Polarisatie

Ik weet niet wat dat tegenwoordig is, maar ik zie onze maatschappij zo polariseren.

Zo was ik vorige week getuige van een discussie tussen twee haantjes op de FB pagina van Natuurpunt. Blijkbaar laat Natuurpunt zich sponsoren door Horta, een tuincentrum van ‘de boeren’. Het ene haantje vond dat niet kunnen. Want als je op de website van Horta terecht komt, word je aangespoord om een robotmaaier te kopen. En door robotmaaiers worden er tegenwoordig zoveel egels gekwetst. Horta verkoopt ook vlotjes ‘gewasbeschermingsmiddelen’, vergif . Ik snapte dus volledig zijn punt.

Maar het andere haantje had het over de vrijheid van keuze voor kort of lang gras. Voor netjes of wild. Hij had ook gelijk natuurlijk. Maar zoals echte haantjes, ze gaven allebei niet toe. Of ze er uiteindelijk uitgeraakt zijn, weet ik niet. Maar het liet me niet los. Waar ik eerst volledig in het ene haantje zijn standpunt mee was, begon ik te denken: “waarom doet Natuurpunt zoiets?”

En ik denk dat ik het snap. Groene jongens (en meisjes) hebben altijd lijnrecht tegenover de landbouwers gestaan. Er is inderdaad heel veel misgelopen in de gangbare landbouw. Maar vanuit de landbouwers hun standpunt lijkt het wel of ‘die groenen’ niet snappen dat het die mensen hun broodwinning is. Polarisatie dus …

Onze milieu- en klimaatcrisis wordt catastrofaal en als we ieder aan onze kant van ons gelijk blijven staan, gebeurt er niets. Dus in die optiek snap ik waarom Natuurpunt reclame maakt voor Horta. Ik kom regelmatig in de plaatselijke Horta vestiging, niet voor gewasbeschermi… vergif dus, maar wel voor kippeneten. En ik heb inderdaad gemerkt dat er daar ’t één en ’t ander aan het veranderen is. Ze bieden nu ook natuurlijke vijanden aan ipv vergif voor plagen in de tuin. Je kan er nu ook nestkastjes van Natuurpunt kopen. Er is dus toenadering en de natuur kan daar alleen maar wel bij varen. Ook Velt beseft dat met hun enorme expertise over ecologische teelt van groenten, ze de landbouw kunnen helpen en wil daar nu gaan op inzetten. Prachtige voorbeelden van depolarisatie!

Rond de klimaatverandering is er ook zo veel polarisatie. Je hebt de ‘believers’ en de ‘non-believers’. Er zijn wereldwijd talloze bewijzen geleverd door wetenschappers van het IPCC dat de klimaatopwarming een feit is én dat het veroorzaakt is door de mens. En toch blijven sommige randwetenschappers proberen om mensen van het tegendeel te overtuigen. Waarom toch? Het draait om geld. Want een wetenschapper die een belangrijk bewijs kan weerleggen, die zijn broodje is gebakken.

Ook de pers speelt een belangrijke rol in de polarisatie van onze maatschappij. Zo las ik deze ochtend een artikel in De Morgen over de ongekend hoge temperaturen in Noord-Rusland momenteel en het alarm dat klimaatwetenschappers daarover slaan. En hier komt het, ik citeer: “Dit jaar belooft mede door die hittegolf het heetste jaar sinds het begin van de metingen te worden, ondanks de verminderde uitstoot van broeikasgassen als gevolg van de coronacrisis.”

Allee zeh! Wat is hier nu de bedoeling van? Ze weten toch dat wetenschappers gezegd hebben dat als we morgen direct zouden stoppen met het uitstoten van broeikasgassen, de temperatuur nog zal blijven stijgen met 0,1 tot 0,3°C! Met andere woorden, er zit een vertraging op het systeem. Natuurlijk kunnen we het effect van de coronacrisis nu nog niet voelen. Maar de man in de straat zou nu wel kunnen concluderen dat de klimaatverandering toch niet door de invloed van de mens komt. En dat helpt ons niet vooruit. Integendeel, hoe langer we dralen om in actie te schieten, hoe moeilijker en duurder het wordt om het tij nog te keren.

Die coronacrisis, da’s nog zoiets. Daar heb je de mensen die nauwgezet de veiligheidsregels volgen en anderen die er hun broek aan vegen en afterparty’s organiseren. Beide kampen staan furieus tegenover elkaar.

Het toppunt van polarisatie vond ik de betogingen voor Black Lives Matter na de dood van George Floyd. Zo juist dat mensen daarvoor op straat kwamen maar het moment zo verkeerd gekozen, in volle corona-crisis, als afstand houden nog zo belangrijk is. De polarisatie blank versus zwart, de aanklacht tegen racisme, verdween gewoon in … een andere polarisatie …

Wat is jouw idee daarover?

Onkruid in het gazon

Deze ochtend stond ik in het plaatselijke tuincentrum.  Voor mij aan de kassa stond een man en hij had een vraag.  Ik hoorde de verkoopster zeggen : “Dat is Duizendblad.”  Mijn interesse was gewekt.  Blijkbaar had hij een plantje bij en zijn gazon stond daar vol van.  Hij wilde vergif om dat te bespuiten!

Mijn hart begon te bonken.  Ik had tot vorig jaar zo’n mooie Achillea millefolium (duizendblad) in mijn gazon staan.  Hij was daar vanzelf gekomen onder onze kastanjeboom.  Hij was echter deze winter kapot gegaan en had zich spijtig genoeg niet uitgezaaid.  Waarom niet, dat begrijp ik niet.  Tja, de natuur…

En deze mens wilde daar vergif voor!  De verkoopster zat in een lastig parket : achter  die klant stond ik maar in het bureautje achter haar zat de bazin.  Ze begon dus uit te leggen welke soorten vergif hij kon gebruiken.  Ik begon te schuifelen op mijn voeten en te slikken.  Ik moest mezelf vermannen : “ Hilde, zwijgen, ge moet als Velter niet de ‘sjampetter’ spelen.”   Mijn brein werkte koortsachtig, ik kon dit toch ook niet zomaar laten gebeuren?!  De verkoopster moet mijn wanhoop gezien hebben en ineens trok ze zich niets meer aan van verkoopscijfers.

Ze vertelde eerlijk dat ze dacht dat hij met deze droogte meer kwaad dan goed ging doen met dat vergif.  De planten gingen er waarschijnlijk toch niet van kapot gaan maar zijn gras dat al zo zwak stond door gebrek aan water, wel.   Hij zou beter wachten tot het eens geregend had.  Toen vroeg ze of het hem stoorde, die plantjes in zijn gras.  Terwijl keek ze naar mij en ik zei haar : een kruidenrijk gazon.  Inderdaad, zei ze.  De man draaide zich naar mij en met mijn meest verleidelijke glimlach vertelde ik hem dat ik jaloers was op hem.  Dat ik ook zo’n mooie plantjes in mijn gazon had en dat ze bij mij kapot gegaan waren.  De verkoopster trad me direct bij : “ Je ziet, wat onkruid is voor de ene, is dat niet voor de andere.”

“Is dat bij u kapot gegaan?!” stamelde de man.  Ik vertelde hem dat ik dat zo spijtig vond omdat Duizendblad zo’n goede bijenplant is.  Hij stond even met zijn mond vol tanden en toen zei hij : “Heb je dit plantje graag?  Er zitten nog worteltjes aan.”  Ik heb hem uitvoerig bedankt.  En hij?  Hij is buiten gegaan zonder vergif.

E2F4CD89-38B4-4F4B-8454-148582F995611A3EF874-9E41-4CDF-B577-00E6B65E6CCC

Nu ben ik echt eens benieuwd wat hij gaat doen als het terug begint te regenen.  Ik hoop dat hij niet gaat spuiten.  Dat hij gaat zien hoe zijn dorre gras vanzelf terug groen zal worden.  Dat hij het dan zal maaien en zal ontdekken dat het eigenlijk wel mooi is, zo andere blaadjes tussen de grassprietjes.

En als hij dan verdraagzaam zal blijven en ook een kruidenrijk gazon zal krijgen, zal hij ontdekken dat in droge zomers dit bijlange niet zo vlug zal herschapen worden in een dorre vlakte.  Dat je een kruidenrijk gazon ook netjes kan maaien, dat je echt geen vergif nodig hebt.   Dat onze planeet toch veel belangrijker is …

4AC974EA-1768-47B5-B48E-2539DBC72FE2

9463B2A5-327B-43D2-9B65-F37D7569E531