Courage

Soms kan het leven je danig door elkaar schudden.

Dat gebeurde bij ons op 26 juli, nu bijna 6 weken geleden. We hadden vakantie. Jongste was op kamp, de middelste op reis en we gingen oudste zoon bezoeken, een dagje met de fiets naar Brussel. Ter hoogte van de plantentuin van Meise hoorden we sirenes en een beetje verder in Strombeek zagen we op de A12 onder het fietspad, dit ongeval.

Het pakte ons. De lieve wederhelft en ik waren ervan gedaan. Wisten wij toen veel …

’s Avonds passeerden we daar terug, besloten in Meise aan een terrasje af te stappen en vertelden nog eens tegen elkaar over de ambulancier die we teken zagen doen dat de bestuurder overleden was. Gruwelijk erg vonden we dat voor zijn geliefden die achterbleven. Wisten wij toen veel …

Daar op dat terras kreeg ik telefoon en werden we danig door elkaar geschud. In het ongeval dat wij die ochtend hadden zien gebeuren, had onze buurman en goede vriend Johan Dermaut het leven gelaten.

We zijn er in ons ‘Streukke’ allemaal het hart van in. Johan was ‘op vakantie voor zijn pensioen’ (prepensioen mochten we niet zeggen ūüėČ ) waardoor hij veel tijd had voor de buren. Hij las zeer veel, was zeer intelligent, creatief en goedlachs. Als hij over de haag riep: “Heb je twee minuten?”, dan was je het eerste uur niet terug.

Wij werden ‘tuinvrienden’ door dit. Namen van planten kon hij echter niet onthouden. Elk voorjaar had hij hetzelfde probleem: “Wat hebben wij geplant en wat is onkruid?” Dan ging ik een namiddagje zijn ‘geheugen opfrissen’. Uren babbelen, lachen en zeveren, betekende dat. Als ik in de tuin een probleem had, kon ik steeds bij hem terecht. Palen die in de grond moesten? Een versleten struik die eruit moest? De kettingzaag die ik niet in gang kreeg? “Kom, Brutus zal dat wel doen.” zei hij dan.

Johan had ook een passie voor fotografie. Daarom vroegen we hem de foto’s voor ons boek ‘Onze Aarde Vieren’ te nemen. Het was zo fijn, samenwerken met hem.

Enkele weken voor zijn dood was hij nog foto’s komen nemen in onze tuin. Voor een nieuw project waar hij mee bezig was, zei hij. Daarvoor was hij ook boeken over de Renaissance aan ’t uitpluizen. We zullen nooit weten wat dat project zou geworden zijn. Woedend kan ik daarvan worden! Het is niet eerlijk dat zo’n positieve, levenslustige mens moest gaan.

Johan zijn vrouw, Katrien, werd door hem op handen gedragen. Ze waren zo’n mooi koppel maar nu staat ze er alleen voor. Nee, niet alleen! We hebben in ons Streukke al afgesproken dat we haar gaan helpen. Verbinding brengt troost, vind ik.

Daarom contacteerde ik een humanioravriendin die nu in Amsterdam woont. Toen onze kinderen klein waren, is ons contact heel even wat verwaterd. Maar nu komen we allang terug jaarlijks samen en dat doet echt deugd. Haar papa, Stefan Keppens is letterkapper. Haar mama is ook heel creatief. Ik mocht bij hen in de tuin een kei gaan kiezen en terwijl mijn verhaal eens doen. Het meeleven, het creatief meedenken, de prachtige tuin, het voelde als een zacht troostend dekentje. Ik had graag het woord ‘Courage’ op de steen en dat heeft Stefan prachtig gedaan, vind ik.

De steen ligt nu bij Katrien in de living, bij Johan zijn foto. De courage gaan we nodig hebben. Katrien hoort bij ons en haar verdriet is ook het onze. We blijven ons verbinden met elkaar, dat zou Johan zo gewild hebben.

Thee – ode aan een beste vriendin

Soms kan het leven hard en moeilijk zijn.

En dan heeft een mens thee nodig. En een vriendin … zoals mijn buurvrouw. We horen of zien elkaar heel regelmatig. Ze kent me heel goed en als ik niet zo happy in mijn vel zit, heeft ze het direct door.

Dan moet ik bij haar … op de thee. En moet ik het hele verhaal vertellen. Ze haalt me de pieren uit mijn neus en geeft troost en goede raad. Dat doet deugd, dat is veel beter dan een sessie bij een psycholoog. (Daar krijg je ook geen thee ūüėČ )

De thee heeft ze speciaal voor mij jaren geleden meegebracht van een weekendje Nederland. Ze weet dat ik het aller aller liefst Earl Grey drink. Ze vond voor mij BIO Earl Grey! Ge kunt u dus wel voorstellen dat ik haar een fantastische vriendin vind hè?

Elke keer ze op weekend gaat, brengt ze enkele zakjes mee. Maar nu was alles op.

In Mechelen vorige week zocht en vond ik enkele theewinkeltjes maar niet de thee die ik wilde. We stonden te twijfelen waar we dan maar iets gingen gaan drinken tot ineens mijn oog ergens op viel. Over de brug, achter de Ijzerenleen zag ik ineens het logo van die thee bovenaan op een gevel. Ik sprong een gat in de lucht, trok de lieve wederhelft aan zijn arm en wees naar het pand. De man in de camionette van HelloFresh, die net passeerde, lachte zich een kriek. Oeps!

Ze hadden zelfs twee soorten BIO Earl Grey. En honderden andere soorten. Ik heb me daar direct een spaarkaart laten aanmaken.

Thee en een allerbeste vriendin, meer heeft een mens toch niet nodig hè?

Vitamientjes voor de moraal…

Het was gisteren een zwarte dag in Belgi√ę. ¬†Eigenlijk was ik van plan om patatten te planten maar het berichtje op de radio nadat ik de kinderen naar school gebracht had, deed me van gedacht veranderen. ¬†Ik heb heel mijn strijk gedaan voor de tv. ¬†Verschrikkelijk was het! ¬†Zo erg voor de mensen en nabestaanden die in deze nachtmerrie terecht gekomen zijn! ¬†En waarom?!

’s Avonds hadden we bestuursvergadering van onze veltafdeling. ¬†Nogal verweesd zijn we allemaal aangekomen bij Stany. ¬†We kwamen eerst zo niet goed op gang. ¬†Iedereen moest zijn hart eens kunnen luchten. ¬†Maar Stany had zelf brood gebakken en kwam aandraven met hapjes en drankjes. ¬†En wat kan een eerlijk, zelfgebakken brood, de week ervoor nog bij velt geleerd, troost bieden! ¬†We zijn er dan toch ingevlogen. ¬†En het deed deugd. ¬†De volgende activiteiten worden weer super! ¬†Wat wij allemaal uitspoken kan je ook zien op : http://www.velt.be/neerbrabant. ¬† Op 10 april en 8 mei gaan we moestuinieren. ¬†Er zijn nog enkele plaatsjes vrij maar de theorie doen we in onze living dus als je er graag nog bij wil zijn, moet je snel zijn want vol is vol.ūüėú ¬†Op 7 mei gaan we op de Bruisende Tuinmarkt in Opwijk staan. ¬†We gaan er groenkoeken bakken en kruidenzout maken. ¬†En dan de hoogdagen van ons werkjaar : de ecotuindagen! ¬†Op 4 en 5 juni worden in heel Vlaanderen en Nederland ecologische tuinen opengesteld. ¬†Wij doen dit jaar mee op zondag 5 juni van 10 tot 18 u met onze tuin, Groen Genot. ¬†Het programma begint vorm te krijgen en het zal tof worden. ¬†We hebben een fiets- en wandellus gemaakt met 3 tuinen en het vogelopvangcentrum. ¬†Bij ons in de tuin komen de compostmeesters demonstraties geven. ¬†We hebben de mensen van de wereldwinkel gevraagd om een drankstandje op te zetten. ¬†We gaan ‘ecohapjes’ maken. ¬†We gaan activiteiten voor de kinderen doen. ¬†Kwestie van de kinderen uit ons ‘streukke’ ook een taakje te kunnen geven want die willen absoluut helpen.ūüėú ¬†En ze willen ook een naamkaartje dragen van velt…ūüėä ¬†We zijn nog iemand aan het zoeken die kan demonstreren hoe je makkelijkst met een zeis maait. ¬†In de andere 2 tuinen zullen Natuurpunt en de Bijenvrienden Neer- Brabant aanwezig ¬†zijn. ¬†Allee, we gaan ons super amuseren die dag!

Nog even vermelden voor wie naar de moestuinlessen komt : de yaconplantjes staan al klaar.  Wie er graag eentje heeft voor in zijn moestuin, krijgt er eentje mee.  Dit is een hele lekkere groente die je nog niet in de winkel kan kopen.  Meer uitleg erover vind je hier.  We gaan ook zaden ruilen dus als je iets teveel hebt mag je dit altijd meebrengen.  Heb je geen zaden, is dat ook geen probleem natuurlijk!  Dan moet je zeker komen.

Je ziet, gisteren was een donkere dag maar voor mij is hij toch nog positief ge√ęindigd dankzij mijn vrienden van Velt…image… de jonge yaconplantjes…