Eigenlijk ben ik nu aan het strijken maar terwijl kijk ik naar buiten en dwalen mijn gedachten af. En toch ben ik heel efficiënt bezig. Terwijl ik hier sta te mijmeren en mijn strijkijzer heen en weer gaat, ben ik ook slakkeneitjes in mijn tuin aan het opruimen.
Haha! Dat ‘kunde gij niet he’! En mijn wapen tegen de slakken heeft dan ook nog een heel hoge aaibaarheidsfactor. Dus dat zijn dan ineens drie vliegen in een klap. Wil je weten wat mijn geheim is? Zijdehoentjes! Zij zijn verzot op slakkeneitjes. Deze tijd van het jaar laat ik hen in heel de tuin lopen. Ze zijn dan steeds maar aan het scharrelen en vlijtig op zoek naar deze lekkernijen. Alle eitjes die ze nu opeten, kunnen volgende lente geen vieze, slijmerige slakken worden.
Ieder jaar laat ik wel enkele kipjes broeden en die krijgen dan van die schattige kuikentjes. Deze keer heb ik geprobeerd om een nestje van deze ‘pluizebollekes’ handtam te maken. En dat is goed gelukt. Als ik buiten kom, komen ze me tegemoet gelopen en als ze kunnen kiezen tussen graantjes pikken van de grond of uit mijn hand, dan nemen ze mijn hand. Ze hebben elk hun eigen karaktertje. Eentje wacht zelfs steeds tot ik het haar aanbied uit mijn hand. Ze zal niet eten van de grond! Tja, streken heb je ‘verniet’ he.
Wil je ook verlost worden van slakken uit je tuin en zie je het zitten om enkele kipjes te nemen? Dan zou ik je zijdehoentjes aanraden. Het is een ras dat niet zo moeilijk te vinden is. Zelfs op verkoopsites vind je een aanbod van particulieren die hun teveel aan kipjes verkopen. Ze worden heel gemakkelijk broeds dus als je je een kipje en een haantje aanschaft, kan je zelf je toompje uitbreiden. Ze vliegen niet en hun schattige uiterlijk hebben ze doordat hun pluimpjes geen weerhaakjes hebben. Ze blijven zo van die donzige bollekes hun hele leven. Het zijn hele rustige kipjes.
Hier mogen ze nog wat verder flaneren in de tuin. In de lente als alles terug begint te groeien, blijven ze weer in de kippenren waar ze ook zalig kunnen scharrelen. Waarschijnlijk zal de slakkenplaag die vele mensen dit jaar in hun tuin hadden, volgend jaar weer aan ons voorbij gaan…
Dit jaar oogstte ik mijn yacon op 25 oktober. Ik ging een aantal drukke dagen tegemoet zodat ik echt niet kon oogsten en ik wilde niet overvallen worden door de vorst. Yacon, zowel de plant zelf als de knollen kunnen echt niet tegen vorst. De eerste lichte nachtvorst, dat kan geen kwaad. Die hadden we trouwens al gehad. Enkele bladeren waren zwart geworden. Maar de jonge groeiknoppen stonden nog mooi groen. Dus de planten konden nog wel even blijven staan. Pas na 21 september beginnen de ondergrondse knollen dikker te worden. Het is dus belangrijk ze lang genoeg te laten staan.
Nog zo’n bloemekes die ik plezant vind om te hebben. Allee, zeg maar bloemen, want ze hebben zo’n vijf cm diameter. Hibiscus trionum of drie-urenbloem, elke bloem zou maar drie uren bloemen. Dat merk je echter niet, er staan er genoeg op. Ze is van de kaasjeskruidfamilie of malvaceae. In Azië, Afrika en Australië wordt ze beschouwd als onkruid. Ze staat er op braakliggende terreinen en zaait zich er vrolijk uit. Ik kocht ooit enkele plantjes bij ‘Silene’, kwekerij van speciale een- en tweejarigen. Ze zaaien zichzelf steeds uit en zo staan ze elk jaar in onze tuin te blinken.
Nee, niet de blauwe bloemen die je ziet, die zijn van ipomoea, blauwe winde. Die zaaide ik ooit eens in de moestuin en sindsdien komt die steeds terug. De bloemen van yacon zijn gele ‘zonnebloemekes’. Sinds vorig jaar teelt ik deze onbekende groente in de moestuin. Ik kreeg een plantje van Frans De Smedt van velt en dat werd meer dan een meter hoog.
Van deze groente, superfood wordt ze ook wel genoemd, eet je de ondergrondse knollen. De eetknollen dan, want er groeien nog een andere soort knollen aan de plant : de groeiknollen. Meer info vind je 
Vorig jaar volgde ik een workshop ‘zaden oogsten’ bij plantenkwekerij Silene in Buggenhout. Lieve Adriaenssens nam ons mee in haar tuin en vertelde honderduit over haar planten. We mochten van onze favorieten zaden nemen. Hier nam ik zaad mee van Tagetes linnaeus. De bloemen zijn enkelbloemig, niet gevuld en ogen daardoor veel natuurlijker. De plant zelf kan wel tot een meter hoog worden. Tagetes die mooi te combineren is in een natuurlijke beplanting.
groengenot 