De kippenwoonwagen

’t was zo’n druilerige zondagnamiddag zoals nu toen de lieve wederhelft en ik met de auto ergens naartoe reden.  Mijn blik was zoals altijd op de tuintjes gericht en ineens zag ik het staan : een versleten woonwagentje gemaakt van een oude driewielskar.  ‘Wauw!’ riep ik uit, ‘zo iets tof!’  Toen passeerden we het karretje en zag ik de achterkant.  Daar hing een bordje ‘te koop’ op.  ‘Stop, stop!’ riep ik.  Mijn schat dacht al dat hij iets aangereden had ofzo en drukte met bonzend hart op de rem.  ‘Dat karretje is te koop.  Zou dat niet tof zijn voor onze kippen?’ zei ik stilletjes, toch wat verschoten van zijn snelle reactie.  Hij zag mijn glinsterende ogen en begon te lachen.  Ik zag hem zo denken : ‘o jee, daar gaat ze weer!  Wat gaan we nu weer beleven?!’  Maar hij stapte toch mee uit en we gingen wat naderbij kijken.  Het telefoonnummer genoteerd en terug thuis heb ik dan gebeld.  Ik heb het gekocht.image Lees verder