Deze post schrijf ik uit dankbaarheid voor onze Veltpapa Frans De Smedt. Hij vertelde ons jaren en jaren geleden het verhaal over turf in potgrond. En dat kwam binnen bij mij.

Turf is eigenlijk een product dat past in hetzelfde rijtje als de fossiele brandstoffen steenkool, aardolie en aardgas. Het ontstaat in het moeras doordat plantendelen onder een laag water langzaam verteren. Als verterende planten zuurstof krijgen, worden ze compost. Verterende planten onder water en zonder zuurstof worden veen. Veen dat gedroogd wordt, is turf.

In zo’n veenmoerassen wordt er heel veel CO2 vastgehouden. Ze kunnen het zelfs beter dan bossen! Als wij dan dat veen gaan afgraven voor onze potgrond, komt er veel CO2 vrij. Het veen komt in contact met lucht en verteert langzaam. Waardoor we bijdragen aan de klimaatcrisis.

Een ander probleem: in het veenmoeras groeien unieke planten en er komen unieke diersoorten voor. Als we hier met buldozers komen woelen en graven, gaat dit leefgebied en de biodiversiteit erin verloren. En we verliezen momenteel al zoveel waardoor ons ecosysteem het zeer moeilijk heeft.

Veenmoerassen fungeren dan ook nog eens als sponzen op onze planeet. Ze houden heel goed water vast en geven het terug langzaam af. Daardoor zijn we beter beschermd tegen droogte en overstromingen. Met het extremere weer van tegenwoordig kunnen we zo’n sponzen best gebruiken, vind ik.

Dus nu ik dit wist, vond ik het hypocriet van mezelf om nog potgrond met turf te gebruiken. Maar zo simpel was dat niet. Eerst al de zoektocht naar turfvrije potgrond. Als ik die al vond na lang zoeken, werd die steevast gekocht. Verschillende merken heb ik geprobeerd. Maar steeds werd ik teleurgesteld. Pierkes van tomaten in mijn potten, bloempjes die wegkwijnden. Dan ben ik beginnen opzoeken en navragen welke toevoegingen ik aan die potgrond zou kunnen doen. Niemand die me hier een zinnig antwoord op kon geven.

Tot ik vorige lente op het veld van Lies van Fleur Couleur terechtkwam. Ik vertelde haar over mijn zoektocht en zij kon mijn struggles met turfvrije potgrond niet bevestigen. “Probeer eens die van BioKultura!” raadde ze aan. We hebben met de pluktuin direct een hele palet gekocht. En inderdaad! Eureka! Ik heb er vorig jaar in oktober in de serre in potjes Leeuwebekjes in gezaaid. Nog nooit heb ik plantjes een hele winter in potjes kunnen overhouden. Maar deze stevige, goed gevoede baby’s staan daar nog steeds te ‘shinen’! Ge kunt u dus wel voorstellen hoe content ik ben! Robuuste planten kunnen kweken zonder dat ik me schuldig moet voelen, yes!

BioKultura doet misschien wel een beetje bedrog. Want er zit een klein percentage veenmos in de potgrond. Veenmos is iets anders dan turf maar even waardevol. En veenmos winnen, is niet zo kwalijk als veen/turf opgraven. Maar helemaal onschadelijk is het ook niet. Er zijn nu in Nederland proeven bezig om daar duurzaam veenmos te kunnen kweken zodat het niet in natuurgebieden moet gewonnen worden.

Kende jij dit verhaal over turf al? En kocht je al eens turfvrije potgrond? Of zou je dat nu je dit weet, wel kopen?