Lentekriebels

Ik kan het eigenlijk nog niet goed geloven maar de lente is echt al begonnen. Zo vroeg dit jaar!

Krokus Vanguard BIO

Dit weekend trok een krantenkop mijn aandacht : ‘Hittegolf in de winter’ Er is alweer een dagrecord gesneuveld : 18,1°C in Ukkel op 15 februari, weeral de warmste sinds het begin van de metingen in 1901. En wat zeker raar is : het gaat nog zo’n dag of twaalf zo warm blijven.

Sneeuwklokjes

Oorzaak is blijkbaar de ‘luie’ straalstroom door (jawel spijtig genoeg weer) de klimaatverandering.

Helleborus

Die straalstroom, dat is eigenlijk een snelweg van lucht op grote hoogte, die het ene weersysteem na het andere aanvoert. De motor van de straalstroom is het verschil in temperatuur tussen de polen en de evenaar. Maar de polen warmen nu sneller op dan de evenaar en daardoor valt de motor stil. De straalstroom verliest haar kracht en begint ook rare kronkels te vormen. Daardoor komt koude lucht dan bijvoorbeeld niet uit Noord-Europa maar direct uit Lapland. Of warme lucht zoals nu het geval is, ook ineens van veel verder.

Krokus geel BIO

De normale gemiddelde maximumtemperatuur voor februari is 6,6°C en voor maart 8°C. Momenteel zal het dus een halve maand dubbel zo warm blijven. Raar…

Voor tuiniers niet gemakkelijk. Maar wel leuk op dit moment. We mogen eraan beginnen want krokussen staan ineens volop in bloem. Zelfs de eerste narcisjes openen hun bloemknoppen. Gisteren zag ik op tv dat er al ‘kweetniehoeveel’ ooievaars in ons land zijn toegekomen. Dan is de lente begonnen, zeggen ze hè.

Narcis tête-à-tête

Dit weekend heb ik onze wilgen ‘Salix viminalis’ geknot. Dat is de wilgensoort die mooi rechte ‘wijmen’ produceert en die men gebruikt om manden mee te vlechten. Ik heb de bakken in de zonneborder ermee hersteld en de rest verhakseld om paadjes aan te vullen.

De zon en het ‘terug in de tuin mogen spelen’, het deed echt deugd!

Het is nu te hopen dat onze straalstroom in maart of april geen te erge bokkensprongen meer gaat maken in de andere richting en er nog een serieuze vorstperiode komt. Want dan zal er veel sneuvelen.

Helleborus
lang geleden gekregen Krokus, naam niet gekend
Krokus biflorus ‘Miss Vain’ BIO
De buurderij

De buurderij

Ga jij ook niet zo graag winkelen in de supermarkt? Dan heb ik goed nieuws voor jou! Tegenwoordig vind je bijna overal een buurderij waar je lokale producten kan kopen.

IMG_0095Al meer dan een jaar kon ik terecht in Buggenhout. Maar sinds eind vorig jaar is er nu ook een buurderij in Londerzeel en daar is het nog gezelliger!

IMG_0093Het concept komt eigenlijk overgewaaid uit Frankrijk. Daar begon men in 2011 onder de naam ‘La Ruche qui dit Oui’. In 2013 openden de eerste Franstalige buurderijen in Brussel. Uiteindelijk in 2015 springen Bea en Alain op de kar. Zij kiezen een Nederlandstalige naam ‘Boeren en Buren’ en openen de eerste Vlaamse buurderijen in Mechelen, Meise en Strombeek-Bever. En dan gaat het snel. Ze kunnen velen overtuigen, er komt een app. en momenteel zijn er al meer dan 110 Belgische buurderijen.

Ik mocht dit weekend in Londerzeel de buurderijverantwoordelijken Bea en Alain interviewen (ikke fier). Ik wist het niet dat zij mee aan de wieg stonden. Ik vond het gewoon zo zalig hoe zij de mensen (de buren) verwelkomen en hoe je je direct op je gemak voelt bij hen.

IMG_0089Ze vertelden over hun liefde voor de natuur. Over hoe ze ondervonden dat natuurlijke voeding hen gezonder maakte. Over hoeveel lekkerder dat wel is. Bea vertelde dat ze geen fruitsap uit de supermarkt meer drinkt sinds ze op tv zag hoe dat gemaakt wordt.

IMG_0090IMG_0094Bij ‘Boeren en buren’ is de korte keten belangrijk. Ze gaan voor een rechtstreekse verkoop en een eerlijke prijs voor de boeren. De boeren beloven dat ze duurzaam werken, zonder kunstmest en zonder chemische onkruid- en ongedierteverdelgers. Daardoor zijn de groenten en fruit veel zuiverder. Ook in de veeteelt maakt deze natuurlijke methode een verschil. De dieren krijgen de tijd en ruimte om zich te ontwikkelen en daardoor is het vlees kwaliteitsvoller. Ook bij de verwerking worden geen bewaarmiddelen of synthetische smaakversterkers toegevoegd. Daardoor zijn de producten veel natuurlijker en voller van smaak.

IMG_0096Soms hoor ik zeggen dat lokaal kopen duurder zou zijn. Awel, ik weet dat niet. Onlangs zag ik in de supermarkt een bloemkool liggen met een prijskaartje van 4,5 €! In de buurderij vind je nu gewoon geen bloemkool omdat het het seizoen niet is. Seizoensgebonden kopen, is veel goedkoper.

Ben je overtuigd om het ook eens te proberen? Op http://www.boerenenburen.be kan je de buurderij in jouw streek vinden. Je maakt je gratis lid en dan kan je online bestellen en betalen. Op de afgesproken dag en plaats haal je de producten af. Je kan de boeren ontmoeten die voor jouw voedsel zorgden. Soms hebben zij zelfs proevertjes mee en de gezellige babbel krijg je er mee bovenop. Ik ben een blije buur!

De mispelaar en de kiwibessen

Wij hadden een prachtige mispelaar in de tuin staan. Zo’n mooie met een hoge stam en grillige takken. In het voorjaar kwamen daar van die grote witte bloemen op dus dan hadden we al de eerste keer plezier van die boom. De vruchten daarna waren super groot. Wij waren daar niet zo heel zot van maar mijn schoonvader wel. En de merels ook…

Vorig voorjaar kwamen die bloemen niet. Ik denk door de late winterprik. En dan in de zomer begonnen de bladeren ineens te verkleuren. Van donkergroen naar lichtgroen naar geel. Verschillende emmers water konden hem niet van gedacht doen veranderen. Mijn mooie boom zijn bladeren werden zelfs bruin.

In het najaar vielen ze niet af en er kwamen barsten in zijn stam. Ik vrees dat mijn boom morsdood is. Ik kon het echter niet over mijn hart krijgen hem om te zagen omdat ik zijn takken zo prachtig vind. Eerst dacht ik het toch te doen en de takken te hergebruiken in de border. Gewoon om daar te liggen mooi zijn en te vergaan en huisvesting te bieden voor allerlei kriebelbeestjes.

Maar nu heb ik het gevonden! Ik laat mijn prachtige boom gewoon staan om er een klimplant in te laten groeien. Dat zijn twee vliegen in één klap. Eerst dacht ik aan Clematis of een klimrozelaar ofzo. Tot ik deze week mijn bestelbon voor de buurderij aan het invullen was. Mijn oog viel op kiwibes planten :

‘…windende klimplanten die het goed doen op een pergola, tegen een muur of zelfs om in een boom te laten groeien. Bloeien met crèmewitte bloemen begin juni, eetbare vruchten vanaf eind augustus tot eind november. Zeer aantrekkelijke plant voor bijen en hommels…’


Ik kocht een mannetje en een vrouwtje, a ja, dat ‘macheert’ het beste om veel bloemen en vruchten te krijgen hè 😉

Voor mij mag de lente stilaan komen, mijn groene vingers jeuken al!

Sneeuw

Sneeuw in januari, dat vind ik fantastisch! Laat het maar wat winteren, ’t is er de tijd van het jaar voor. Beter nu dan zoals vorig jaar pas in maart. Onlangs waren ze op Comitee Jean Pain aan ’t zeuren dat het veel te warm was, dat de biobloembollen te vroeg in bloei gingen komen. Ze zullen daar ook content zijn nu.

Onze kippen, die vinden het niet zo leuk. De zijdehoentjes, die zitten te mokken in het slaaphok. Ik had er eentje in de sneeuw gezet. Koudwatervrees pak je toch aan door te springen, niet? Maar de juffrouw durfde geen poot meer verzetten, ze leek wel vastgevroren aan de grond. ‘k Heb haar dan maar uit haar benarde situatie bevrijd.

Over de bloempotjes heb ik hier ook nog niet verteld. Een Veltvriendin belde me een tijdje geleden op. Dat er een boerderij in ons dorp verkocht was en dat daar duizenden, oude stenen bloempotjes te krijg waren. Of ik niet meeging? Zoiets moest ze geen twee keer vragen natuurlijk. Wat ik er juist ga mee doen, weet ik nog niet. Ik denk eraan een bloempottenmuurtje, insectenhotel te maken. Maar hier zo allemaal bij elkaar gestapeld, vind ik ze ook wel mooi…

Zelf vetbollen voor de vogels maken

In ons voederhuisje zijn onze tuinvogels het meest zot van gedroogde meelwormen. Ik strooi ze altijd gewoon op de bodem.

Maar gisteren was er zo veel wind dat ze er direct afwaaiden in het gras. Daar hadden de kauwen en eksters dan veel plezier van maar dat was niet de bedoeling.

Vandaag heb ik dan maar een oplossing bedacht : de meelwormen in vetbollen gestopt.

Wat heb je daarvoor nodig :

Een cupcake vorm met papieren vormpjes erin

een vast vet dat je kan smelten, zoals kokosolie

gedroogde meelwormen

koord

Hoe deed ik het :

De kokosolie au bain marie smelten en in de cakevormpjes gieten. De meelwormen erin strooien. Koordje erin hangen. En laten afkoelen. Klaar!

Poepsimpel hè … Onze gevleugelde vriendjes zullen kunnen smullen nu!

Nieuwjaarsduik

Elk jaar in januari grapt de lieve wederhelft dat hij een nieuwjaarsduik zal nemen in onze poel.

Dit jaar zou hem dat niet goed bekomen want … er staat geen druppel water in. Andere jaren loopt de poel nu over, staat het water tot tegen de haag van de buurman en loopt het tot in de wei. En nu … niks.

Onlangs hoorde ik op de radio dat het grondwaterpeil in Vlaanderen na die droge zomer van 2018 heel laag staat. Veel poelen en sloten staan nog steeds droog. Dat hebben wij gemerkt. Voor amfibieën en libellen is dat rampzalig.

Ik vraag me af als het grondwaterpeil nu al zo laag staat en we krijgen terug zo’n droge hete zomer (zoals nu in Australië, een tijd geleden was het daar 49°C) hoe de tuin daar op zal reageren. Na vorige zomer valt het hier wel mee, alleen één boom, een Mispelaar is gesneuveld.

Van mij mag het nu beginnen regenen. Of … nooit gedacht dat ik dat zou zeggen … laat die pakken sneeuw uit Oostenrijk maar naar hier komen!

Winter 2012
Januari 2015
Januari 2019

Mijn duifje…

Het was vorig jaar, 3 juni, op mijn verjaardag dat ze er ineens was. Het was de zondag van het ecotuinenweekend van Velt en wij hadden een hele dag met onze afdeling tuinen bezocht. Een plezante verjaardag!

’s Avonds zaten we met de familie op het terras taart te eten toen ze plompverloren aangetrippeld kwam. We zagen dat ze een ringetje droeg en dus een verloren gevlogen duifje was. Op het bordje kippenvoer dat ik voor haar neerzette, kwam ze direct af. Maar pakken kon ik haar niet. Ze vloog steeds op.

Maar ze bleef wel in de buurt. De volgende dagen, als ik de kippen hun graantjes bracht, was ze er ook steeds. De kippen waren er eerst niet content mee maar het beestje slaagde er toch telkens in om haar graantje mee te pikken.

En toen lukte het wel om haar vast te grijpen. Wat ik gedacht had, werd bevestigd : het was een verloren gevlogen, jong duifje van een duivenmelker. De stempel in haar vleugel was echter onleesbaar geworden. En met haar naar het duivenmelkerslokaal in het dorp trekken, daar had ik niet echt goesting voor.

Van mij mocht ze blijven, eten en drinken genoeg in onze tuin. En als zo’n duif al van in ’t begin verloren vliegt, is ze voor een duivenmelker waarschijnlijk toch niks waard.

En ze bleef! Elke ochtend als ik buitenkwam, kwam ze aangevlogen. Ze wist het heel snel dat ik diegene ben die eten geeft aan de kippen. Als ik daar wat mee talm, vliegt ze enkele keren rond mijn hoofd en toont dan de weg naar het kippenhok. Als ik in het weekend wat langer binnen blijf, komt ze op het terras rondtrippelen en naar binnen turen. Als ze me ziet, kijkt ze me aan, zo met een scheef kopke en zie ik haar denken : “Awel jong, waar blijft ge?” Mijn huisgenoten hebben dan veel plezier.

Ze heeft zelfs het vuurwerk met oudjaar overal in de buurt overleefd en eigenlijk is ze nu een dikke duif geworden. De kippen vinden haar allang geen vreemde eend in de bijt meer en zijn het gewoon dat ze er is. Waar ze slaapt, dat weet ik niet. En of ze in het nieuwe jaar een lief zal vinden, dat is ook nog een vraag.

Mijn duifje hoort er in ieder geval bij en iedereen hier vindt haar grappig en hopelijk blijft ze nog heel lang bij ons …