Geranium

Vorige week had ik al wat vrolijke foto’s genomen en vandaag ging ik er wat bij schrijven.

Maar vrolijk ben ik hier niet. Door gisteren… “Wir haben es nicht gewusst”. Veel Vlamingen zijn blijkbaar de geschiedenis vergeten en hebben zich weer laten inpakken door de wolf in schaapskleren. Fascisten die ineens sociale praatjes gaan verkopen, zo de massa lokken en die trappen er met open ogen in. Arm Vlaanderen …

De vrolijke foto’s dan maar als troost :

Geranium macrorrhizum

Geranium macrorrhizum is een ideale bodembedekker. Hij zou zelfs zevenblad tegenhouden. Hij blijft wintergroen, heeft een speciale geur en bloemt nu. Ik heb hem rond onze fruitkooi gezet om het gras tegen te houden.

Geranium renardii ‘Terre Franche’

Geranium renardii ‘Terre Franche’ met zacht gerimpeld blad staat hier zowel in de zonneborder als in de voortuin.

Geranium sanguineum
Geranium sanguineum var. striatum
Geranium cantabrigiense ‘Biokovo’
Geranium renardii
Geranium himalayense
Een ‘wild’ geraniumpje waarvan ik de naam niet ken
Robertskruid, een geraniumsoort die als onkruid gezien wordt. In onze schaduwborder werd zelfs de ‘meest structurele tuinier die ik ken’ er wild van 😉

VIP

VIP is de afkorting van … Very Important Pisbloem!

Vorige week maakte ik paardenbloemsiroop van de bloemetjes in ons kruidenrijk gazon. We hebben voor de moment geen hond die pipi doet in het gras, we spuiten NOOIT met pesticiden of gebruiken NOOIT kunstmest. Veilig om hier te plukken dus.

Nog een voordeel van paardenbloemen in je ‘pelouse’ : je hebt ‘meer dan sprietjes’ in je grasveld. De blaadjes kunnen beter tegen droge, hete zomers. Ze beschermen de sprietjes door ze wat schaduw te geven. En je hebt langer een groen grasveld in onze veranderende klimaatomstandigheden.

Ik plukte 250 bloemhoofdjes, waste ze en bracht ze aan de kook met een liter water. Direct het vuur afgezet en een nacht laten trekken in het afkoelende water. De volgende morgen 500 g bio-rietsuiker toegevoegd en even laten doorkoken. Flessen in de oven tot 120°C laten opwarmen zodat ze steriel waren. De hete vloeistof in de hete flessen gegoten en schroefdeksel erop. Na een tijdje hoor je aan een plop dat ze vacuüm getrokken zijn. Dan weet je dat je de fles ongeopend een jaar kan bewaren. Al zal dat hier niet lukken. Dochterlief was al lang aan ’t ‘zagen’ wanneer ik nog eens ‘siroopjes’ ging maken. Een scheutje in een glas spuitwater en we hebben gezonde limonade.

Paardenbloemen hebben een ontgiftende en zuiverende werking. En nog zoveel andere gezondheidsbevorderende eigenschappen. Het is dus goed gezien van ‘Moeder Natuur’ om na een luie winter met zware maaltijden ons gazon vol met die vrolijke, gele bloemetjes te zetten. Wij drinken paardenbloemlimonade : “Schol! Op de lente!”

Dichtersnarcis

De Narcissus poeticus, prachtig vind ik hem! Met zijn kleine zachtgele trompetje met rood randje. Hij staat nu in bloem, één van de laatst bloeiende narcissen. Het waren de eerste biobloembollen die ik kocht drie jaar geleden. En ik kan me niet voorstellen dat ik er zo veel in de grond stopte. Zoals beloofd, verwildert hij dus echt!

De dichtersnarcis, gedichten schrijven, doen we hier niet. De dochter beoefent wel een andere kunstvorm : dansen. Dit weekend druk aan het oefenen voor de danswedstrijd van gisterenavond. Alleen kon broer het zich weer niet laten. Zusje plagen, is liefde vragen …

Andere biobloembollen die nu nog steeds staan te schitteren : Narcissus jonquilla ‘Sundisc’

Verwachting…

Zoals een roos de bloem van de liefde is, zo zijn anemonen die van de verwachting.

Sinds eind februari en nu nog steeds staan de blauwe anemoontjes hier in de tuin te bloeien. Drie jaar geleden kocht ik enkele knolletjes Anemone blanda en ‘k heb me dat nog niet beklaagd. Elk jaar komen ze overvloediger terug. Ze zaaien zich zelfs uit. Anemone blanda is een margrietachtig bloemetje in lavendelblauw of wit. Ze kondigen de lente aan.

Wat me ook verwachtingsvol en content maakt, is de terugkomst van de metselbijen in onze insectenhotelletjes. Er zijn heel veel soorten, maar de allereerste die na de winter tevoorschijn komen, zijn de gehoornde metselbijen. Al twijfel ik of deze geen rosse metselbijen zijn. ’t Zijn in ieder geval heel rustige, vredelievende bijen. Er landde er ééntje op mijn neus terwijl ik probeerde foto’s te nemen (ja, dat krijg je als je uw neus in andermans zaken steekt) maar prikken, dat deed ie niet. Ze zijn heel belangrijk voor de bestuiving van planten dus ik koester ze.

Wat de liefde en verwachting betreft, ik heb hier vandaag nog een jong koppeltje betrapt. Achter een hoopje stenen dat ik wilde opruimen omdat één van mijn krielkipjes daar steeds op sprong en dan over de draad vloog. In de winter mag ze wel in de hele tuin scharrelen op zoek naar slakkeneitjes. Maar nu er jonge zaailingen opkomen, houd ik haar liever in het kippenhok.

Achter dat hoopje stenen lag ook een dakpan en daar zat Julia met haar Romeo op haar rug. ‘k Heb ze stilletjes laten zitten. Binnenkort kruipen deze schattige padden wel naar de poel. Daar zal Julia haar eitjes in lange snoeren afzetten en Romeo die nog steeds op haar rug zit zal ze uitwendig bevruchten.

Ook de buurman wilde zijn zaadjes kwijt. We ruilden sla, boontjes, broccoli en nog verschillende soorten groentezaden. Ook in de moestuin verwachten we dus weer vanalles. Laat de lente maar komen…

Krokus Vanguard BIO

Toffe dingen waarvan je weet dat ze op komst zijn, maar waar je nog een beetje moet op wachten, daar ben ik fan van. Ge hebt daar drie keer plezier van vind ik.

Daarom ben ik zo zot van bloembollen. In het najaar stop je die in de grond, dan probeer je je voor te stellen hoe het er in de lente zal uitzien. En nu … tadaa!

Deze bio krokus bestelde ik in het najaar bij Natural Bulbs met een fikse korting omdat ik Velt-lid ben. Vanaf deze zomer kan je ook via Velt biobloembollen bestellen. Deze krokus zit er ook bij.

Wij popelen alvast om je het assortiment te tonen. Vorig najaar hebben we met Velt meer dan 2 000 biobloembollen aangeplant in Comité Jean Pain, Holle Eikstraat 34 in Londerzeel. Op 3 maart en 7 april mag ik samen met iemand van CJP jullie rondleiden en het ‘biobloembollenverhaal’ vertellen. Op 17 maart en 21 april neemt een Velt-collega jullie mee. Telkens van 10 tot 12u.

Hier in de voortuin is het startschot voor de lente alvast gegeven. Er zit nog vanalles in de grond waar ik razend benieuwd naar ben.

Wordt vervolgd …

Vlasleeuwenbekje

Dit weekend moesten we naar een receptie in het dorp.  We stapten er naartoe langs het veldbaantje naast de spoorweg en daar zag ik ze staan : vlasleeuwenbekjes.   Ineens werd ik terug gekatapulteerd naar mijn kindertijd.  In de veldbaantjes achter ons, waar wij altijd speelden, stonden die bloempjes ook.

4DC0BEA9-A682-44CE-9964-2CF58C9F24CE

Wij noemden ze : gapertjes, omdat als je op de onderkant van zo’n bloempjes duwt, ze hun bekje opensperren.  Die gapertjes hebben veel van ons gezien.  In die tijd waren er nog geen smartphones of computerspelletjes dus wij speelden tussen de velden waar zij stonden.  Met de kinderen uit de buurt hadden we een club opgericht, de heldenclub.  We hadden een geheimschrift, een clubhuis ( het tuinhuisje in onze tuin) en een echte clubschat ( wat mooie stenen en gedroogde ‘gapertjes’)

We deden aan bergbeklimmen, ja we waren helden hè.  We bonden ons aan elkaar vast met onze springtouwen en gingen dan bergen bouwafval van een bouwbedrijfje in de buurt beklimmen.  Stoer hè!   Of rolschaatsen en speelkaarten met wasspelden aan de spaken van onze fietsen vastmaken zodat die kletterden als je reed en het was alsof je op een ‘brommer’ zat.  Of kampen bouwen in het ‘kriekenboske’, een perceeltje met wat bomen op van de gemeente.  Dat bestaat nu niet meer, er staat een turnzaal op.

Onze ‘meisjeskant’ kwam ook aan bod hoor.  Dan gingen we wandelen met onze poppenwagen tussen de velden.  Maar … dat was gevaarlijk!  Want er was nog een andere club in onze straat : de Kat ( naar een tv-feuilleton van toen). Dat waren drie jongens, iets ouder dan wij.  Zij kwamen met hun fietskes ons de weg versperren en onze poppenwagens ‘uitkappen’.  Zo leerden we het verschil tussen jongens en meisjes want het onderwijs was nog gescheiden natuurlijk.  Toen we tieners werden en de jongens begonnen haantjesgedrag te vertonen, liep dat op een sisser af.  Ge kunt toch niet iets beginnen met een man waarvan je niet zeker bent of hij je kind niet uit de kinderwagen zal kappen?!

EA1381A8-DD65-48D3-B58B-A76925585BAF

Ooo, vlasleeuwenbekjes … nostalgie.  Ik geniet van de herinneringen en van de bloempjes zelf.  Zachtgeel met een klein zweempje licht oranje.  Ze komen zeer algemeen voor in België.  Vlasleeuwenbekjes of Linaria vulgaris groeien op zonnige, open, droge plaatsen op minerale, niet te voedselarme grond.  Langs spoorwegen en veldbanen vind je ze wel.  Ze bloeien van juni tot de eerste vorst.  Kom jij ze tegen in je buurt of heb jij er herinneringen aan?

96B14D0F-082E-4CBB-B0DB-9A9DFA2CD365

Dahlia’s

Ooit heb ik gezworen dat ik ze nooit of nooit in mijn tuin zou zetten.  Dahlia’s, zo’n lelijke, veel te grote, pretentieuze, opzichtelijke bloemen.  Ik vond ze lomp en bombastisch.  Daarbij moet je de knollen ook nog rooien voor de vorst, vorstvrij bewaren en in het voorjaar terug planten.  Veel te veel werk!

CE5CF856-7D8F-4F13-9CAC-A01B9C3497CC

Maar … dit voorjaar gingen we met bestuursleden en lesgevers van Velt een biobloembollenkwekerij in Nederland bezoeken.  En dat was daar zo tof!  De manier waarop zij daar werken zonder iets van pesticiden of kunstmest…  Hoe zij daar zorg dragen voor de bodem waar die bloembollen in groeien…  ik werd er helemaal warm van!

D4D4C6A1-E95F-43D2-AD7E-9CD3272A2C11

In de hangar waar we onze boterhammetjes opaten, verkochten ze biologisch opgekweekte dahliaknollen.  En toen heeft ‘de dees’ al haar principes opzij gezet en heeft ze enkele knollen gekocht.  En zeg nu zelf : ze zijn toch mooi en niet lomp hè? 😉

75FF314E-4E32-4F93-90C5-1188BBCE96AF

9F52712C-D4EB-4078-BE93-90A5292060FD