Oogstdag : yacon…

img_1397Dit jaar oogstte ik mijn yacon op 25 oktober.  Ik ging een aantal drukke dagen tegemoet zodat ik echt niet kon oogsten en ik wilde niet overvallen worden door de vorst.  Yacon, zowel de plant zelf als de knollen kunnen echt niet tegen vorst.  De eerste lichte nachtvorst, dat kan geen kwaad.  Die hadden we trouwens al gehad.  Enkele bladeren waren zwart geworden.  Maar de jonge groeiknoppen stonden nog mooi groen.  Dus de planten konden nog wel even blijven staan.  Pas na 21 september beginnen de ondergrondse knollen dikker te worden.  Het is dus belangrijk ze lang genoeg te laten staan.img_1396

Yacon oogsten is een hele onderneming.  Het is een werk van lange adem, hard labeur en je moet er wel wat spieren voor hebben.  Het is het makkelijkst als je de plant met een snoeischaar te lijf gaat en alle stengels tot op een halve meter afknipt.  Dan heb je een soort hefboom waar je straks houvast aan hebt.  Dan mag je beginnen ‘schuppen’.  Ongeveer een meter doorsnede rond de plant begin je te graven.  Een leuk werkje trouwens, ik waande me terug een klein meisje ‘met mijn schup in mijn vader’s tuin’, gravend naar de andere kant van de wereld…  Eens je helemaal rondom de plant gegraven hebt, kan je proberen je schup onder de knollen te steken.  Je neemt de stengels vast en dan trekken, wrikken, sleuren.😜  Wel oppassen dat je niet teveel knollen breekt want dat gebeurt vlug.  Het hele gevaarte komt dan los zodat je van al het trekken zelf op de grond terecht komt.  Gelukkig waren de buren niet thuis, die zouden weer veel plezier gehad hebben.😜   Maar ik voelde me zoals een veterinair die zijn eerste kalf ter wereld brengt!  Euforisch en overgelukkig!  Wat kan tuinieren toch deugd doen…img_1400

Dan kan je alle knollen beginnen los wrikken, weeral oppassen dat je er niet teveel breekt.  Een gezellig najaarszonnetje was me ondertussen komen vergezellen en de knollen bleven maar komen.  Dan de tweede plant.  Even hard labeur en effenaf zweten, deed ik ervan.  Maar de oogst was overweldigend!  Ik had de kruiwagen nodig om alles uit mijn moestuintje te krijgen.  Nieuwsgierig als ik steeds ben, wilde ik wel eens weten hoeveel mijn oogst woog.  In de literatuur las ik dat een yaconplant wel tien kilo knollen kan opbrengen.  Ik had zevenentwintig kilo van twee planten!!!  Goed gedaan he!img_1401

Gelukkig moeten we die niet allemaal direct opeten.  Yacon kan je tot in het voorjaar bewaren, vorstvrij in een ton met tuingrond of vochtig zand.  Ik heb twee oude wasmanden bekleed met plastiek en daar tuingrond en de eetknollen in gedaan.  De groeiknollen staan ook in een kuip met grond.  Alles in de garage.  Zo kan ik volgend jaar terug nieuwe planten zetten…img_1407

Wat kan je nu allemaal doen met yacon?  In onze contreien is het een nieuwe groente dus in gewone kookboeken zal je geen recepten vinden.  De smaak is iets tussen meloen en peer maar exotischer en met een frisse beet.  Creatieve koks in de betere restaurants zouden er wanhopig naar op zoek zijn maar ik ben er nog geen tegengekomen.  Je kan er echt alles mee : wokken, verwerken in stoofschotels, rauw in salades of zelfs fruitsalades, …  Mijn veltvriendin Karen is serieus aan ’t experimenteren met receptjes.  Hier vind je er al enkele.  Mijn nichtje maakte er vorig jaar een stoofschotel mee.  Het recept vind je hier.  Ik maakte er ook al een groente-ovenschotel mee en serveerde dat bij een stukje vis.  Voel je je geroepen om ook iets creatief te creëren met deze nieuwe groente?  Hier in Groen Genot zijn knollen te verkrijgen en ik verzamel graag alle receptjes…

Mijn yacon bloeit!

img_1377Nee, niet de blauwe bloemen die je ziet, die zijn van ipomoea, blauwe winde.  Die zaaide ik ooit eens in de moestuin en sindsdien komt die steeds terug.  De bloemen van yacon zijn gele ‘zonnebloemekes’.  Sinds vorig jaar teelt ik deze onbekende groente in de moestuin.  Ik kreeg een plantje van Frans De Smedt van velt en dat werd meer dan een meter hoog.img_1376

img_1375Van deze groente, superfood wordt ze ook wel genoemd, eet je de ondergrondse knollen.  De eetknollen dan, want er groeien nog een andere soort knollen aan de plant : de groeiknollen.  Meer info vind je hier.   Ik had vorig jaar een opbrengst van meer dan 10 kg eetknollen!

Dit jaar heb ik twee planten gezet en ze zijn beiden momenteel al twee! meter hoog!  En nu hebben ze zelfs bloemen gekregen.  Dit zou in onze contreien nochtans niet zo vaak voorkomen.  Het is een plant afkomstig uit Peru en de klimatologische omstandigheden zijn daar anders dan hier.

De grond rondom de planten komt al goed omhoog.  Er zullen dus al heel wat knollen zitten.  Ik kan bijna niet wachten om te oogsten!  Toch ga ik dat nog even doen.  De knolvorming begint nl maar na 21 september.  Hoe langer de plant hiermee kan doorgaan, hoe meer je er hebt natuurlijk.  Echter voor de vorst moeten ze eruit.  Zowel de plant als de knollen vriezen kapot.  Ik overwinter ze vorstvrij in onze garage, gewoon in een kuip met tuingrond.

Wat ik zeker nog wil vertellen over deze groente : je kan ze nog niet kopen in de winkel.  Maar nu heb ik onlangs iets horen waaien dat ‘men’ er toch mee bezig zou zijn om deze commercieel te gaan beginnen telen.  Dit vooral omdat de knollen zo gezond zijn, zeker in verse vorm.  Je kan hierover veel in de literatuur lezen.  Maar wat ik vooral onthouden heb, is dat die gezondheidsbevorderende eigenschappen er zijn omdat de knollen veel ‘FOS’ bevatten.  ‘FOS’ zijn fructooligosacchariden.  Deze hebben een prebiotische werking, bevorderen dus de ontwikkeling van de darmflora.  Deze hebben we nodig om de nodige vitaminen en mineralen op te kunnen nemen uit onze voeding.  Een gezonde darmflora zou zelfs (darm)kanker kunnen voorkomen.  En dat is nu net het probleem van onze moderne fastfood industrie.  Onze darmflora is zo arm geworden dat we de weinige vitaminen en mineralen die er nog in ons voedsel zitten, bijna niet meer kunnen opnemen.  Een vicieuze cirkel dus…

Maar allee, met dit topic zouden we te ver afdwalen.  Feit is dat ten huize Groen Genot we ons deze winter gaan tegoed doen aan deze lekkere, gezonde groente…img_1374

Yacon… en delen…

Vandaag bezoek gehad van Jos Noppen, Velt-man uit Zemst.  Hij gaat volgend voorjaar enkele moestuinlessen geven voor onze afdeling.  In mijn moestuintje…!

Mijn moestuinprobeerselen werden wel gewaardeerd door hem, oef.  Want ik moet toegeven dat dit stukje tuin me soms wat moeilijk valt.  En zo zag hij mijn Yakon plant staan.  Je moet hem wel dringend oogsten, zei hij.  Dus vertelde ik hem dat het eigenlijk de eerste keer was dat ik yakon geplant had.  Tot vorig jaar kende ik de plant zelfs niet.  Maar dit voorjaar kreeg ik hem als klein plantje van Frans De Smedt, onze Velt-lesgever.  Proberen, zei hij, is echt iets tof!  ‘Gekregen van Frans?!’ riep Jos uit.  ‘Dat is goed, dan komt die nog van mij! En nu zit hij hier al!’  Blijkbaar is Jos al zo’n jaar of acht bezig met deze en andere knolgewassen.  Hij heeft er al verschillende keren les over gegeven en knollen uitgedeeld.  Je kan ze wel nog in geen winkel vinden.  Op internet kan je wel yaconsiroop, poeder, thee, gedroogde plakjes enz. kopen maar de verse knol niet.  En in onze tuin staat ie al…

De yaconplant zou eigenlijk bij de zonnebloemfamilie horen.  Zijn wortels doen me ook wat denken aan die van dahlia.  Hij is afkomstig uit de Andes in Zuid-Amerika.  Andere benamingen zijn grondappel of appelwortel.  Je moet buiten uitplanten na de ijsheiligen en hij kan zo’n 2 meter hoog worden.  De mijne werd anderhalve meter groot.  Normaal komen er gele bloemen op maar in onze contreien bloeit hij zelden.  Ik zag inderdaad ook geen bloemen.  Rond de plant zie je de grond omhoog komen.  Dat komt omdat daar de knollen groeien.  Voor de vorst kan je ze oogsten.  Deze plant heeft 2 soorten knollen, echt heel raar.  Ik zag dikke exemplaren die me aan dahliawortels deden denken.  En dan zaten er ook roodachtige knolletjes aan met ogen op.  De ‘dikke dahliawortels’ zijn om op te eten. Ik heb natuurlijk al eens geproefd en weet nu al dat ik er niet zal kunnen afblijven als ik ze klaarmaak.  Een aparte, frisse smaak vind ik.  Ik zou zeggen, appel-nootachtig…  Heel lekker!  De roodachtige broedknolletjes ga ik vorstvrij overwinteren en dan volgend jaar terug uitplanten.  En dan ga ik ook weer delen want heb broedknolletjes genoeg geoogst.  Spannend!

Wat ik nog vond op internet is dat yacon een zeer gezonde bron van suikers is, vooral fructose.  Het heeft ook probiotische eigenschappen en zou dus de ontwikkeling van de darmflora bevorderen.

wat me in het oog sprong : ‘Yakon is beter dan yakult’.  Dat is wel tof, he…
Lees verder