Ik heb een hekel aan spitten! Veel te saai, zwaar en moeilijk werk. Daarom komt de visie van Velt me heel goed uit : spitten is niet goed voor het bodemleven. Om een nieuwe border in het gras aan te leggen gebruik ik dan ook graag de ‘karton-techniek’. Niks gras afplaggen en rugpijn van het spitten. Nee, gewoon grote kartonnen dozen meebrengen van het werk. Die op het gras leggen en daarop de inhoud van de compostbak. Elke keer als ik daarna het gras afrijd, leg ik het grasmaaisel erbij. En dan met een drankje erbij… genieten en wachten…
De kartontechniek…
Meestal begin ik met deze techniek in de zomer. Het volgende voorjaar is de graszode en het karton verteerd. De wortelonkruiden die dan nog overblijven, kan ik in de mulle bodem gemakkelijk met de riek verwijderen. En dan het leuke werk: plantjes zetten. Genoeg plantjes zodat blote plekken snel kunnen dichtgroeien zodat onkruid geen kans meer krijgt.
groengenot 
Pingback: Maand na maand : onze poel in maart. – groengenot
Pingback: Trampoline mooi integreren in de tuin… – groengenot
Pingback: Bloemenweide update – groengenot
Schone compost, Hilde!
Wel veel slakken hé, onder je karton/(katoen kan ook!)… In m’n piepkleine tuintje dus niet aan te raden.
Lie(f)s.
LikeLike
Nee hoor Lies. Geen last van slakken daar. Tegen dat ik de border wil aanleggen, is het karton verteerd en de bodem lekker los dankzij ‘de pieren en de mieren’. Dat is de bedoeling. Ik moet dan niet spitten of zware grond keren. 😊
LikeLike
Pingback: Waarom geen worteldoek gebruiken? – groengenot
Wachten van zomer tot volgend voorjaar kan/wil ik me niet permitteren, vrees ik. Spitten doe ik niet: ik plag de graszoden af (dat kan machinaal), woel de bodem los en voeg compost toe. ’s Anderendaags kan er reeds worden geplant. 😉
LikeLike
Gij zijt dan ook ‘nen echten’ he Menck! 😍
LikeGeliked door 1 persoon