Genieten

door

Love hurts…

Gisteren had ik een date … een blind date dan nog wel. En nee, het was niet de date die pijn deed. Het was zalig!

Met kriebels in de buik trok ik met de trein richting Gent voor een blogdate. Organisator was Eilish, een meisje van bijna 50 zoals ik. Ik volg haar blog al lang, vind haar grandioos en moet dikwijls schaterlachen met wat ze schrijft. Maar ze heeft ook al heel wat meegemaakt en ik bewonder haar om hoe ze daarmee omgaat.

Op onze date waren we met zes bloggende dames die elkaar alleen nog maar online ontmoet hadden. Maar ook in levende lijve klikte het enorm. We lunchten in Le Pain Quotidien op de Korenmarkt, zijn daar rijkelijk lang blijven babbelen en dronken ’t één achter ’t ander. Het deed deugd, ik voelde me zo goed. Eilish, Anna, Matroos, Els en Heidi zijn nu mijn blogvriendinnen.

Vandaag doet het pijn. Ben deze morgen naar mijn ouders geweest om wat klusjes voor mijn vader te doen. Vol goede wil en heel naïef. Kieken dat ik ben! Ik werd direct uit mijn zevende hemel gehaald door weeral harde woorden en terug op de plaats gezet waar ik als kind altijd moest zitten, die van Assepoester. Nog steeds kan het me zo raken, nog steeds voel ik dat verdriet. Ik voel me als een koorddanser nu. Hij mag mijn zelfrespect niet meer afpakken! Ik heb zo hard gewerkt om dat te vinden! Maar hij is wel mijn vader en het leven is voor hem niet lief nu.

De klusjes heb ik heel braaf gedaan en vandaag sta ik mezelf toe om verdrietig te zijn. Blij dat ik het hier eens kwijt kan, wetende dat hij toch niet meeleest want hij vindt dit allemaal zever.

Maar vanaf morgen ga ik terug genieten! Van de natuur, mijn tuin en alle mensen die ik zo graag zie …

door

Verwachting…

Zoals een roos de bloem van de liefde is, zo zijn anemonen die van de verwachting.

Sinds eind februari en nu nog steeds staan de blauwe anemoontjes hier in de tuin te bloeien. Drie jaar geleden kocht ik enkele knolletjes Anemone blanda en ‘k heb me dat nog niet beklaagd. Elk jaar komen ze overvloediger terug. Ze zaaien zich zelfs uit. Anemone blanda is een margrietachtig bloemetje in lavendelblauw of wit. Ze kondigen de lente aan.

Wat me ook verwachtingsvol en content maakt, is de terugkomst van de metselbijen in onze insectenhotelletjes. Er zijn heel veel soorten, maar de allereerste die na de winter tevoorschijn komen, zijn de gehoornde metselbijen. Al twijfel ik of deze geen rosse metselbijen zijn. ’t Zijn in ieder geval heel rustige, vredelievende bijen. Er landde er ééntje op mijn neus terwijl ik probeerde foto’s te nemen (ja, dat krijg je als je uw neus in andermans zaken steekt) maar prikken, dat deed ie niet. Ze zijn heel belangrijk voor de bestuiving van planten dus ik koester ze.

Wat de liefde en verwachting betreft, ik heb hier vandaag nog een jong koppeltje betrapt. Achter een hoopje stenen dat ik wilde opruimen omdat één van mijn krielkipjes daar steeds op sprong en dan over de draad vloog. In de winter mag ze wel in de hele tuin scharrelen op zoek naar slakkeneitjes. Maar nu er jonge zaailingen opkomen, houd ik haar liever in het kippenhok.

Achter dat hoopje stenen lag ook een dakpan en daar zat Julia met haar Romeo op haar rug. ‘k Heb ze stilletjes laten zitten. Binnenkort kruipen deze schattige padden wel naar de poel. Daar zal Julia haar eitjes in lange snoeren afzetten en Romeo die nog steeds op haar rug zit zal ze uitwendig bevruchten.

Ook de buurman wilde zijn zaadjes kwijt. We ruilden sla, boontjes, broccoli en nog verschillende soorten groentezaden. Ook in de moestuin verwachten we dus weer vanalles. Laat de lente maar komen…

door

Lentekriebels

Ik kan het eigenlijk nog niet goed geloven maar de lente is echt al begonnen. Zo vroeg dit jaar!

Krokus Vanguard BIO

Dit weekend trok een krantenkop mijn aandacht : ‘Hittegolf in de winter’ Er is alweer een dagrecord gesneuveld : 18,1°C in Ukkel op 15 februari, weeral de warmste sinds het begin van de metingen in 1901. En wat zeker raar is : het gaat nog zo’n dag of twaalf zo warm blijven.

Sneeuwklokjes

Oorzaak is blijkbaar de ‘luie’ straalstroom door (jawel spijtig genoeg weer) de klimaatverandering.

Helleborus

Die straalstroom, dat is eigenlijk een snelweg van lucht op grote hoogte, die het ene weersysteem na het andere aanvoert. De motor van de straalstroom is het verschil in temperatuur tussen de polen en de evenaar. Maar de polen warmen nu sneller op dan de evenaar en daardoor valt de motor stil. De straalstroom verliest haar kracht en begint ook rare kronkels te vormen. Daardoor komt koude lucht dan bijvoorbeeld niet uit Noord-Europa maar direct uit Lapland. Of warme lucht zoals nu het geval is, ook ineens van veel verder.

Krokus geel BIO

De normale gemiddelde maximumtemperatuur voor februari is 6,6°C en voor maart 8°C. Momenteel zal het dus een halve maand dubbel zo warm blijven. Raar…

Voor tuiniers niet gemakkelijk. Maar wel leuk op dit moment. We mogen eraan beginnen want krokussen staan ineens volop in bloem. Zelfs de eerste narcisjes openen hun bloemknoppen. Gisteren zag ik op tv dat er al ‘kweetniehoeveel’ ooievaars in ons land zijn toegekomen. Dan is de lente begonnen, zeggen ze hè.

Narcis tête-à-tête

Dit weekend heb ik onze wilgen ‘Salix viminalis’ geknot. Dat is de wilgensoort die mooi rechte ‘wijmen’ produceert en die men gebruikt om manden mee te vlechten. Ik heb de bakken in de zonneborder ermee hersteld en de rest verhakseld om paadjes aan te vullen.

De zon en het ‘terug in de tuin mogen spelen’, het deed echt deugd!

Het is nu te hopen dat onze straalstroom in maart of april geen te erge bokkensprongen meer gaat maken in de andere richting en er nog een serieuze vorstperiode komt. Want dan zal er veel sneuvelen.

Helleborus
lang geleden gekregen Krokus, naam niet gekend
Krokus biflorus ‘Miss Vain’ BIO
door

Sneeuw

Sneeuw in januari, dat vind ik fantastisch! Laat het maar wat winteren, ’t is er de tijd van het jaar voor. Beter nu dan zoals vorig jaar pas in maart. Onlangs waren ze op Comitee Jean Pain aan ’t zeuren dat het veel te warm was, dat de biobloembollen te vroeg in bloei gingen komen. Ze zullen daar ook content zijn nu.

Onze kippen, die vinden het niet zo leuk. De zijdehoentjes, die zitten te mokken in het slaaphok. Ik had er eentje in de sneeuw gezet. Koudwatervrees pak je toch aan door te springen, niet? Maar de juffrouw durfde geen poot meer verzetten, ze leek wel vastgevroren aan de grond. ‘k Heb haar dan maar uit haar benarde situatie bevrijd.

Over de bloempotjes heb ik hier ook nog niet verteld. Een Veltvriendin belde me een tijdje geleden op. Dat er een boerderij in ons dorp verkocht was en dat daar duizenden, oude stenen bloempotjes te krijg waren. Of ik niet meeging? Zoiets moest ze geen twee keer vragen natuurlijk. Wat ik er juist ga mee doen, weet ik nog niet. Ik denk eraan een bloempottenmuurtje, insectenhotel te maken. Maar hier zo allemaal bij elkaar gestapeld, vind ik ze ook wel mooi…

door

Laat het gras maar groeien …

Lang geleden, toen onze jongens zo’n negen en zes jaar waren, gingen we eens op stap met het Regionaal Landschap.  Het was de bedoeling om grassen en andere planten in de bermen te determineren.  Ik had gedacht dat we zo’n wandeling gingen doen gelijk we met Natuurpunt regelmatig deden.  De broers vonden dat plezant.  Dan konden ze stokken zoeken, achter vlinders lopen en ‘ontdekkingsreiziger’ spelen.

442956D4-2139-4411-ABE0-86ABF6709BE7

Maar dit was een beetje anders.  Met een lintmeter werd er een vierkante meter afgebakend langs een drukke weg.  En een úúr hebben wij op die vierkante meter staan kijken om te bepalen hoeveel verschillende soorten grassen, mossen en andere planten er stonden.  Het waren er heel veel, die werden allemaal besproken en ik vond dat super interessant.  Maar ons jongens die halen dat zoveel jaren later nog aan als ze hun beklag doen over hun groene moeder.  Ze zijn toen nochtans heel braaf geweest …

4A52E4BD-3E38-4429-BEC3-4147023DF374D0E5AF8B-E854-4BE3-BDDD-25C784FFCBF6

Deze warme dagen ga ik regelmatig eens efkens vanachter in de tuin in de schaduw van de knotwilgen zitten en dan verwonder ik me steeds over de verschillende soorten grassen in … ons gras.  Ze staan nu in bloei en dat vind ik zo mooi en rustgevend.

4E2EE809-CDF0-4630-A938-5D2DBADDA147

Maar welke soorten daar nu allemaal staan, dat vind ik nog steeds een hele moeilijke.  Ze lijken allemaal zo op elkaar en die avond van zovele jaren geleden heeft me geleerd dat ze inderdaad niet gemakkelijk uiteen te houden zijn.

C2FB1E11-FBEE-471D-9AA0-C53F3B8A57AA

Zijn er hier grassenkenners?  Van links naar rechts op de foto hieronder ben ik alleen van nr 7 zeker.  Dat is een Witbol.  De eerste een Beemdgras?  Nr 2 een soort Zwenkgras of Ruw Beemdgras?  Nr 6 Struisgras?  En nr 8 en 9 soorten Vossenstaart?  Waag je kans en zoek het eens op.

Er valt niks mee te winnen, alleen mijn diep respect … 😜

642D967C-4063-40ED-A4B4-BCB45D9FFB99

door

In de boekskes…

Nee, niet in de gewone roddelboekskes!  Maar wel in een kwaliteitsvol tuinblad ‘Tuinseizoen’.  Ergens in december kreeg ik de vraag of ik wilde meewerken aan een rubriek ‘De groene blogger’.  Ze zouden een telefonisch interview doen en ze vroegen wat foto’s van de tuin.  Een vlotte Nederlandse vuurde haar vragen op me af en we hadden een gezellige babbel.  En hier is het artikel dan.  Ze heeft dat wel mooi gedaan hè?

50D1294A-6CD2-48B6-8460-B1A5A65A4D2C6FB58875-4FD0-436F-865F-48AFF601709A

 

door

Uit het bed klappen…

Ik ga eens uit het bed klappen : Ik kon niet slapen.  En de lieve wederhelft ook niet.  Ik hoorde het aan zijn ademhaling.  “Kan je niet slapen?” vroeg ik.

De lieve wederhelft (dlw) : “nee”

Ik : “ik ook niet”

Dlw : “Hoe komt het?”

Ik : “Ik zit met allemaal ideeën in mijn hoofd voor de blog maar vrees dat ik ze morgen allemaal zal vergeten zijn.”

Dlw : “Dan moet je ze opschrijven.”

Ik : “Pff nee, want dan moet ik uit bed en daar heb ik geen goesting voor.  Hoe komt het dat jij niet kan slapen?”

Dlw : “Ik heb kramp in mijn tenen.”

Ik : “Dan moet je even opstaan, dan gaat dat over.”

“Goed geprobeerd…” kwam er dan heel droog vanop het andere kussen.  Mijnen euro viel en ik schoot in de lach.  “Da’s een goei!  Dat was niet de bedoeling, jong!” gierde ik het uit.  Maar ik voelde dat hij ging opstaan.

Ik : “Wat ga je doen?”

Dlw : “een blocnote en een balpen halen…”

Lief hé!  Hebben jullie ook zo’n lieve wederhelft?

IMG_1876

 

door

Daslookpesto

Al enkele weken was ik de blaadjes uit de grond aan ’t kijken.  Zo ongeduldig was ik om dit lentegerechtje nog eens te maken.  Eindelijk was het zover.  Ik heb daslook in de tuin, enkele plantjes gekregen van een ‘veltvriend’.  ( Hey, da’s een tof woord…)

IMG_1915

Daslook of allium ursinum is een plantje uit de lookfamilie.  Het is een inheemse, beschermde plant dus je mag hem niet plukken in het wild.  Het is een bolgewasje met brede donkergroene bladeren en witte, trosvormige bloempjes die verschijnen in april tot juni.  In juni verdwijnt het bovengrondse deel van de plant volledig en is het weer wachten tot het jaar daarna.  Het plantje staat graag in de schaduw, onder struiken, in een humusrijke grond.  In de zon verbrandt hij zelfs.

Opgelet!  Hij lijkt een beetje op het giftige lelietje-van-dalen.  Maar als je het blad plukt, weet je direct of je juist bent of niet.  Hij geeft een sterke lookgeur vrij bij plukken.

Daslook geeft je een echte boost in het voorjaar.  Het plantje is goed tegen voorjaarsmoeheid.  Er zitten veel mineralen in : zwavel, ijzer, mangaan, magnesium en jodium.  Vooral de zwavel die erin zit, is goed voor de spijsvertering.  Het werkt ontsmettend voor de darmen en herstelt de darmflora.  Het is ook goed tegen hart- en vaatziekten, tegen een slecht functionerende lever en goed voor het immuunsysteem. Een tof plantje dus voor in je tuin en om in het voorjaar mee aan de slag te gaan.  Je kan het kopen bij Nijssen bulbs en leden van Velt Neer-Brabant kunnen het bij ons krijgen.

Daslookpesto dus.  Eerst blaadjes plukken in de tuin en genieten ( hoor de vogeltjes fluiten).  Ik neem steeds een vol vergiet.  Als basis ongeveer een 200 ml olijfolie.  Daarbij wat parmezaanse kaas en twee handjes noten.  Meestal neem ik walnoten uit de tuin.  Maar het weer was veel te mooi dus ik wilde in de tuin werken in plaats van noten te pellen.  Dus het werden cashewnoten uit de winkel.  Daarbij nog wat peper en zout.  (Ik gebruik zelfgemaakt kruidenzout). Dit alles in een kom en mixen met de staafmixer.  Et voilà!

IMG_1917

Benodigdheden : twee handenvol daslookbladeren

200 ml olijfolie

twee handjes noten

50 g (parmezaanse) kaas

peper en zout

Daslookpesto wordt hier voor vanalles gebruikt.  Als lekker hapje op een toastje tijdens de bestuursvergadering van velt.  Op de boterham.  Of als basis voor een pastasalade.  Of als aperitiefhapje samen met de lieve wederhelft.  Wij houden ervan!

IMG_1950

 

 

door

Goesting

Nu is het genoeg geweest!  Het heeft lang genoeg geduurd, nu ga ik het jullie vertellen!  Ik word gepest!  Ja, echt, en dan nog wel door één van mijn beste vriendinnen!  Al drie keer dit jaar ( en het is nog maar februari) kreeg ik een mail van haar waarin ze me ‘vierkantig’ uitlacht!  Ze daagt mij uit en ze gaat daar heel ver in.  Maar wacht maar, ik neem weerwraak…

Ik ga zelfs haar naam hier noemen!   Ik gooi het op het wereldwijde web!  Het gaat over Karen Van De Wiele, onze voorzitter van de plaatselijke veltafdeling.  Ze heeft ook een blog : K-Pure.

Het zit zo : wij van Velt Neer-Brabant zijn een hele toffe bende.  Wij hebben steeds ‘goesting in het goeie leven’.  In een plezante sfeer leren wij iets bij over tuinieren en ecologisch bezig zijn.  Enkelen onder ons ( waaronder Karen en ikzelf) zijn zeer gedreven om mensen te overtuigen ook met ons mee te doen.  Leden werven, dus.  We hebben er echt een sport van gemaakt, tellen onze ‘veroveringen’ op en ‘stoefen’ dan bij elkaar hoeveel we er wel al hebben.  Daar gaat het dus over : zij heeft dit jaar al drie nieuwe leden gemaakt en ik nog geen één leed.  ( grapje van Frans De Smedt : ‘leed’ is het enkelvoud van leden.)   En lachen dat ze nu doet!   In haar laatste mailtje gaf ze zelfs de stand door : 3-0 voor haar!

img_1819

Misschien heb jij wel ‘goesting’ om lid te worden bij ons?  Mag ik je dan vragen om dat via mij te doen?  En niet via Karen.😜

img_1818

Voila, ik had haar verwittigd.  Mijn wraak ging zoet zijn.  Nu zal je de nieuwe leden bij mij eens zien toestromen.😃

Nu even serieus : wat kan je van ons verwachten als je lid wordt.  Ik neem hier even het tekstje van Velt Nationaal over :

*Je krijgt een leuk welkomstpakket opgestuurd

*Ons tijdschrift Seizoenen valt zes keer per jaar in je brievenbus

*Je kunt onze boeken bestellen tegen een flink verlaagde prijs

*Je krijgt een grote korting op je bestelling tijdens de Velt-zadenactie in het najaar

*Op vertoon van je lidkaart krijg je korting in ruim 100 bio- en ecowinkels

*Bij je lokale afdeling staan er vaak gezellige activiteiten op het programma

*Je ontvangt tweewekelijks onze nieuwsbrief: vol praktische tuin- en keukentips

Daarbij word je best lid ‘face to face’ want dan mogen we je nog een extra kortingsbon voor onze boeken aanbieden.  ( In je welkomstpakket zit er ook al ene)   Op de website van onze afdeling, http://www.velt.be/neerbrabant vind je ook heel wat informatie.  Tijdens activiteiten worden er regelmatig plantjes geruild of weggegeven.  Heb je problemen in je tuin, dan kan je bij ons ‘privé advies’ vragen…

Een heleboel voordelen zoals je ziet, en dit alles voor 30 eurokes per jaar.  Als je ‘goesting’ zou hebben, laat het me dan maar weten…   (mihihi Karen, neh…)

img_1820img_1817

door

Start van het tuinseizoen!

Eigenlijk is het nog iets te vroeg om al in de tuin te beginnen.  Erover dromen en plannen maken, mag wel al…

Dit schreef ik enkele jaren geleden en het voelt nog steeds zo.  Oh man!  Het kriebelt!

img_1809

 

…Waarom ik mijn zaai- en plantgoed bij Velt bestel…
Nog even geniet ik van de nazomer. Prachtige kleuren in de tuin, juweeltjes van spinnenwebben, lage zonnestralen die alles in een warme gloed zetten…
November breekt echter aan en dit alles verdwijnt. De dagen worden koud en kil en donker. Het regent en de mensen worden nors. Gelukkig vind ik op een morgen de Zaad- en Plantgoedcatalogus van Velt in mijn brievenbus. De donkere avonden voor ons kacheltje vul ik met snuisteren, bestellen en dromen over het volgende tuinseizoen. Puur genieten is dat!
En dan, eindelijk, de dagen beginnen al serieus te lengen, krijg ik bericht dat ik mijn zaden mag afhalen. Ik bel naar Frans of hij, als hij gaat, de mijne wil meebrengen. Ecologisch denken of luiheid, dat laat ik in het midden…met twee auto’s naar Opwijk rijden, is toch niet nodig?
De volgende morgen bel ik bij hem aan en ik moet binnenkomen want er is nog iemand van Velt en ze zijn aan ’t koffiedrinken. “Heb je tijd?” vraagt hij. Mijn geweten sputtert nog even tegen : “Ik ben eigenlijk aan ’t poetsen” (niet echt mijn geliefde bezigheid) “Oh, dan heb je tijd.” zegt hij. Dat beaam ik volmondig.
De keukentafel ligt vol met tuinboeken en kleurrijke folders vol bloemen. Ik krijg een heerlijke tas van Moniek haar thee voor mijn neus, (zij weten ondertussen dat ik echt geen koffiedrinker ben) en ik geniet voor de tweede keer van mijn Veltzaadjes. De vroege zon priemt de kamer binnen, wij babbelen honderduit over tuinbelevenissen en maken al plannen om te starten. Mijn groene vingers jeuken.
Helemaal enthousiast ben ik als ik mijn doos met zaadjes en pootaardappeltjes ontvang. Dit is een mooie start van het nieuwe tuinseizoen. Straks als ik alles zal planten en zaaien, geniet ik voor de derde keer van mijn Veltzaadjes…

img_0987