend meeslepend verhaal, denk ik) En nu wij dat allemaal weten en dus regelmatig kunnen vragen hoe het vlot, moet ze wel doorwerken. Ik denk dat wij op dit moment ook zo’n stok achter de deur nodig hebben.

I have a dream … maar ’t is ‘begot’ ene met nog heel veel werk aan 😉

Polarisatie

Ik weet niet wat dat tegenwoordig is, maar ik zie onze maatschappij zo polariseren.

Zo was ik vorige week getuige van een discussie tussen twee haantjes op de FB pagina van Natuurpunt. Blijkbaar laat Natuurpunt zich sponsoren door Horta, een tuincentrum van ‘de boeren’. Het ene haantje vond dat niet kunnen. Want als je op de website van Horta terecht komt, word je aangespoord om een robotmaaier te kopen. En door robotmaaiers worden er tegenwoordig zoveel egels gekwetst. Horta verkoopt ook vlotjes ‘gewasbeschermingsmiddelen’, vergif . Ik snapte dus volledig zijn punt.

Maar het andere haantje had het over de vrijheid van keuze voor kort of lang gras. Voor netjes of wild. Hij had ook gelijk natuurlijk. Maar zoals echte haantjes, ze gaven allebei niet toe. Of ze er uiteindelijk uitgeraakt zijn, weet ik niet. Maar het liet me niet los. Waar ik eerst volledig in het ene haantje zijn standpunt mee was, begon ik te denken: “waarom doet Natuurpunt zoiets?”

En ik denk dat ik het snap. Groene jongens (en meisjes) hebben altijd lijnrecht tegenover de landbouwers gestaan. Er is inderdaad heel veel misgelopen in de gangbare landbouw. Maar vanuit de landbouwers hun standpunt lijkt het wel of ‘die groenen’ niet snappen dat het die mensen hun broodwinning is. Polarisatie dus …

Onze milieu- en klimaatcrisis wordt catastrofaal en als we ieder aan onze kant van ons gelijk blijven staan, gebeurt er niets. Dus in die optiek snap ik waarom Natuurpunt reclame maakt voor Horta. Ik kom regelmatig in de plaatselijke Horta vestiging, niet voor gewasbeschermi… vergif dus, maar wel voor kippeneten. En ik heb inderdaad gemerkt dat er daar ’t één en ’t ander aan het veranderen is. Ze bieden nu ook natuurlijke vijanden aan ipv vergif voor plagen in de tuin. Je kan er nu ook nestkastjes van Natuurpunt kopen. Er is dus toenadering en de natuur kan daar alleen maar wel bij varen. Ook Velt beseft dat met hun enorme expertise over ecologische teelt van groenten, ze de landbouw kunnen helpen en wil daar nu gaan op inzetten. Prachtige voorbeelden van depolarisatie!

Rond de klimaatverandering is er ook zo veel polarisatie. Je hebt de ‘believers’ en de ‘non-believers’. Er zijn wereldwijd talloze bewijzen geleverd door wetenschappers van het IPCC dat de klimaatopwarming een feit is én dat het veroorzaakt is door de mens. En toch blijven sommige randwetenschappers proberen om mensen van het tegendeel te overtuigen. Waarom toch? Het draait om geld. Want een wetenschapper die een belangrijk bewijs kan weerleggen, die zijn broodje is gebakken.

Ook de pers speelt een belangrijke rol in de polarisatie van onze maatschappij. Zo las ik deze ochtend een artikel in De Morgen over de ongekend hoge temperaturen in Noord-Rusland momenteel en het alarm dat klimaatwetenschappers daarover slaan. En hier komt het, ik citeer: “Dit jaar belooft mede door die hittegolf het heetste jaar sinds het begin van de metingen te worden, ondanks de verminderde uitstoot van broeikasgassen als gevolg van de coronacrisis.”

Allee zeh! Wat is hier nu de bedoeling van? Ze weten toch dat wetenschappers gezegd hebben dat als we morgen direct zouden stoppen met het uitstoten van broeikasgassen, de temperatuur nog zal blijven stijgen met 0,1 tot 0,3°C! Met andere woorden, er zit een vertraging op het systeem. Natuurlijk kunnen we het effect van de coronacrisis nu nog niet voelen. Maar de man in de straat zou nu wel kunnen concluderen dat de klimaatverandering toch niet door de invloed van de mens komt. En dat helpt ons niet vooruit. Integendeel, hoe langer we dralen om in actie te schieten, hoe moeilijker en duurder het wordt om het tij nog te keren.

Die coronacrisis, da’s nog zoiets. Daar heb je de mensen die nauwgezet de veiligheidsregels volgen en anderen die er hun broek aan vegen en afterparty’s organiseren. Beide kampen staan furieus tegenover elkaar.

Het toppunt van polarisatie vond ik de betogingen voor Black Lives Matter na de dood van George Floyd. Zo juist dat mensen daarvoor op straat kwamen maar het moment zo verkeerd gekozen, in volle corona-crisis, als afstand houden nog zo belangrijk is. De polarisatie blank versus zwart, de aanklacht tegen racisme, verdween gewoon in … een andere polarisatie …

Wat is jouw idee daarover?

De klimaatbestendige tuin

Net voor de corona-lockdown (wat waren dat zalige tijden) had ik de gelegenheid een lezing van Wim Collet bij te wonen.  Wim is landschaps- en tuinarchitect en docent.  Dus hij kan heel boeiend vertellen.  De provincie Vlaams-Brabant en de Regionale Landschappen hadden hem uitgenodigd om tips te geven hoe we onze tuinen kunnen aanpassen aan het veranderende klimaat.

Zijn presentatie kan je op deze pagina vinden.

Het is heel boeiende materie en er is echt ’t één en ’t ander serieus binnen gekomen bij mij.

Wim legt eerst uit wat er momenteel mis loopt.

Er is een toename van de hoeveelheid regenwater in l / vierkante meter / jaar.  Toch verlaagt de grondwaterspiegel serieus ondanks die meer regen.  Omdat de bodem bijna niet meer doorlaatbaar is, wij verharden te veel, loopt veel water verloren door de riolering.  Eigenlijk zou elke druppel hemelwater die op een terrein valt en niet huishoudelijk gebruikt wordt, op hetzelfde terrein moeten kunnen infiltreren.  Zo krijgt je tuin een betere vochtbalans en is er een toename van de grondwaterstand.

Hij toonde een kaart over kwetsbare bodems.  Grond die uitgedroogd is, heeft 500 tot 1000 jaar nodig om terug in de juiste structuur te komen.  België staat even rood gekleurd als de Sahel!

Dan is er ook het hitte-eiland effect.  Op hete dagen is het in steden met veel bebouwing 9°C warmer dan buiten de stad!

Als je een tuin hebt, kan je echt een verschil maken als het gaat over klimaatverandering of biodiversiteit!!!

Want in Vlaanderen bestaat 9 procent van het land uit privétuinen!  Natuurgebieden nemen maar 3 procent in en bossen 11 procent.  Ik word daar blij van als ik er iets kan aan doen en grijp heel graag deze kans met beide handen.

Wat kunnen we doen?

Eerst en vooral verhardingen beperken.  Geen cement of stabilisé gebruiken onder terrassen maar wel zand of gebroken betonpuin.  Dat is even sterk en beter waterdoorlaatbaar.  (geen mengpuin want dat koekt onregelmatig bijeen en dan zakt je terras scheef)  Geen geotextiel gebruiken want dat vervilt en is dan niet meer doorlaatbaar.  Ook gronddoeken (de zogezegde worteldoeken die toch niet helpen, wortels boren zich daar door) houden water tegen en maken het bodemleven kapot.

Maar ook kortgeschoren gazon hoort eigenlijk bij verharding volgens hem.  De wortels zijn even kort als het gras zelf.  Daardoor wordt het zo vlug dor bij aanhoudende droogte.  En bij stortbuien dringt maar 30% van het water door de bodem.  De rest spoelt weg naar de riool.

Nog veel erger is kunstgras!  Dat heeft maar 10% infiltratie en indien op stabilisé gelegd, 0%!  Je draagt ook bij aan de plasticsoep en wat biodiversiteit betreft, tja …  Daarbij is dat ook zwaar om te onderhouden.  Je moet dat stofzuigen en het mos eruit krabben.

En dan die ene trend: de ‘steentuinen’ …

Drie dingen die we echt kunnen doen:

1. Een ‘wadi’ aanleggen.  Klinkt moeilijk maar zelfs ik kan dit! Het is een ‘uitdieping’ in het gras waar niet langer dan 24 u water blijft instaan.  Je kan dit in de vorm van greppels van ‘1 schup’ breed en diep maken.  Het regenwater na een fikse bui blijft daarin staan en loopt niet direct naar de riolering.  Je kan die wadi zelfs beplanten met planten die er geen probleem van maken om wisselend nat / droog te staan.

Ik maakte iets gelijkaardig hier.  Het is minder diep dan een echte wadi, ik verwijderde gewoon de graszode.  Maar bij hevige regenval merk ik wel dat het water daar even blijft staan.  Het is dus ook een goede ‘waterretentiezone’.

2. De bodem zoveel mogelijk bedekken met planten of mulch.  Een bodem moet je koesteren!  Heb uw bodem lief, zet hem niet in zijn blootje!  Als je dezer dagen langs velden rijdt, waar aan gangbare landbouw gedaan wordt, dan zie je de grond stuiven en wegwaaien door de wind.  Dit is erosie.  Door het gif en de chemische meststoffen is die bodem dood.  Geef hem liever een goede mulchlaag.  Zo zorg je voor een goede kruimelstructuur en bodemleven en heeft hij een maximale infiltratie en capillaire werking.

3. Maak een goede plantenkeuze.  Ga niet zomaar naar een tuincentrum maar naar een plantenkwekerij.  We hebben er heel veel in Vlaanderen.  Maar die planten worden vooral uitgevoerd en in de tuincentra komen alleen enkele algemene soorten terecht.  Da’s spijtig eigenlijk hè.  Hoe komt het dat de Vlaming de weg er naartoe niet vindt?

Over die plantenkeuze kan ik hier nog wel efkens doorgaan maar dan wordt dat hier te lang.  Voorzie zeker een boom die mag groeien.  Een boom die steeds moet ingekort worden, da’s zo zonde.  Geen plaats voor een boom?  Kies dan een klimplant.  Zelfs voor uw huis is een klimplant geen gevaar, integendeel: dat isoleert.  Ze houden je muren droger en in de zomer koeler.

Ben je net als ik helemaal enthousiast over deze materie?  Dan kan je een profiel aanmaken van je tuin op mijntuinlab.be.  Je krijgt daar heel wat tips en info en je kan je tuinscore berekenen.  Ik kreeg 91%.  Hoeveel is jouw score?

De lente in quarantaine

’t Zijn rare tijden nu. ‘Tegenstellingen’, da’s een woord dat mij hier regelmatig door het hoofd schiet.

-“Moeder Aarde slaat en zalft nu.” hoorde ik iemand zeggen. De pandemie die ze ons gegeven heeft, is inderdaad verschrikkelijk. Maar ze stuurt ons heel veel zon en zalige lentedagen tegelijkertijd.

-Druk, enorm druk is het nu. Op mijn job in de zorg, fysiek en mentaal. Het doet wel goed iets te kunnen doen maar de extra nachten plegen een aanval op mijn bioritme. Ik slaap slecht. Troosten doe ik vooral, verdrietige bewoners en collega’s in paniek.

-Thuis is alles anders. De scholen zijn dicht en de dochter moet haar nieuwe leerstof zelf verwerken wat echt niet makkelijk is. Voor Wiskunde werken we online samen met de rekentherapeute. En nu iedereen thuis is, poetst de kroost hun kamer zelf. Happy dansmuziek opzetten, waar we luidkeels op kunnen meebrullen, is toegestaan. Zeer wenselijk zelfs.

-Ik denk na. Over hoe het toch zo ver is kunnen komen. En ik vrees dat als we blijven oerbossen kappen omwille van de economie en wilde dieren blijven verhandelen als producten, we nog meer onbekende virussen waar we nog geen weerstand tegen hebben, zullen bevrijden.

-En het applaus voor ons, mensen in de zorg, het doet deugd. Maar het schrijnt ook enorm. Nu ineens zijn we helden. Maar wat we al lang vragen: meer middelen en mankracht want we verzuipen. Zou dat na deze crisis wel kunnen? Ik betwijfel het.

-Een wereldwijde crisis kan ons misschien eens wereldwijd laten nadenken. Over arm en rijk, over eerlijke fiscaliteit? Ik ben bijlange geen econoom maar ik ‘voel’ dat het fout zit met die ‘legitieme’ geldstromen die naar belastingsparadijzen verdwijnen. Dat is een systeem dat gecreëerd is, waarom kan er geen eerlijker systeem gemaakt worden? Is dat naïef?

Dan moet de arme middenklasse er niet meer voor opdraaien. En krijgt haatzaaierij tegenover ‘de vluchtelingen’ (zoals destijds tegenover de Joden) geen kans meer. Dan gaan mensen in de stemhokjes misschien terug hun verstand gebruiken? Want ik snap de link in hun hoofd niet. Als ge zelf ne sukkelaar zijt, moet ge toch niet tégen de sukkelaars stemmen?

-Ik lees ook positieve nieuwsberichten. Over satellietbeelden die tonen dat de luchtvervuiling ineens fors is afgenomen. Binnen 40 jaar gaan we dit zien in de grafiek van de klimaatopwarming als een knik, de Corona-knik. Misschien kunnen we de grafiek zelfs ombuigen?

-Zelfs heel dit blogbericht is een tegenstelling. Want ooit heb ik mezelf beloofd nooit of nooit over politiek te schrijven. En altijd positief te blijven. Maar ’t moest er eens af. ’t Zal me misschien wel wat volgers kosten, maar foert. Volgende keer bloggen we terug over de tuin…

De Klimaattafel

Vorige week kreeg ik de kans om in de gemeente waar ik werk, deel te nemen aan een klimaattafel. Tof! Ik leerde weer wat gelijkgezinde mensen kennen. En goesting mannekes, goesting dat ik daarvan gekregen heb. Als alle tips die we gegeven hebben, gaan verwezenlijkt worden, dan gaat dat hier mooi worden!

De gemeente waar ik werk, heeft vorig jaar het ‘Burgemeestersconvenant’ ondertekend en belooft daarmee om 40% minder CO2 uit te stoten tegen 2030.

Er waren al twee studiedagen hiervoor. Een collega en ik gingen naar ene over duurzaam wonen. Hij ging begin januari ook naar ene over duurzame mobiliteit. Daar kwam hij echter een beetje gedesillusioneerd van terug. Koning Auto is nog heel machtig.

Nu was er een klimaattafel voor burgers. Bedoeling was te brainstormen over praktische oplossingen.

Mensen zijn er echt wel mee bezig. Dat ondervond ik deze avond. Het deed deugd want overdag had ik me heel alleen gevoeld. Voor sommige mensen aan wie ik tips gevraagd had, leek het op het eerste zicht niet prioritair te zijn, dat klimaat. Bedoelden ze dat echt zo?! Verdrietig was ik daarvan geworden.

De hamvraag van de avond was dan ook: hoe overtuigen we de anderen? Weten jullie het? Een warme oproep om positieve ideeën aan te leveren…

Wij zijn het klimaat

Zo was ik begonnen deze zomer. Ik vond het nog terug in mijn concepten:

Vakantie, dat is : tijd hebben om naar de bib te gaan en onder de notenboom te gaan liggen lezen…

Ik bracht het boekje ‘Wij zijn het klimaat Een brief aan iedereen’ mee. Opgetekend door Jeroen Olyslaegers van Anuna De Wever en Kyra Gantois. Ik vind die twee dames heldinnen! Ze worden door velen door het slijk gehaald en belachelijk gemaakt maar toch houden ze vol. Respect!

Ik bracht nog een ander boek mee : ‘Klimaatrelativisme’ van Johan Albrecht. Johan is doctor in de economische wetenschappen en publiceert vooral over milieu- en energievraagstukken. Ik heb diene mens nog gekend toen we pubers waren en naar dezelfde fuiven gingen.

Waarom ik deze twee boeken onder mijn notenboom wilde gaan lezen, was omdat ik graag wil begrijpen waarom zoveel mensen Anuna en Kyra aanvallen, hen niet geloven, hen belachelijk maken, …

En toen zat ik vast…

Het boek van Johan Albrecht heb ik niet uitgelezen. Al in het tweede hoofdstuk vond ik allerlei onwaarheden over windenergie. Hij geloofde niet in windmolenparken! Huh? Tot ik eens ging kijken wanneer het boek geschreven is. Tja, in 2007, helemaal achterhaald dus. Gelukkig staan we nu al veel verder.

En nu … zit ik nog steeds vast.

Wat ik voel over heel de klimaat- en milieukwestie kan ik nog steeds niet verwoord krijgen. Maar het ‘broebelt’ enorm vanbinnen. Ik word zo kwaad van alle plastiek die onze aardbol overspoelt. De regenwouden die platgebrand worden om palmolieplantages aan te leggen. En de multinationals die dat ondersteunen en terwijl ons, goedgelovige consument wijsmaken dat ze duurzaam bezig zijn. Onze regeringsleiders die maar blijven aanmodderen en maar niet kunnen beginnen terwijl de tijd zo dringt. Ik kan zo nog wel even verder gaan.

En als collega’s dan heel ostentatief hun plastieken bekertje voor mijn neus kapot duwen, in de vuilbak gooien en zeggen: “Ge kunt daar toch niks aan doen. Het is al te laat.”, dan word ik zó kwaad.

Als mijn toekomstige kleinkinderen later zouden vragen: “Wat heb jij eraan gedaan?”, dan wil ik wel iets kunnen antwoorden.

Nu bracht ik het boek ‘In het oog van de klimaatstorm’ van Jean-Pascal van Ypersele mee. Dat is tenminste een échte klimaatwetenschapper. Eens kijken wat hij schrijft …