Poule de Bresse

Eerst effe een bekentenis: ik durf niet op de autosnelweg rijden. Werk er wel aan momenteel maar het blijft moeilijk.

Mensen durven zich daar wel eens vrolijk over maken. Als ik het al te gortig vind worden, zeg ik dan: “Durft gij een kieken slachten?” Dan stoppen ze wel met lachen. Allee nee, meestal lachen ze dan nog harder. Maar ik vind dat nuttiger dan op de autosnelweg durven rijden. Want als het oorlog wordt en het voedsel heel duur, zal ik eten hebben en zij niet. Zover mijn redenering.

Ik heb het ook niet zonder slag of stoot geleerd hoor. Als ‘kippenmoeder’ had ik af en toe zieke dieren die ik niet meer kon redden. Die dan laten creperen, vond ik vreselijk. Dan dacht ik aan hoe ik als student verpleegkundige de eerste keer een bloedafname bij een patiënt moest doen. Dat was ook vreselijk maar nodig. Als ik durfde bloed prikken bij mensen moest ik ook zieke kippen uit hun lijden durven verlossen, vond ik.

En toen hadden we die ene jonge haan die iedereen die maar in de buurt durfde te komen, aanviel. Het werd zelfs gevaarlijk voor onze peuterdochter. Een collega, ‘poeliersdochter’ heeft me toen geleerd een haantje ‘panklaar’ te maken. We hebben coq au vin van hem gemaakt. Zo’n fijn en lekker vlees kan je eigenlijk niet kopen. Sinds dan durf ik slachten. Niet dat ik het graag doe maar nood breekt wet.

En nu is het oorlog in Europa. En zag ik op de Tweedehands site een berichtje over poule de Bresse kuikens passeren. Ze waren enkele dagen oud en konden verder opgekweekt worden. De hennen voor de eieren en de haantjes voor het vlees. Ik heb tien kuikens gekocht.

Eerst zaten ze onder een warmhoudplaat in de living. Nu slapen ze in een konijnenhok in de garage. Overdag zitten ze onder een rennetje in het gras. Het rennetje is nog effe nodig om hen tegen eksters te beschermen.

Deze morgen ging ik met het hok in de handen naar buiten. O jee! In het vervolg moet ik de onderkant vasthouden. De bak schoot los en tuimelde op de grond. Ik had alleen de bovenkant nog vast en de kuikens fladderden naar alle kanten. Er bleven er vier verbaasd ter plaatse trappelen. Drie pubers repten zich richting Buggenhout. En drie sloebers schoten in de loop naar Steenhuffel. Daar ging ons oorlogsvoedsel.

Het ras Poule de Bresse is ontstaan in Frankrijk. De kippen hebben een rode kam, witte veren en blauwe poten, de kleuren die voorkomen in de Franse vlag. Ze groeien snel en met vier maanden zijn de hennen al aan de leg.

Dankzij de chicken run op zondagochtend was ik direct wakker. Van mij mogen ze snel groeien. Dan kunnen ze zo vlug mogelijk gewoon bij de andere kippen in de tuin.

Ameraucana kuikens

Het begon met een berichtje op Facebook.  De kippenopvang regio Lebbeke had Ameraucana kuikens die ze gered hadden, ter adoptie.  Ik had er al van gehoord, van Ameraucana’s.  Het zijn kippen die speciale blauwe of groene eieren leggen.  Ze zijn verwant aan Araucana kippen maar iets groter.  Ze zijn vooral in de Verenigde Staten populair.

IMG_1677IMG_1681IMG_1683

Die kans kon ik toch niet laten liggen!  Ik stuurde een berichtje en kwam zo in Denderbelle bij Ellen terecht.  Ellen is een sympathieke jonge vrouw met het hart op de juiste plaats.  Zij redt kippen uit legbedrijven en ook in beslag genomen dieren komen bij haar terecht.  Zo ook deze kuikentjes.  Ze werden gekweekt voor hanengevechten.

IMG_1615IMG_1614

Wij kozen een haantje en drie hennetjes uit verschillende nestjes.  Volgend jaar kan hier dan misschien aan gezinsuitbreiding gedaan worden.

In het begin moesten de kuikens natuurlijk lekker warm in de living blijven.  In een konijnenhok op de bench van de hond.  En piepen dat die konden!  Gelukkig nam de dochter ze regelmatig in haar warme handjes.  Ook onze hond wilde al wel eens babysitten en de kuikens warm houden.

IMG_1675

IMG_1620

Het kleinste kuikentje is echter op een nacht gestorven.  Het zag er al van in ’t begin zwakker en broos uit.  Daarom waarschijnlijk dat onze dochter het koos.  Er vloeiden dus wel wat traantjes bij haar.

 

Fonske, Trieneke en Treezeke doen het nu heel goed.  Ondertussen slapen ze in hun hokje in de garage en bij mooi weer mogen ze in het gras scharrelen. Dit verhaal wordt zeker vervolgd!

IMG_1688