Twee vrouwen en een kaart

Gisteren ging ik met vriendin Karen van Ortiga op uitstap naar onze Nationale Plantentuin in Meise. Ik citeer : “een betoverende botanische tuin gelegen in een historisch domein van 92 hectare vlakbij Brussel.”

Aan de kassa begon het al goed en kregen we een fikse korting met onze Velt lidkaart. Toen we vertelden dat we vooral de nieuwe rozentuin en het herbetum wilden zien, kregen we prompt een kaart met plattegrond in onze handen geduwd.

Dat werd lachen want twee vrouwen bijeen die babbelen, babbelen, babbelen, … en terwijl op de weg moeten letten, da’s niet gemakkelijk. De kaart werd gedraaid en gedraaid en wij draaiden een paar keren mee en toen vonden we de rozentuin.

Wauw! Ze hadden ons wel verwittigd dat er nu nog geen rozen te zien zijn. De tuin werd ingeplant begin juni dit jaar en de struikjes zijn nu nog klein en uitgebloeid. Maar het ontwerp van de tuin, dat is prachtig! De perken liggen in de vorm van een ontluikende roos. Het was nu al zo mooi, wat gaat dat volgend jaar wel niet zijn? We hebben afgesproken dat we dus in juni zeker nog eens teruggaan.

Rosa minutifolia (Kleinbladige roos)
Rosa setigera (Prairieroos)

Wandelen in de Plantentuin, da’s echt rustgevend. We waren wat bang dat het er druk zou zijn want de parking was wel goed gevuld. Maar de tuin is zo uitgestrekt dat je eigenlijk weinig volk tegenkomt.

We struinden ook rond tussen de geneeskrachtige planten. Met een herboriste aan mijn zijde was dat heel boeiend!

Het herbetum, daar moesten we weer naar zoeken. Gelukkig passeerde er een medewerker op de fiets die ons wel even wilde helpen. In het herbetum vind je ongeveer 1300 eenjarigen en vaste planten. Je kan je dus wel voorstellen dat wij daar een hele poos vertoefden. Zo plezant! De Balatkas die daar staat, die vind ik prachtig.

En dan kregen we dorst. Aan de Orangerie gingen we naast de vijver een homemade limonade drinken.

De namiddag was veel te vlug voorbij. We gaan zeker nog terug want het kasteel, het plantenpaleis, het houtlab en zoveel andere dingen hebben we nog niet gezien.

Clerodendrum bungei

Afrikanerhart

 

Dit lied van Bok van Blerk hoorde ik het eerst in MooiBly, onze tweede thuis.  Op het terras, met een lekker glas Chardonnay onder de Afrikaanse sterrenhemel…

Ineens was één van onze vrienden verdwenen in het donker.  Even later hoorden we uit de bakkie een beetje verder dit lied de nacht in schallen.  Machtige Afrikaliefde overspoelt je dan!

Het lied gaat over de Boerenoorlogen in Zuid-Afrika tussen 1880 en 1902.  De Boeren of Afrikaners waren afstammelingen van de Voortrekkers, Nederlandse kolonisten die als pioniers naar de binnenlanden van Zuid-Afrika trokken.  En daar kwamen ze de Britten tegen.  De ‘khakies’ waarover in het lied gezongen wordt, zijn de Britse soldaten met hun kaki uniformen.

Aan een uitleg over de Zuid-Afrikaanse politiek hedendaags durf ik me niet te wagen.  Veel te ingewikkeld!  Dit lied is populair onder de blanke, Afrikaanssprekende bevolking.  Maar wel onschuldig, denkt de zoon.  Hij heeft toch nog niet ondervonden dat het zou gebruikt worden als propaganda door extreem rechtse nationalisten.  Al is die groep natuurlijk wel erg gesloten.  Bok van Blerk zelf is in ieder geval niet rechts.  Het is bij hem echte vaderlandsliefde.  Daarom durf ik dit opzwepende lied hier delen.

Wij gaan nu op bezoek bij onze zoon, die voor zijn studies een half jaar in Zuid-Afrika zit.  Hier zullen dus eventjes geen tuinavonturen verschijnen… 😊

Zadenruil

Waar we ons in de komende koude, donkere dagen mee gaan bezig houden?  Aha, met de tuin natuurlijk!  Want gelukkig is er het initiatief van collega-blogger Rob van Natuurlijk-rijk : de Zadenruil.

Vorig jaar deed ik ook al mee en vond het zo plezant.  Ben je benieuwd en wil je ook graag meedoen?  Hou je zeker niet in en lees volgend bericht van Rob eens :

www.natuurlijk-rijk.be/Zadenruil 2017

Zo kreeg ik dit jaar weer enkele nieuwe bloemekes in de tuin.  En ook 4 soorten tomaten voor buiten, kon ik hier versieren.  Ik zag op de blog van Rob dat er terug al heel wat mensen meedoen, dus ik heb me ook al gemeld.  Ik zit te popelen…  Binnenkort meer over wat ik ga aanbieden.  Joepie!

IMG_2556

 

Uitstapje naar Milagrow

Vorige donderdag ging ik nog eens op stap met ‘ecovriendin’ Karen.   Samen met ons Antje zijn we gaan bloemen plukken in de bio bloemenweide van Milagrow te Aartselaar.image

Milagrow is blijkbaar zoveel meer dan alleen een bloemenplukweide ontdekten we ter plaatse.  Het is ook een bioboerderij waar ze groenten en fruit telen.  En ook koeien, kippen en schapen hebben ze.  Er is ook een hoevewinkel maar op donderdag was spijtig genoeg de sluitingsdag.  ‘Toeme toch…’  We gaan dus zeker nog eens terug gaan!imageimage

 

imageWe hebben ons wel serieus uitgeleefd tussen de bloemen.  Het concept is trouwens heel tof.  Er staat een karretje waar je snoeischaren, emmers en water vindt.  In de brievenbus die er hangt, mag je de centjes stoppen.  Voor tien bloemen vragen ze 5 € en voor een ruikertje van twintig bloemen, 9 €.

image

Antje mocht de bloemen kiezen en het moet gezegd dat ze een goede smaak heeft.  Ik vond het een vrolijk, fris en eerlijk boeketje.

image

Ook de schaapjes vond ze super schattig.  Die zag ze ook al wel ronddartelen in onze tuin, o jee!

image

Het was een gezellig namiddagje, een aanrader voor wie eens wat anders wil.  Via de fietsknooppunten kan je ook een mooie fietstocht maken naar Milagrow.  Voor meer info over dit alles : www.milagrow.org 

 

 

Uitstapje naar de Kruidtuin Leuven.

imageMet twee ‘Velt-vriendinnen’ bezocht ik vorige week de Kruidtuin in Leuven. Madrina van ‘Van hier naar daar’ had me dit goddelijke plekje al een hele tijd geleden aangeraden : “Moeke Hilde, daar gaan we jou de eerste uren niet buiten krijgen!”  En ze had gelijk!  Ik heb genoten, de hele dag!

image

imageEigenlijk was het de bedoeling dat we een fotozoektocht gingen doen.  Maar die was veel te moeilijk.  We moesten op zoek naar gaten in houten deuren, roosters over water, engeltjes,…  Maar wij hadden veel te veel interesse in de planten zelf.  Wat het eerst onze aandacht trok, waren de perkjes gazon.  Zo gelijk, zonder een klavertje of ander soort plantje.  Dat kon niet zonder pesticiden, dachten we.  De twee tuinmannen die een beetje verder aan ’t werken waren, gingen we daarover wel eens op de rooster leggen.  Den oudste kwam niet meer uit zijn woorden bij zoveel vrouwelijk schoon.  Maar de jongsten, die scoorde.  Hij werkte er nog maar zes maanden, zei hij, maar al die tijd had hij er nog niks van pesticiden gezien.  Ze hebben wel een speciale grasmachine.  Het gras wordt er mee plat geduwd en dan afgekapt.  Zo ligt het plat op de grond en kunnen zaden van andere planten niet wortelen.  Goed gevonden, alleen kost zo’n machine wel negen duizend euro.  Dan vind ik mijn levendige grasmat toch net iets mooier, hoor!

image

Er wordt echt hard gewerkt in de Kruidtuin.  Zo moest ik lachen met de zusjes Boterbloem. Zusterlijk stonden ze naast elkaar, elk in een perkje van een vierkante meter, de kruipende en de scherpe boterbloem.  De scherpe boterbloem, statig met slanke, hoge stengels.  De kruipende boterbloem daarentegen, die probeerde haar zuster te ‘overschoefelen’.  Die moesten ze echt elke week begrenzen en tot de orde roepen, dat zag je zo!

image

Niet alleen planten kan je in de Kruidtuin bewonderen.  Af en toe vind je ook een bordje met een gedicht.  Mooie, pakkende tekstjes!  Zo liet een bepaald zinnetje me niet meer los. Het beschreef zo mooi de gemoedstoestand waarin ik me bevond : ‘Kruiden gewassen tegen elk verdriet’  Ik had het een beetje moeilijk gehad de dagen ervoor.  Dan met twee goeie vriendinnen tussen de planten lopen, dat heeft me zo getroost…

image

Daarna nog even lekker gaan eten bij ‘Le pain quotidien’.  Dikke merci Karen en Hilde DP voor de super dag!!!  Gaan we nog eens doen hé?