Verwachting…

Zoals een roos de bloem van de liefde is, zo zijn anemonen die van de verwachting.

Sinds eind februari en nu nog steeds staan de blauwe anemoontjes hier in de tuin te bloeien. Drie jaar geleden kocht ik enkele knolletjes Anemone blanda en ‘k heb me dat nog niet beklaagd. Elk jaar komen ze overvloediger terug. Ze zaaien zich zelfs uit. Anemone blanda is een margrietachtig bloemetje in lavendelblauw of wit. Ze kondigen de lente aan.

Wat me ook verwachtingsvol en content maakt, is de terugkomst van de metselbijen in onze insectenhotelletjes. Er zijn heel veel soorten, maar de allereerste die na de winter tevoorschijn komen, zijn de gehoornde metselbijen. Al twijfel ik of deze geen rosse metselbijen zijn. ’t Zijn in ieder geval heel rustige, vredelievende bijen. Er landde er ééntje op mijn neus terwijl ik probeerde foto’s te nemen (ja, dat krijg je als je uw neus in andermans zaken steekt) maar prikken, dat deed ie niet. Ze zijn heel belangrijk voor de bestuiving van planten dus ik koester ze.

Wat de liefde en verwachting betreft, ik heb hier vandaag nog een jong koppeltje betrapt. Achter een hoopje stenen dat ik wilde opruimen omdat één van mijn krielkipjes daar steeds op sprong en dan over de draad vloog. In de winter mag ze wel in de hele tuin scharrelen op zoek naar slakkeneitjes. Maar nu er jonge zaailingen opkomen, houd ik haar liever in het kippenhok.

Achter dat hoopje stenen lag ook een dakpan en daar zat Julia met haar Romeo op haar rug. ‘k Heb ze stilletjes laten zitten. Binnenkort kruipen deze schattige padden wel naar de poel. Daar zal Julia haar eitjes in lange snoeren afzetten en Romeo die nog steeds op haar rug zit zal ze uitwendig bevruchten.

Ook de buurman wilde zijn zaadjes kwijt. We ruilden sla, boontjes, broccoli en nog verschillende soorten groentezaden. Ook in de moestuin verwachten we dus weer vanalles. Laat de lente maar komen…

Krokus Vanguard BIO

Toffe dingen waarvan je weet dat ze op komst zijn, maar waar je nog een beetje moet op wachten, daar ben ik fan van. Ge hebt daar drie keer plezier van vind ik.

Daarom ben ik zo zot van bloembollen. In het najaar stop je die in de grond, dan probeer je je voor te stellen hoe het er in de lente zal uitzien. En nu … tadaa!

Deze bio krokus bestelde ik in het najaar bij Natural Bulbs met een fikse korting omdat ik Velt-lid ben. Vanaf deze zomer kan je ook via Velt biobloembollen bestellen. Deze krokus zit er ook bij.

Wij popelen alvast om je het assortiment te tonen. Vorig najaar hebben we met Velt meer dan 2 000 biobloembollen aangeplant in Comité Jean Pain, Holle Eikstraat 34 in Londerzeel. Op 3 maart en 7 april mag ik samen met iemand van CJP jullie rondleiden en het ‘biobloembollenverhaal’ vertellen. Op 17 maart en 21 april neemt een Velt-collega jullie mee. Telkens van 10 tot 12u.

Hier in de voortuin is het startschot voor de lente alvast gegeven. Er zit nog vanalles in de grond waar ik razend benieuwd naar ben.

Wordt vervolgd …

Vlasleeuwenbekje

Dit weekend moesten we naar een receptie in het dorp.  We stapten er naartoe langs het veldbaantje naast de spoorweg en daar zag ik ze staan : vlasleeuwenbekjes.   Ineens werd ik terug gekatapulteerd naar mijn kindertijd.  In de veldbaantjes achter ons, waar wij altijd speelden, stonden die bloempjes ook.

4DC0BEA9-A682-44CE-9964-2CF58C9F24CE

Wij noemden ze : gapertjes, omdat als je op de onderkant van zo’n bloempjes duwt, ze hun bekje opensperren.  Die gapertjes hebben veel van ons gezien.  In die tijd waren er nog geen smartphones of computerspelletjes dus wij speelden tussen de velden waar zij stonden.  Met de kinderen uit de buurt hadden we een club opgericht, de heldenclub.  We hadden een geheimschrift, een clubhuis ( het tuinhuisje in onze tuin) en een echte clubschat ( wat mooie stenen en gedroogde ‘gapertjes’)

We deden aan bergbeklimmen, ja we waren helden hè.  We bonden ons aan elkaar vast met onze springtouwen en gingen dan bergen bouwafval van een bouwbedrijfje in de buurt beklimmen.  Stoer hè!   Of rolschaatsen en speelkaarten met wasspelden aan de spaken van onze fietsen vastmaken zodat die kletterden als je reed en het was alsof je op een ‘brommer’ zat.  Of kampen bouwen in het ‘kriekenboske’, een perceeltje met wat bomen op van de gemeente.  Dat bestaat nu niet meer, er staat een turnzaal op.

Onze ‘meisjeskant’ kwam ook aan bod hoor.  Dan gingen we wandelen met onze poppenwagen tussen de velden.  Maar … dat was gevaarlijk!  Want er was nog een andere club in onze straat : de Kat ( naar een tv-feuilleton van toen). Dat waren drie jongens, iets ouder dan wij.  Zij kwamen met hun fietskes ons de weg versperren en onze poppenwagens ‘uitkappen’.  Zo leerden we het verschil tussen jongens en meisjes want het onderwijs was nog gescheiden natuurlijk.  Toen we tieners werden en de jongens begonnen haantjesgedrag te vertonen, liep dat op een sisser af.  Ge kunt toch niet iets beginnen met een man waarvan je niet zeker bent of hij je kind niet uit de kinderwagen zal kappen?!

EA1381A8-DD65-48D3-B58B-A76925585BAF

Ooo, vlasleeuwenbekjes … nostalgie.  Ik geniet van de herinneringen en van de bloempjes zelf.  Zachtgeel met een klein zweempje licht oranje.  Ze komen zeer algemeen voor in België.  Vlasleeuwenbekjes of Linaria vulgaris groeien op zonnige, open, droge plaatsen op minerale, niet te voedselarme grond.  Langs spoorwegen en veldbanen vind je ze wel.  Ze bloeien van juni tot de eerste vorst.  Kom jij ze tegen in je buurt of heb jij er herinneringen aan?

96B14D0F-082E-4CBB-B0DB-9A9DFA2CD365

Dahlia’s

Ooit heb ik gezworen dat ik ze nooit of nooit in mijn tuin zou zetten.  Dahlia’s, zo’n lelijke, veel te grote, pretentieuze, opzichtelijke bloemen.  Ik vond ze lomp en bombastisch.  Daarbij moet je de knollen ook nog rooien voor de vorst, vorstvrij bewaren en in het voorjaar terug planten.  Veel te veel werk!

CE5CF856-7D8F-4F13-9CAC-A01B9C3497CC

Maar … dit voorjaar gingen we met bestuursleden en lesgevers van Velt een biobloembollenkwekerij in Nederland bezoeken.  En dat was daar zo tof!  De manier waarop zij daar werken zonder iets van pesticiden of kunstmest…  Hoe zij daar zorg dragen voor de bodem waar die bloembollen in groeien…  ik werd er helemaal warm van!

D4D4C6A1-E95F-43D2-AD7E-9CD3272A2C11

In de hangar waar we onze boterhammetjes opaten, verkochten ze biologisch opgekweekte dahliaknollen.  En toen heeft ‘de dees’ al haar principes opzij gezet en heeft ze enkele knollen gekocht.  En zeg nu zelf : ze zijn toch mooi en niet lomp hè? 😉

75FF314E-4E32-4F93-90C5-1188BBCE96AF

9F52712C-D4EB-4078-BE93-90A5292060FD

Allemaal gele bloempjes

Het is weken geleden dat ik ons gazon nog eens gemaaid heb.  Ja, dat is het voordeel van zo’n droge, hete zomer : het gras groeit niet meer.

Het gazon staat nochtans prachtig, met een enorme soortenrijkdom aan allemaal gele bloempjes.  Bijen, vlinders en hommels doen er zich aan tegoed en wij genieten van het vrolijke gefladder.

252BBB70-2FCB-42B7-A513-99EF8F9DF106

Ik heb ze altijd al super gevonden, die gele bloemen.  Toen ik een kleuter was had ik eens heel enthousiast en fier de mooiste paardenbloem uit ons gazon voor mijn moeke geplukt.  Ze zei : “ Eikes, doe dat weg!  Dat is een pisbloem!”  Ik begreep haar afkeer niet en nu nog niet.  Eigenlijk ken ik wel wat mensen die gele bloemen niet mooi vinden.  Raar hè?  Zijn ze té vrolijk?  Of te zot?

De gele bloempjes in ons gazon, ik ging ze vlug eens determineren.  Ja amai, ik dacht dat het simpel ging zijn.  Want de ene heeft haartjes op zijn bladeren.  Dus dat zou wel havikskruid zijn, dacht ik.  De andere heeft blaadjes zoals van rucola.  Dat moest ook simpel te vinden zijn.  En dan vond ik nog anderen waarvan ik dacht dat het biggenkruid of klein streepzaad zou kunnen zijn.  Hihi, zowel in mijn flora als op google raakte ik weer eens mijn weg kwijt.

Ken jij de namen van onderstaande gele bloempjes?

F59EFE60-3D6C-4840-B6CA-B747C0A5108EE3927EEF-95FC-4D18-B3A2-EE3C272BE0026822C70C-ED62-4425-9D73-89A151343A44A9172FF5-9A96-4422-AD24-010569ABB5B5E23EBB9B-0E66-4453-AD53-F66D0CB13C99285192CF-4510-4905-9E1F-C319FAE15F64

 

 

 

Knoopkruid

Mijn buurvrouw, dat is mijn beste vriendin.  Soms denken mensen dat wij zussen zijn en dat zouden wij wel tof vinden.  We zijn zoals zussen.  Alleen zijn we totaal verschillend.  Mijn buurvrouw heeft hoegenaamd géén groene vingers.  Ze krijgt stress als er aarde onder haar nagels zit.  En ik … ik heb wat aarde onder mijn nagels nodig om gelukkig te zijn … 😜

Wij kunnen alles vertellen tegen elkaar.  Zware filosofische gesprekken kunnen wij voeren.  Maar ook de alledaagse dingen worden uitvoerig besproken.  En zo vertelde ik haar over hoe prachtig ik Knoopkruid, Centaurea jacea wel vind.  En hoe ik dat zou willen introduceren in ons bloembollengraslandje.

B90CA065-78A6-461D-96E6-72B4E8853A7A

De landweggetjes achter ons, waar zij alle dagen gaat wandelen met haar hond, daar staat wel wat knoopkruid.  Dus ik vroeg of ze voor mij wat zaad van daar wilde meebrengen.  Aan de pretlichtjes in haar ogen en de manier waarop ze ‘knoopkruid’ uitsprak, merkte ik dat ze het niet kende.  Dus ik legde haar uit waar ik wist dat het zeker stond en ik ‘googelde’ een foto voor haar.  Hihi …

De eerste keer kwam ze af met bloemetjes van paarse smeerwortel.  “Nee, de les niet begrepen.” gniffelde ik.  Met veel geduld nog eens uitgelegd en nu wist ze het.  De volgende dag ging ze de juiste meebrengen.  Ik was benieuwd!😜

Ze was nog maar net vertrokken op haar wandeling of ik kreeg al een bericht : ‘heb de juiste gevonden en veel zaadjes ook.’  Heel enthousiast over die mooie bloempjes kwam ze op den hof en gaf me een hondenpoepzakje vól … pluizig zaad!  Dit klopte niet.  Ik vroeg haar of de blaadjes aan die planten prikten en toonde haar een foto van een distel.  “Já, die waren het!”  riep ze enthousiast uit.  “ Maar jong toch, dat zijn distels!  Gij zou mijnen hof vol distels zetten!”  We gierden het samen uit en achteraf ben ik dan maar zelf met mijn fiets zaadjes gaan oogsten.

02B2FF12-DA13-4DC7-8D55-E5575DDD908CHet was half september en ons bloembollengraslandje was net gemaaid.  (Ik vind het lange gras met de weggetjes er tussen zo mooi dus dat mag lang zo blijven van mij.)  Daardoor waren de graszoden niet zo dicht en kon ik de grond wat verstoren en daar zaadjes in duwen.  Ik had gehoopt dat er zo knoopkruid zou tussen komen maar spijtig genoeg is dat niet gelukt.  Of de bosduiven daar voor iets tussen zitten?   Gelukkig had ik ook een plan B bedacht.  In een hoekje van de moestuin heb ik ook wat gezaaid en daar staat het nu prachtig te bloeien.  Als ik deze nu laat uitzaaien, kan ik die plantjes verplanten naar het bloembollengraslandje en zo zou het toch moeten lukken hè.  Valt het op dat ik heel graag ‘mijn goesting’ krijg? 😊

508B2692-D489-47D4-B884-6CCAC6D9E69D

 

 

Cornus nuttallii

‘ t Is al zeker vijftien jaar geleden dat ik hem de eerste keer zag.  Ik was met collega’s op een tuinfeestje.  Hij stond even verderop en vanuit mijn ooghoeken had ik hem al een hele tijd stiekem gadegeslagen.  Wauw, zo’n stuk!  Uiteindelijk ben ik toch op hem toegestapt.  Op een stukje papier heb ik dan zijn naam gekriebeld want ik was direct zó zot van hem.  Maar daarna vond ik hem niet meer terug.  Overál ben ik  hem gaan zoeken maar niemand kende hem…😢

55E44FB5-D919-4968-825A-8276AB47C153

Tot we ons huis bouwden.  En ik de tuinaannemer die onze grond terug gelijk kwam leggen, vertelde over mijn verliefdheid.  Hoe hij toen zo’n indruk op mij gemaakt had en ik hem niet meer terugvond.  Maar ik kon hem niet vergeten.  Ik vertrouwde hem de naam van mijn stoere held toe : Cornus nuttalli.  De tuinaannemer had medelijden en beloofde dat hij hem zou zoeken.  En hij zou hem tot bij mij brengen…

CD7D21FD-EA42-41A7-9EC6-11B79CFA5319

Hij staat hier nu al enkele jaren te schitteren.  Elk voorjaar brengt hij iedereen met zijn bloemenpracht in vervoering.  Maar hij is van mij!  En ik zie hem graag!😊

41015123-51B0-4ACA-8611-8DFE8C0FDD19