door

De lente lonkt…

Het is heerlijk buiten vandaag!  De zon straalt.  Geen zin om lange teksten te schrijven maar tijd om te genieten van het ontluikende leven in de tuin.  Daarom gewoon enkele foto’s…

image
Een krokusje dat ik ooit eens kreeg, ik ken haar echte naam niet.  Maar het is een schatje, ze verwildert heerlijk en staat ondertussen overal in de tuin.

 

image

Deze kocht ik vorige winter : Crocus biflorus ‘Miss Vain’.  Ze zou zichzelf ook goed vermeerderen.

imageAnemone blanda, een blauweke, komt ook al piepen…

imageHelleborus hoekje…

imageimageResultaten van de winterwerkjes : vlechtwerk van de gesnoeide knotwilgen.

imageEn dit zijn takken van de Salix Viminalis, katwilg.  Hij vormt lange twijgen.  Daarom wordt deze soort zo veel gebruikt om manden enzo te vlechten.  Hij staat ook aan onze poel.image

Ze overzag het en vond het mooi zo…

door

2020 Pesticidenvrij…

 

image

Onmogelijk, zeg je?  Tja, ik weet het niet.  Vorige zaterdag ging ik samen met de lieve wederhelft naar een studiedag van Velt hierover.  Tegen het jaar 2020 zouden we Vlaanderen en Nederland graag pesticidenvrij krijgen.  Waarom?  Heel simpel, omdat het niet nodig is om pesticiden te gebruiken.  Het is slecht voor de gezondheid, je kan er kanker van krijgen, misschien onvruchtbaar worden, …  Het is ook heel slecht voor planten en dieren, voor de bodem, voor ons drinkwater,…  En het is heel duur.

Maar simpel zal het allesbehalve zijn.  Er is veel geld mee gemoeid.  Producenten doen de mensen geloven dat we niet zonder kunnen.  Bedrijven zoals Monsanto zijn machtig en gaan over lijken om hun doel te bereiken.  Zo is glyfosaat, een bestanddeel in het gif Round Up nu in de actualiteit.  Europa moet beslissen of ze het gebruik hiervan de komende 15 jaar nog goedkeuren.  Hopelijk gebruiken onze regeringen hun verstand en laten ze zich niet vangen door de wetenschappelijke fraude die Monsanto pleegt.  Om regeringen te overtuigen, gebruiken zij nog steeds de resultaten van een onderzoek naar de invloed van Round Up op watervlooien in 1978.  Maar in november 2015 werd door Noorse onderzoekers via gelijkaardige proeven bewezen dat Round Up nu 300 keer giftiger is voor watervlooien dan in de proef van 1978.  Tegelijkertijd blijkt dat de giftigheid van glyfosaat met toevoegsels – zoals je het in de winkel koopt- giftiger is dan glyfosaat alleen.

Wat er door landbouwers ook veel gebruikt wordt, zijn neonicotinoiden.  Die zijn heel giftig voor onze bijen.  Maar hier kunnen wij, particulieren, niet veel aan doen.  Wij gebruiken maar 2%.  Neonicotinoiden worden voor 98% gebruikt door landbouwers.  Velt gaat hiervoor Bioforum Vlaanderen aanspreken om die landbouwers te kunnen bereiken.  Zo moet je weten dat bijna alle gangbare maiszaadjes in België en Nederland standaard omhuld zijn met een laagje neonicotinoiden.  Preventief, om vraat door insecten tegen te gaan.  Alsof anders alle maiskorrels opgegeten zouden worden!  Is dit niet erg?!

Nu moet ik zeggen dat ik ook schuldig ben.  Weliswaar uit onwetendheid, maar voel me er toch niet goed bij.  Vorig jaar kocht ik ‘Ultima’, een herbicide van Ecostyle.  Nu zou je toch denken dat deze firma die door Velt aangeprezen wordt,  ecologische producten maakt.  Maar nu op de studiedag kwam ik te weten dat Ultima allesbehalve een ecologisch herbicide is!  Het is giftig voor waterorganismen.  Ecostyle heeft goede ecologische producten, zoals Escar Go tegen slakken, maar niet al hun producten zijn goed.  Opletten dus, moeke Hilde!  Ik heb er maar een beetje van gebruikt op onze oprit maar de overschot zal onherroepelijk naar het recyclagepark bij het klein gevaarlijk afval (KGA) verbannen worden.  En die hardnekkige ‘pisbloemen’ tussen de voegen op de oprit zal ik nu terug met mijn voegenkrabber en een scheutje heet water bestrijden.   Niet dat ik iets heb tegen ‘pisbloemen’ hoor,  ons gazon telt er ook wel wat. 😄

Maar Velt wil vooral niet met de kijvende wijsvinger gaan staan.  We willen tonen hoe wij het doen.  Waarom wij zonder gif kunnen.   Waarom die problemen en plagen zich bij ons meestal niet stellen.  Want een probleem dat zich niet stelt, moet je niet oplossen.  En zijn ze er wel, dan zoeken we gezonde, ecologische oplossingen.  Op 4 en 5 juni 2016 zijn er daarom terug de ecotuindagen.  Dan kunnen we tonen wat wij doen tegen ongewenste kruiden en beestjes.  En wij doen met onze tuin de eerste keer mee.  Als jullie graag eens komen kijken naar ons paradijsje, wees welkom op zondag 5 juni van 10 tot 17 uur.

 

image
Lees verder →

door

Hoe verwijder ik brandnetel uit mijn tuin?

 

Deze vraag kreeg ik onlangs van iemand.  Ze zei er direct bij : ” Nu gaan we wel moeten spuiten want we hebben al vanalles geprobeerd en we krijgen het echt niet weg.”

image

Ai ai, hier was werk aan de winkel.  Brandnetel kan zich inderdaad gedragen als een hardnekkig onkruid.  Maar het is ook een hele toffe plant!  Eerst en vooral is het al een belangrijke waardplant voor vele vlindersoorten.  Zij leggen hun eitjes graag op de brandnetel.  De rupsen die daar dan uitkomen, hebben de plant nodig als voedsel.  Deze rupsen worden dan graag gegeten door onze insectenetende vogels zoals de nachtegaal.  Daarom heb ik graag brandnetel in ons vogelboske.

 

Als je brandnetel weg wil, doe je dat best nu.  De jonge plantjes komen net boven en er staan nog niet te veel andere (on)kruiden.  Van brandnetel kan je echt genieten!  Vergeet dat dure fitnessabbonnement.  Sporten in een muffe sportzaal is toch niet leuk.  Trek je kinderen hun caoutchou bottekes en een jasje dat vuil mag worden aan.  Doe hetzelfde voor jou.  Ook een stevig paar rubber handschoenen heb je nodig.  Alhoewel mijn grootmoeder zei dat wat brandnetelprikken goed zijn tegen reuma, vind ik al dat geprik toch ook niet leuk.  Neem je spitvork mee, (ne riek, zeggen ze bij ons) en dan begint het genot.  Luister eerst eens goed naar de vogels in je tuin.  Die beginnen al serieus het hof te maken aan elkaar.  Romantisch, he?

image

 

Dan begin je met je spitvork alle brandnetels uit te graven.  De grote brandnetel is een wortelonkruid.  Hij heeft zo van die stevige, lange, gele wortelstokken.  Je kan die helemaal volgen en uittrekken.  Voel en ruik de aarde.  Voel hoe je het warm krijgt en al je spieren aan het werk zijn.  Hoeveel calorieën zou je nu wel aan het verbranden zijn?  Gratis…  Je zal ook wel wat regenwormen tegenkomen.  Die kan je aan je kippen geven.  Dan zijn die ook content en belonen die je ook nog eens met een extra eitje.  Ik verwijderde op ongeveer 2 vierkante meter grond de brandnetelwortels op een uurtje tijd.

image

Ik verwijder nooit alles maar gebruik deze methode om hem in toom te houden.  Zoals ik al zei, hou ik wel van brandnetel.  Je kan er echt waar, heerlijke soep van maken!  Ik heb de jonge topjes geplukt en dan nog eens rondgewandeld in de tuin.  Ik vond ook al wat roomse kervel dat kwam piepen, wat malse blaadjes kleine pimpernel en nog een beetje groene selder.  Ook nog een restje prei uit de moestuin, een verdwaalde pastinaak en een patatje en ui daarbij.  De ui, prei, pastinaak, groene selder en patatje heb ik aangestoofd in wat olijfolie.  De groenten onder water gezet.  Hoeveel water, weet ik niet hoor.  Ik doe dat op ’t zicht.  Heb er ook nog wat groentebouillon bij gedaan.  Dat 10 minuutjes laten koken.  Dan de brandneteltopjes, roomse kervel en kleine pimpernel erbij en nog even laten opkomen.  Kruiden met peper en kruidenzout naar smaak.  Een zalig soepje!

image

Zo zie je, de grote brandnetel is een super plant!  Hem zomaar kapot spuiten, is echt zonde… Lees verder →

door

Moestuintje klaarleggen…

imageTwintig jaar geleden deed ik het zoals mijn vader en schoonvader : in het begin van het seizoen de grond omspitten.  Zo’n hard labeur!  Gelukkig ben ik ondertussen slimmer geworden.  Spitten is echt niet goed voor de bodem.  Het brengt je bodemleven uit balans.  De micro organismen die zorgen dat voedingsstoffen bij je planten geraken, worden massaal vermoord. Ze worden weggerukt uit hun plekje en bedolven onder nieuwe aarde.  Daarbij breng je ook de zadenbank van onkruidzaden die in je bodem zitten aan de oppervlakte zodat die allemaal vrolijk kunnen ontkiemen.  Resultaat : een explosie van eenjarige onkruiden!  Derde reden om het niet te doen : het is heel slecht voor de rug en niet plezant.

image

 

Wat doe ik dan wel?  In de winter de gond die bloot komt te liggen, bedekken met vanalles.  (Grond ligt echt niet graag bloot, hoe zou je zelf zijn als ’t zo koud is?!). Grasmaaisel, bladeren, compost, … al die dingen zijn perfect.  Dit jaar had ik zelf niet veel compost gemaakt dus ik ben een remorque vlaco compost gaan halen.

image

 

Mijn tuintje had ook wel een boost nodig.  De knotwilgen achter de laatste perceeltjes waren met alle voedsel gaan lopen.  Van het ene jaar op het andere had ik ineens maar potlooddunne preitjes meer en mijn rode kolen leken meer op rode spruiten.  Wat was hier aan de hand?!  Met de woelvork eens in de grond gestoken en wat bleek.  Mijn grond was keivast geworden en zat vol kleine boomworteltjes.  Dan heb ik wel gezwoegd.  Alle worteltjes eruit gehaald en phacelia, een groenbemester ingezaaid.  De twee knotwilgen achter het tuintje met de grond gelijk gemaakt.  Een rijtje van acht is even mooi als een rijtje van tien hoor.   De drie percelen phacelia stonden deze zomer  prachtig te bloeien!  En een hoop bijtjes dat we hadden!  Zalig…

Als de eerste drie perceeltjes leeg gegeten waren en de phacelia door de vorst plat gevallen, heb ik alles bedekt met de compost.  Dat vond ik een plezant werkje, 36 kruiwagens compost heb ik uitgevoerd.  Compost of het Zwarte Goud : zalig vind ik dat!  De compost rook heerlijk naar verse bosgrond en was gezellig warm aan de handen.  Het was dan ook nog een zonnige, frisse dag.  Zie je me genieten?

image

Vandaag ben ik nog eens een remorque gaan halen maar nu met gehakseld hout.  Dit heb ik op de wegskes tussen de perceeltjes gelegd.  Die hou ik graag onkruidvrij.  Ik leg dan eerst een laag karton.  Als je in een woonzorgcentrum voor bejaarden werkt, raak je gemakkelijk aan veel karton (de dozen van de luiers).  Op het karton de houtsnippers en je bent een paar jaren gerust.

image

Voor mij mag het seizoen beginnen!  Ik ben er klaar voor…

 

door

Maand na maand : onze poel in februari

image“Het leven van de werkende vrouw is hard.”  Dat zegt één van m’n collega’s dikwijls.  En gelijk heeft ze. Vandaag ging ik de knotwilgen aan de poel onder handen nemen.  Ging…  Twee heb ik er kunnen doen!  Grrrr…  Het begon al deze ochtend.  Mijn boterham was nog maar net doorgeslikt of er hing al een collega aan de telefoon.  Er zijn wat problemen op het werk dus een andere collega moest ik hierover ook gauw eens inlichten.  Moest ook dringend nog een hoop was wegwerken en eer ik terug was van de winkel was het al tijd om eten klaar te maken.  Op woensdag kook ik tegen ’s middags want dan komt iedereen thuis eten.  Na de afwas kon ik nog niet beginnen.  De jongste dochter had een hoop moeilijk huiswerk, het lukte haar niet zonder wat morele ondersteuning.  En dan was het tijd voor de dansles.  Dochter weggevoerd en eindelijk een uurtje vrij voor de tuin.  Dochter terug gaan halen en gepasseerd langs het gezin vanwaar Karoo, onze hond komt.  Daar is terug jong leven in huis en had de kinderen beloofd dat ze eens naar de puppies mochten gaan kijken.  Eindelijk terug thuis nog één uurtje kunnen werken en dan was het donker.  Toeme toch!

image

En wat doe je dan met al die wilgentakken?  Ha, vlechten natuurlijk :

image

Geef mij nog maar wat tijd voor de tuin.  Want ik amuseer me er zo en ik heb nog zoveel plannen… Zaaaaalig!

door

Eigenzinnig kieken!

Sorteren is niet gemakkelijk!  En al zeker niet als hetgeen wat ik wil sorteren er een andere mening over heeft.😩

Het zit zo : drie jaar geleden vond mijn schoonvader een kieken dat ‘van de camion gevallen was’.  Ja echt, dat gebeurt he!  Wij hebben ooit achter zo’n camion gereden.  Het ene kieken na het andere zat langs de kant van de weg.  Dus mijn schoonvader bracht dat beestje natuurlijk bij ons.  Ze fleurde op maar bleef wel nogal bleekjes zodat ik niet door had dat ze vlot eitjes aan het leggen was.  Daarbij hadden die eitjes net dezelfde grootte en uitzicht als die van mijn zijdehoentjes.  Ramp o ramp, die eitjes onder een broedend zijdehoentje gelegd met als resultaat allemaal “verbastadeerde” zijdehoentjes.  De haantjes zijn in de kippensoep terecht gekomen.  Ja sorry he zeg, dat is echt wel veel beter vlees dan dat uit de winkel hoor!  Een kipje is gepakt door de vos… dachten we.  Drie weken later kwam ze met twaalf wandelende eitjes tevoorschijn!!!  O help, allemaal ” verbastadeerde” kuikens!  Wel heel lief en mooi dus heel de nest heb ik op kapaza gezet.  Twee dagen later zijn ze al opgehaald.  Nu hadden we nog 1 niet rasecht kipje.  Maar wel een heel mooike en ze legt veel eitjes dus ze mocht blijven.  Maar niet in het kippenhok van de zijdehoentjes want haar eitjes lijken te veel op die van hen.  Dus een vergissing zou gemakkelijk terug kunnen gebeuren.  Ze mocht in het kippenhok van de Marans kippen.  Ja tereire, daar had zij een ander gedacht over!  Alles heb ik geprobeerd om haar daar te houden.  Het kleinste gaatje in de afsluiting was genoeg.  Of ze vloog vanop het terras van de kippenwoonwagen op de poort en zo trip trip trip, terug naar het andere hok.  Dan kon ze me zo bekijken met een gezichtje : ” ik wil liever bij mijn vriendinnen blijven, begrijp je dat dan niet?”  Ik antwoordde : “als jij niet oppast, ga je nog in de poule fricassee terecht komen!”  Dan keek ze me aan met kwajongens oogjes : ” dat kan jij toch niet over je hart krijgen”. Tja, ze wist het te goed dat ze gelijk had.image

Wat moest ik toch met dat eigenzinnig beest?!  Een tweejarige kip kan je toch niet meer verkopen!  Vandaag ontmoette ik de oplossing.  Een jongen uit ons dorp, een super dierenvriend heeft maar één kip meer.  Morgen ga ik ons sloeberke bij hem brengen.  En daar zal ze goed verzorgd worden, daar ben ik zeker van.  Lees verder →

door

Onkruidprobleem!

Eigenlijk is dit een tegenstrijdige titel.  Ik heb geen probleem met onkruid.  Ik vind onkruid boeiend.  Helemaal rustig kan ik er van worden, van selectief wieden.  Kijken welke plantjes mogen blijven staan en welke ik er liefst uit heb.

Alleen in mijn kippenhok sta ik nu voor een uitdaging.  Ik vind dat mijn kipjes en ganzen in het gras moeten kunnen lopen.  Daarom heb ik mijn kippenhok in twee verdeeld.  Als in het ene deel het gras te veel te lijden heeft van pikkende en scharrelende diertjes, zet ik ze in het andere deel.  Dan kan het ene deel terug herstellen. Tot het andere deel weer rust nodig heeft.  Zover de theorie.  In ’t echt lukt het niet.  Mijn diertjes hebben er een andere mening over.  Volgens hen is het gras altijd groener aan de andere kant en ze verhuizen en kruipen door de afsluiting als zij het willen.  Tja, dan laten we het poortje maar open, he.  Als ze me met hun lieve oogjes aankijken, kan ik ze toch alleen maar hun zin geven😊.

Maar daardoor heb ik nu een ‘onkruidprobleem’.  In het eerste deel is het gras allemaal opgegeten.  Daar is dan iets heel boeiend gebeurd.  De Verbena bonariensis die in de border ernaast staat heeft zich uitgezaaid en heeft een terrein van enkele vierkante meters ingenomen.  Heel mooi in de zomer!  Een zee van paarse bloemen en een gezoem van jewelste van alle insecten die er hun hartje komen ophalen.

image

Het achterste deel, daar zit het ‘probleem’.  Tussen het gras heeft zich ridderzuring en grote weegbree gevestigd.  En dat heb ik niet graag.  Met ridderzuring kan je eigenlijk niks.  Ik ben dan regelmatig beginnen maaien met de grasmachine in de hoop dat ik de ridderzuring zou uitputten.  Maar dat is niet gelukt.  De planten begonnen hun blaadjes dichter tegen de grond te leggen en de grassprietjes ertussen werden verstikt of opgegeten door de gans en kippen.  En nu in de winter is al het gras weg en zie ik de ridderzuring al terug tevoorschijn komen.  Hoe krijg ik nu terug een groene weide?  Ik ging op zoek in het Onkruidboek van Velt.  Over ridderzuring las ik dat het een plant is die goed groeit in verdichte, zware, voedingsrijke grond.  De grond in mijn kippenhok dus, verdicht door veel op te lopen en heel voedingsrijk door alle “kippenkakjes”.  En je mag de wortel zeker niet in stukjes freezen want dan krijg je duizenden nieuwe planten.  Ik ga de uitdaging aan!  Met mijn spitvork ga ik alle planten uitsteken.  Daarna ga ik freezen om de grond terug luchtiger te krijgen.  En dan inzaaien met weidegras.  Ik denk dat dit de beste oplossing is.  Wat denken jullie?  Heeft iemand hier ervaring mee?  Graag jullie reacties…

 

Lees verder →

door

Zijdehoentjes…

imageOnze knuffelkipjes, ze zijn de aaibaarheidsfactor van onze tuin.  ” Oh, jullie hebben pluchen kipjes!” riep een speelkameraadje van onze dochter eens uit.  Met hun zachte, donzige pluimpjes, rustig scharrelend en altijd zo lief…

image

Het is zeker twintig jaar geleden dat ik het ras leerde kennen.  Sindsdien heb ik ze altijd gehad.  Zijdehoentjes leggen niet zo heel veel eitjes.  En ze worden ook heel snel broeds.  Dat vind ik er juist zo plezant aan.  Elk jaar hebben wij jong leven in de tuin. Het zijn ook zo’n goede moedertjes.  Hun kuikens mogen zo lang bij hen blijven ook al zijn mama haar vleugeltjes al veel te klein geworden.  Zo schattig!

image

Ik ben begonnen met een toompje witte kipjes.  Maar algauw wilde ik meer en andere kleurtjes.  Via ’t internet vond ik andere kwekers.  Ondertussen heb ik ze in ’t rood, buff, blauw, zwart en patrijskleur.  Ik hou ze niet kleur bij kleur.  Voor de moment heb ik twee haantjes, een rood en een zwart.  Voor mijn vader had ik een wit-patrijs kuikentje meegebracht maar dat is ook een haantje geworden.  Dus misschien krijg ik het wel terug.  Het duurt wel een tijdje eer je het geslacht kan zien bij de jonge diertjes.  Ik zie het meestal het eerst aan hun ‘gezichtje’.  Jonge haantjes krijgen zo’n kwade blik.  De kipjes houden hun lieve oogjes.

image

Zijdehoentjes zijn eigenlijk kipjes die in elke tuin passen.  Ik las eens dat je ze zelfs op een appartement kan houden.  Dat kan ik me wel voorstellen want ze leggen zo’n kleine, droge kakjes.  Maar dat vind ik maar zielig voor de beestjes.  Ze lopen zo graag in de tuin!  Bij ons gaan ze regelmatig eens op stap en scharrelen dan in de borders op zoek naar slakkeneitjes  en onkruidjes.

Ik kijk al uit naar het voorjaar.  Heb al terug enkele eitjes in het legnest gevonden.  Dus binnenkort wordt er heel waarschijnlijk terug eentje broeds.  Die zet ik dan in een hokje apart, de eitjes eronder en dan 21 dagen wachten.  En dan uitkijken naar welke kleurtjes de kleintjes zullen hebben.  Zo plezant!

door

Maand na maand : onze poel

Ik heb besloten me ook eens aan een blogprojectje te wagen : Dit jaar wil ik elke maand enkele foto’s nemen van onze poel.  Dit stukje tuin verandert enorm doorheen de seizoenen.

image

Een beetje geschiedenis over ons paradijsje  :  Vroeger was het een weide tussen de andere weiden en omzoomd door grachten die terecht kwamen in de Vondelbeek.  Maar de boeren moderniseerden en de grachten werden niet meer onderhouden.  Toen wij het stuk kochten, zakten we bijna tot aan onze knieen in de grond.  Zo nat was het er.  We konden zien dat er ooit een gracht geweest was maar die was helemaal verzand.  Dankzij de plaatselijke natuurpunt afdeling hebben we op die plaats een poel(gracht) kunnen maken.

image

Deze maand staat er heel veel water in de poel.  De knotwilgen staan kaal en alle planten zijn in rust.  In het water zit ook niet veel leven maar erop wel.  Vorige zondag vlogen nog vijf eendjes op als ik naderde.

 

image

door

Moestuin … lessen.

imageEerlijk gezegd, moet ik toegeven dat het niet mijn favoriete plekje in de tuin is, de moestuin.  Op de een of andere manier slaag ik er steeds in om achter de feiten aan te lopen.  De erwtjes te laat geplant, de spinazie doorgeschoten, de prinsessenboontjes te dik geworden…  Structuur, moeke Hilde, structuur!  Daarom besloot ik hulp te zoeken.  Dit jaar doe ik immers mee met het Ecotuinenweekend van Velt en als we de mensen een tuin tonen, moet het toch op iets trekken,hé.  Ik vroeg me af of we met Velt geen lessen konden geven in de moestuin, dan hadden andere mensen er ook nog iets aan.

image

De andere bestuursleden van onze plaatselijke afdeling vonden het een goed idee.  Natuurlijk werd er wat lacherig over gedaan en geplaagd,  (ja, wij zijn een plezante bende), zo van de mensen al het werk laten doen en ik dan alles oogsten.  Maar nee, dat is niet de bedoeling!  We gaan zelfs zaden en knolletjes en vanalles uitdelen.  We hebben een toffe lesgever gevonden, de in Velt-middens bekende Jos Noppen.  Hij kwam al eens naar de tuin kijken en de manier waarop hij zo al wat uitleg gaf, deden mijn groene vingers jeuken. Zo een enthousiaste mens die zo boeiend kan vertellen!

image

Ben je er graag bij op 10 april en 8 mei 2016 van 9 tot 12.30 u, schrijf dan snel in bij desmedtfrans@skynet.be want de plaatsen zijn beperkt.  De theorie wordt in onze living gegeven en we kunnen daar de mensen niet stapelen:;

Karen, ook een bestuurslid en intussen heel goede vriendin geworden, schreef een tekstje voor op de Velt-website.  Ik kon het niet beter verwoorden :

image

Eigen groentjes en fruit telen is hip en fun om te doen ; je bent in beweging in de buitenlucht en mits een beetje inspanning, een klein beetje kennis en veel liefde krijg je heerlijke eigen oogst kado.
Weet je niet hoe er aan te beginnen en heb je geen zin om je door dikke boeken heen te worstelen of lange teksten te lezen op het net.

Volg gewoon de ecomoestuin workshop van Velt Neer Brabant. Je investeert een beetje tijd ; 2 zondagvoormiddagen. Je kan dit doen in leuk gezelschap en je krijgt een vakkundige uitleg ; zo zullen we het hebben over de verschillende grondsoorten, waar je best op let bij elk van die grondsoorten en wat er best op te telen is. Vervolgens leren we hoe een moestuin voor te bereiden ; juiste voeding voor de grond, indeling van de tuin. Erna leren we meer over het opstellen van een plannetje met respect voor wisselteelt.  En uiteraard blijft het niet bij theorie.  We duiken dan ook de moestuin in om te zaaien, te planten en te leren om alles goed te laten groeien.  We doen dit alles ten huize van bestuurslid, Hilde Cassimons.

Kortom, een inspirerende, gezellige en leerrijke workshop met een goed evenwicht tussen theorie en praktijk!

  • Lesgever van dienst is Jos Noppen.
  • Heb je zaden teveel, breng ze maar mee.  We ruilen onder elkaar…image