Love hurts…

Gisteren had ik een date … een blind date dan nog wel. En nee, het was niet de date die pijn deed. Het was zalig!

Met kriebels in de buik trok ik met de trein richting Gent voor een blogdate. Organisator was Eilish, een meisje van bijna 50 zoals ik. Ik volg haar blog al lang, vind haar grandioos en moet dikwijls schaterlachen met wat ze schrijft. Maar ze heeft ook al heel wat meegemaakt en ik bewonder haar om hoe ze daarmee omgaat.

Op onze date waren we met zes bloggende dames die elkaar alleen nog maar online ontmoet hadden. Maar ook in levende lijve klikte het enorm. We lunchten in Le Pain Quotidien op de Korenmarkt, zijn daar rijkelijk lang blijven babbelen en dronken ’t één achter ’t ander. Het deed deugd, ik voelde me zo goed. Eilish, Anna, Matroos, Els en Heidi zijn nu mijn blogvriendinnen.

Vandaag doet het pijn. Ben deze morgen naar mijn ouders geweest om wat klusjes voor mijn vader te doen. Vol goede wil en heel naïef. Kieken dat ik ben! Ik werd direct uit mijn zevende hemel gehaald door weeral harde woorden en terug op de plaats gezet waar ik als kind altijd moest zitten, die van Assepoester. Nog steeds kan het me zo raken, nog steeds voel ik dat verdriet. Ik voel me als een koorddanser nu. Hij mag mijn zelfrespect niet meer afpakken! Ik heb zo hard gewerkt om dat te vinden! Maar hij is wel mijn vader en het leven is voor hem niet lief nu.

De klusjes heb ik heel braaf gedaan en vandaag sta ik mezelf toe om verdrietig te zijn. Blij dat ik het hier eens kwijt kan, wetende dat hij toch niet meeleest want hij vindt dit allemaal zever.

Maar vanaf morgen ga ik terug genieten! Van de natuur, mijn tuin en alle mensen die ik zo graag zie …

Verwachting…

Zoals een roos de bloem van de liefde is, zo zijn anemonen die van de verwachting.

Sinds eind februari en nu nog steeds staan de blauwe anemoontjes hier in de tuin te bloeien. Drie jaar geleden kocht ik enkele knolletjes Anemone blanda en ‘k heb me dat nog niet beklaagd. Elk jaar komen ze overvloediger terug. Ze zaaien zich zelfs uit. Anemone blanda is een margrietachtig bloemetje in lavendelblauw of wit. Ze kondigen de lente aan.

Wat me ook verwachtingsvol en content maakt, is de terugkomst van de metselbijen in onze insectenhotelletjes. Er zijn heel veel soorten, maar de allereerste die na de winter tevoorschijn komen, zijn de gehoornde metselbijen. Al twijfel ik of deze geen rosse metselbijen zijn. ’t Zijn in ieder geval heel rustige, vredelievende bijen. Er landde er ééntje op mijn neus terwijl ik probeerde foto’s te nemen (ja, dat krijg je als je uw neus in andermans zaken steekt) maar prikken, dat deed ie niet. Ze zijn heel belangrijk voor de bestuiving van planten dus ik koester ze.

Wat de liefde en verwachting betreft, ik heb hier vandaag nog een jong koppeltje betrapt. Achter een hoopje stenen dat ik wilde opruimen omdat één van mijn krielkipjes daar steeds op sprong en dan over de draad vloog. In de winter mag ze wel in de hele tuin scharrelen op zoek naar slakkeneitjes. Maar nu er jonge zaailingen opkomen, houd ik haar liever in het kippenhok.

Achter dat hoopje stenen lag ook een dakpan en daar zat Julia met haar Romeo op haar rug. ‘k Heb ze stilletjes laten zitten. Binnenkort kruipen deze schattige padden wel naar de poel. Daar zal Julia haar eitjes in lange snoeren afzetten en Romeo die nog steeds op haar rug zit zal ze uitwendig bevruchten.

Ook de buurman wilde zijn zaadjes kwijt. We ruilden sla, boontjes, broccoli en nog verschillende soorten groentezaden. Ook in de moestuin verwachten we dus weer vanalles. Laat de lente maar komen…

Lentekriebels

Ik kan het eigenlijk nog niet goed geloven maar de lente is echt al begonnen. Zo vroeg dit jaar!

Krokus Vanguard BIO

Dit weekend trok een krantenkop mijn aandacht : ‘Hittegolf in de winter’ Er is alweer een dagrecord gesneuveld : 18,1°C in Ukkel op 15 februari, weeral de warmste sinds het begin van de metingen in 1901. En wat zeker raar is : het gaat nog zo’n dag of twaalf zo warm blijven.

Sneeuwklokjes

Oorzaak is blijkbaar de ‘luie’ straalstroom door (jawel spijtig genoeg weer) de klimaatverandering.

Helleborus

Die straalstroom, dat is eigenlijk een snelweg van lucht op grote hoogte, die het ene weersysteem na het andere aanvoert. De motor van de straalstroom is het verschil in temperatuur tussen de polen en de evenaar. Maar de polen warmen nu sneller op dan de evenaar en daardoor valt de motor stil. De straalstroom verliest haar kracht en begint ook rare kronkels te vormen. Daardoor komt koude lucht dan bijvoorbeeld niet uit Noord-Europa maar direct uit Lapland. Of warme lucht zoals nu het geval is, ook ineens van veel verder.

Krokus geel BIO

De normale gemiddelde maximumtemperatuur voor februari is 6,6°C en voor maart 8°C. Momenteel zal het dus een halve maand dubbel zo warm blijven. Raar…

Voor tuiniers niet gemakkelijk. Maar wel leuk op dit moment. We mogen eraan beginnen want krokussen staan ineens volop in bloem. Zelfs de eerste narcisjes openen hun bloemknoppen. Gisteren zag ik op tv dat er al ‘kweetniehoeveel’ ooievaars in ons land zijn toegekomen. Dan is de lente begonnen, zeggen ze hè.

Narcis tête-à-tête

Dit weekend heb ik onze wilgen ‘Salix viminalis’ geknot. Dat is de wilgensoort die mooi rechte ‘wijmen’ produceert en die men gebruikt om manden mee te vlechten. Ik heb de bakken in de zonneborder ermee hersteld en de rest verhakseld om paadjes aan te vullen.

De zon en het ‘terug in de tuin mogen spelen’, het deed echt deugd!

Het is nu te hopen dat onze straalstroom in maart of april geen te erge bokkensprongen meer gaat maken in de andere richting en er nog een serieuze vorstperiode komt. Want dan zal er veel sneuvelen.

Helleborus
lang geleden gekregen Krokus, naam niet gekend
Krokus biflorus ‘Miss Vain’ BIO

Sneeuw

Sneeuw in januari, dat vind ik fantastisch! Laat het maar wat winteren, ’t is er de tijd van het jaar voor. Beter nu dan zoals vorig jaar pas in maart. Onlangs waren ze op Comitee Jean Pain aan ’t zeuren dat het veel te warm was, dat de biobloembollen te vroeg in bloei gingen komen. Ze zullen daar ook content zijn nu.

Onze kippen, die vinden het niet zo leuk. De zijdehoentjes, die zitten te mokken in het slaaphok. Ik had er eentje in de sneeuw gezet. Koudwatervrees pak je toch aan door te springen, niet? Maar de juffrouw durfde geen poot meer verzetten, ze leek wel vastgevroren aan de grond. ‘k Heb haar dan maar uit haar benarde situatie bevrijd.

Over de bloempotjes heb ik hier ook nog niet verteld. Een Veltvriendin belde me een tijdje geleden op. Dat er een boerderij in ons dorp verkocht was en dat daar duizenden, oude stenen bloempotjes te krijg waren. Of ik niet meeging? Zoiets moest ze geen twee keer vragen natuurlijk. Wat ik er juist ga mee doen, weet ik nog niet. Ik denk eraan een bloempottenmuurtje, insectenhotel te maken. Maar hier zo allemaal bij elkaar gestapeld, vind ik ze ook wel mooi…

Laat het gras maar groeien …

Lang geleden, toen onze jongens zo’n negen en zes jaar waren, gingen we eens op stap met het Regionaal Landschap.  Het was de bedoeling om grassen en andere planten in de bermen te determineren.  Ik had gedacht dat we zo’n wandeling gingen doen gelijk we met Natuurpunt regelmatig deden.  De broers vonden dat plezant.  Dan konden ze stokken zoeken, achter vlinders lopen en ‘ontdekkingsreiziger’ spelen.

442956D4-2139-4411-ABE0-86ABF6709BE7

Maar dit was een beetje anders.  Met een lintmeter werd er een vierkante meter afgebakend langs een drukke weg.  En een úúr hebben wij op die vierkante meter staan kijken om te bepalen hoeveel verschillende soorten grassen, mossen en andere planten er stonden.  Het waren er heel veel, die werden allemaal besproken en ik vond dat super interessant.  Maar ons jongens die halen dat zoveel jaren later nog aan als ze hun beklag doen over hun groene moeder.  Ze zijn toen nochtans heel braaf geweest …

4A52E4BD-3E38-4429-BEC3-4147023DF374D0E5AF8B-E854-4BE3-BDDD-25C784FFCBF6

Deze warme dagen ga ik regelmatig eens efkens vanachter in de tuin in de schaduw van de knotwilgen zitten en dan verwonder ik me steeds over de verschillende soorten grassen in … ons gras.  Ze staan nu in bloei en dat vind ik zo mooi en rustgevend.

4E2EE809-CDF0-4630-A938-5D2DBADDA147

Maar welke soorten daar nu allemaal staan, dat vind ik nog steeds een hele moeilijke.  Ze lijken allemaal zo op elkaar en die avond van zovele jaren geleden heeft me geleerd dat ze inderdaad niet gemakkelijk uiteen te houden zijn.

C2FB1E11-FBEE-471D-9AA0-C53F3B8A57AA

Zijn er hier grassenkenners?  Van links naar rechts op de foto hieronder ben ik alleen van nr 7 zeker.  Dat is een Witbol.  De eerste een Beemdgras?  Nr 2 een soort Zwenkgras of Ruw Beemdgras?  Nr 6 Struisgras?  En nr 8 en 9 soorten Vossenstaart?  Waag je kans en zoek het eens op.

Er valt niks mee te winnen, alleen mijn diep respect … 😜

642D967C-4063-40ED-A4B4-BCB45D9FFB99

In de boekskes…

Nee, niet in de gewone roddelboekskes!  Maar wel in een kwaliteitsvol tuinblad ‘Tuinseizoen’.  Ergens in december kreeg ik de vraag of ik wilde meewerken aan een rubriek ‘De groene blogger’.  Ze zouden een telefonisch interview doen en ze vroegen wat foto’s van de tuin.  Een vlotte Nederlandse vuurde haar vragen op me af en we hadden een gezellige babbel.  En hier is het artikel dan.  Ze heeft dat wel mooi gedaan hè?

50D1294A-6CD2-48B6-8460-B1A5A65A4D2C6FB58875-4FD0-436F-865F-48AFF601709A

 

Uit het bed klappen…

Ik ga eens uit het bed klappen : Ik kon niet slapen.  En de lieve wederhelft ook niet.  Ik hoorde het aan zijn ademhaling.  “Kan je niet slapen?” vroeg ik.

De lieve wederhelft (dlw) : “nee”

Ik : “ik ook niet”

Dlw : “Hoe komt het?”

Ik : “Ik zit met allemaal ideeën in mijn hoofd voor de blog maar vrees dat ik ze morgen allemaal zal vergeten zijn.”

Dlw : “Dan moet je ze opschrijven.”

Ik : “Pff nee, want dan moet ik uit bed en daar heb ik geen goesting voor.  Hoe komt het dat jij niet kan slapen?”

Dlw : “Ik heb kramp in mijn tenen.”

Ik : “Dan moet je even opstaan, dan gaat dat over.”

“Goed geprobeerd…” kwam er dan heel droog vanop het andere kussen.  Mijnen euro viel en ik schoot in de lach.  “Da’s een goei!  Dat was niet de bedoeling, jong!” gierde ik het uit.  Maar ik voelde dat hij ging opstaan.

Ik : “Wat ga je doen?”

Dlw : “een blocnote en een balpen halen…”

Lief hé!  Hebben jullie ook zo’n lieve wederhelft?

IMG_1876