Onkruid in het gazon

Deze ochtend stond ik in het plaatselijke tuincentrum.  Voor mij aan de kassa stond een man en hij had een vraag.  Ik hoorde de verkoopster zeggen : “Dat is Duizendblad.”  Mijn interesse was gewekt.  Blijkbaar had hij een plantje bij en zijn gazon stond daar vol van.  Hij wilde vergif om dat te bespuiten!

Mijn hart begon te bonken.  Ik had tot vorig jaar zo’n mooie Achillea millefolium (duizendblad) in mijn gazon staan.  Hij was daar vanzelf gekomen onder onze kastanjeboom.  Hij was echter deze winter kapot gegaan en had zich spijtig genoeg niet uitgezaaid.  Waarom niet, dat begrijp ik niet.  Tja, de natuur…

En deze mens wilde daar vergif voor!  De verkoopster zat in een lastig parket : achter  die klant stond ik maar in het bureautje achter haar zat de bazin.  Ze begon dus uit te leggen welke soorten vergif hij kon gebruiken.  Ik begon te schuifelen op mijn voeten en te slikken.  Ik moest mezelf vermannen : “ Hilde, zwijgen, ge moet als Velter niet de ‘sjampetter’ spelen.”   Mijn brein werkte koortsachtig, ik kon dit toch ook niet zomaar laten gebeuren?!  De verkoopster moet mijn wanhoop gezien hebben en ineens trok ze zich niets meer aan van verkoopscijfers.

Ze vertelde eerlijk dat ze dacht dat hij met deze droogte meer kwaad dan goed ging doen met dat vergif.  De planten gingen er waarschijnlijk toch niet van kapot gaan maar zijn gras dat al zo zwak stond door gebrek aan water, wel.   Hij zou beter wachten tot het eens geregend had.  Toen vroeg ze of het hem stoorde, die plantjes in zijn gras.  Terwijl keek ze naar mij en ik zei haar : een kruidenrijk gazon.  Inderdaad, zei ze.  De man draaide zich naar mij en met mijn meest verleidelijke glimlach vertelde ik hem dat ik jaloers was op hem.  Dat ik ook zo’n mooie plantjes in mijn gazon had en dat ze bij mij kapot gegaan waren.  De verkoopster trad me direct bij : “ Je ziet, wat onkruid is voor de ene, is dat niet voor de andere.”

“Is dat bij u kapot gegaan?!” stamelde de man.  Ik vertelde hem dat ik dat zo spijtig vond omdat Duizendblad zo’n goede bijenplant is.  Hij stond even met zijn mond vol tanden en toen zei hij : “Heb je dit plantje graag?  Er zitten nog worteltjes aan.”  Ik heb hem uitvoerig bedankt.  En hij?  Hij is buiten gegaan zonder vergif.

E2F4CD89-38B4-4F4B-8454-148582F995611A3EF874-9E41-4CDF-B577-00E6B65E6CCC

Nu ben ik echt eens benieuwd wat hij gaat doen als het terug begint te regenen.  Ik hoop dat hij niet gaat spuiten.  Dat hij gaat zien hoe zijn dorre gras vanzelf terug groen zal worden.  Dat hij het dan zal maaien en zal ontdekken dat het eigenlijk wel mooi is, zo andere blaadjes tussen de grassprietjes.

En als hij dan verdraagzaam zal blijven en ook een kruidenrijk gazon zal krijgen, zal hij ontdekken dat in droge zomers dit bijlange niet zo vlug zal herschapen worden in een dorre vlakte.  Dat je een kruidenrijk gazon ook netjes kan maaien, dat je echt geen vergif nodig hebt.   Dat onze planeet toch veel belangrijker is …

4AC974EA-1768-47B5-B48E-2539DBC72FE2

9463B2A5-327B-43D2-9B65-F37D7569E531

Het filmdebuut ‘Hoe onderhoud je een gazon?’

”Ik heb u gezien!” zei hij.  Ik liep in de plaatselijke buurtwinkel en had hem ook wel gezien, ging hem echt niet omver rijden met mijn winkelkar.  “Ja maar, nee…”  zegt hij, “op TV!”  Aha ja, nu viel mijne frank.  Velt kwam filmen in onze tuin.  En het eerste filmpje werd deze week op Facebook gezet, niet op tv hoor.😊

Maar zo zie je maar hoe krachtig dat medium is hè.  Velt wil dit jaar de aandacht vestigen op het gazon van de Vlaming en Nederlander.  Omdat bijna iedere tuinbezitter wel zo’n ‘pelouse’ heeft.  En omdat iedereen daardoor de macht heeft om iets bij te dragen aan het in stand houden van onze biodiversiteit.

De hype van ‘ een saai grasveld als een biljartlaken’ is gelukkig voorbij!  Kijk je hier eens mee wat de nieuwe uitdaging wordt?

Uitstapje naar de Kruidtuin Leuven.

imageMet twee ‘Velt-vriendinnen’ bezocht ik vorige week de Kruidtuin in Leuven. Madrina van ‘Van hier naar daar’ had me dit goddelijke plekje al een hele tijd geleden aangeraden : “Moeke Hilde, daar gaan we jou de eerste uren niet buiten krijgen!”  En ze had gelijk!  Ik heb genoten, de hele dag!

image

imageEigenlijk was het de bedoeling dat we een fotozoektocht gingen doen.  Maar die was veel te moeilijk.  We moesten op zoek naar gaten in houten deuren, roosters over water, engeltjes,…  Maar wij hadden veel te veel interesse in de planten zelf.  Wat het eerst onze aandacht trok, waren de perkjes gazon.  Zo gelijk, zonder een klavertje of ander soort plantje.  Dat kon niet zonder pesticiden, dachten we.  De twee tuinmannen die een beetje verder aan ’t werken waren, gingen we daarover wel eens op de rooster leggen.  Den oudste kwam niet meer uit zijn woorden bij zoveel vrouwelijk schoon.  Maar de jongsten, die scoorde.  Hij werkte er nog maar zes maanden, zei hij, maar al die tijd had hij er nog niks van pesticiden gezien.  Ze hebben wel een speciale grasmachine.  Het gras wordt er mee plat geduwd en dan afgekapt.  Zo ligt het plat op de grond en kunnen zaden van andere planten niet wortelen.  Goed gevonden, alleen kost zo’n machine wel negen duizend euro.  Dan vind ik mijn levendige grasmat toch net iets mooier, hoor!

image

Er wordt echt hard gewerkt in de Kruidtuin.  Zo moest ik lachen met de zusjes Boterbloem. Zusterlijk stonden ze naast elkaar, elk in een perkje van een vierkante meter, de kruipende en de scherpe boterbloem.  De scherpe boterbloem, statig met slanke, hoge stengels.  De kruipende boterbloem daarentegen, die probeerde haar zuster te ‘overschoefelen’.  Die moesten ze echt elke week begrenzen en tot de orde roepen, dat zag je zo!

image

Niet alleen planten kan je in de Kruidtuin bewonderen.  Af en toe vind je ook een bordje met een gedicht.  Mooie, pakkende tekstjes!  Zo liet een bepaald zinnetje me niet meer los. Het beschreef zo mooi de gemoedstoestand waarin ik me bevond : ‘Kruiden gewassen tegen elk verdriet’  Ik had het een beetje moeilijk gehad de dagen ervoor.  Dan met twee goeie vriendinnen tussen de planten lopen, dat heeft me zo getroost…

image

Daarna nog even lekker gaan eten bij ‘Le pain quotidien’.  Dikke merci Karen en Hilde DP voor de super dag!!!  Gaan we nog eens doen hé?

Hoe onderhoud ik mijn gazon?

imageAls je de tuinaannemers en de folders van Aveve moet geloven, heb je veel werk aan een gazon.  Je moet het twee keer per jaar verticuteren, het mos verwijderen.  Je moet kalk strooien.  Je moet bemesten en het onkruid bestrijden.  Je moet sproeien in droge periodes…

Van dit alles doe ik… niks.😉  Het enige wat ik doe aan onderhoud is ongeveer om de tien dagen het gras maaien.  Ik voer het gras af om de bodem te verarmen.  Zo krijgen ook andere planten de kans om zich te vestigen.

Ik heb geen nood aan een biljartlaken in mijn tuin.  Als mijn zonen willen biljarten, moeten ze maar naar het plaatselijk cafeetje gaan.  Wij hebben daarentegen een ‘kruidenrijk gazon’!   Madeliefjes zijn de eerste bloempjes die bloeien in ons gras.  ‘Lentezoentjes’ noem ik ze.  Ook paardebloemen vind je er.  Gisteren kwam ik zelfs een pinksterbloem tegen.  Ik heb ook narcisbollen geplant en laat het gras daar lang tot ze uitgebloemd zijn.  In de molshopen zette ik Oranje Havikskruid en Wilde Margrietjes.  Vorige zomer vond ik zelfs een soort mini geraniumpje.  En klavertjes natuurlijk.  De bloempjes worden vrolijk bezocht door verschillende bijtjes.  Onze dochter die graag op haar blote voeten loopt, heeft wel al enkele keren op zo’n bijtje getrapt.  Tja, dat hoort erbij, he.  Gelukkig prikt zo’n bijtje niet zo erg als een limonadewesp.😜  Ook mos mag in ons gazon groeien.  Dat blijft lekker lang groen en zo moeten wij in droge periodes niet sproeien.

Laat al die dure meststoffen en onkruidbestrijders maar liggen en geniet van wat de natuur je brengt.  Je zal zien dat je heel wat verrassingen zal vinden in je gras…

image