door

Ecotuindagen van Velt

image

 

Laat me even profiteren van de regen om ook hier wat reclame te maken voor dit evenement.  Dit jaar doen we de eerste keer mee met de ecotuindagen van Velt en ik vind het best spannend.  De laatste dagen ben ik al lekker druk bezig geweest in de tuin om hem piekfijn in orde te krijgen.  Zondag is Jos Noppen de tweede moestuinles komen geven en hebben we nog vanalles gezaaid.  Dus ‘dat mals regentje’ zal deugd doen nu.image

Vorige dinsdag zijn we met de andere tuineigenaars bijeen gekomen en elkaars tuin gaan bezoeken.  Die van Stefan en Agnes is echt een pareltje!  Zo’n variatie in klimplanten, bloemen, struiken, bomen…  Van hun tuinreizen brachten ze vanalles mee.  Ook veel verrassende hoekjes en zitjes, ik vind het zo’n boeiende en uitdagende tuin!  Zalig…  En dan de tuin van Jens : dat is een waar natuurgebied!  Aan zijn vogelvoederplaats telt hij wel zestig soorten vogels!  Zijn tuin is heerlijk ruig, vele dieren en diertjes vinden er een onderkomen.

We hebben een fiets- en wandellus gemaakt tussen de verschillende tuinen.  Onderweg kan je ook het Vogelopvangcentrum van Malderen bezoeken.  Alles bevindt zich in de buurt van het station.  Kom je toch met de auto, dan kan je daar makkelijk parkeren en de pijltjes volgen.

Bij Jens en Leen in de tuin zal Natuurpunt aanwezig zijn.  Ook de Bijenvrienden van Londerzeel zullen je daar vanalles vertellen en tonen.  Bij ons in de tuin kan je alles leren over compost.  Je mag de Compostmeesters van Londerzeel ‘de pieren uit hun neus halen’.  Ook Comité Jean Pain zal aanwezig zijn en natuurlijk ook onze eigen Velt-afdeling.  Karen en Moniek staan te popelen om jullie hun zelf gecreëerde ecohapjes te laten proeven.  Ook kinderen zijn welkom.  Zij mogen samen met onze kids de tuin ontdekken.  De grote man van Velt, Frans De Smedt ( maar klein van gestalte😜) zal ook rondleidingen geven.  Van dat alles zal je natuurlijk dorst krijgen.  Dan kan je even doorzakken in het cafe van de wereldwinkel op onze oprit.

We hopen dat de weergoden ons gunstig gezind zullen zijn en dat het een stralende dag wordt!

Meer info kan je hier vinden :  2016.06.05 – Flyer Velt ecotuinweekend.  En ook op http://www.velt.nu.  Je kan daar ook onze tuinen ‘liken’ en een eco-advies van Velt voor tuin of keuken (twv 250€) winnen.  Veel succes!image

 

door

Onze kruidenspiraal

Eigenlijk is onze kruidenspiraal ontstaan uit nostalgie.  Toen onze jongste zoon een jaar of acht was, ging hij op woensdagnamiddag steeds naar ‘De Siebe’, een bioboerderij bij ons in het dorp.  De boerin knutselde met de kinderen en liet hen kennis maken met de natuur.  In de vakantie kampeerden ze op de boerderij.  Ze sliepen in ‘indianententen’, leerden brood bakken, dronken kruidenthee en amuseerden zich buiten.  Groot was zijn verdriet toen het boerengezin ging verhuizen naar Canada.  ‘De Siebe’ werd afgebroken en de grond verkocht.  Echt spijtig!  In die periode had ik Comite Jean Pain leren kennen en was er een kruidenspiraal gaan leren bouwen.  Dat wilde ik in onze tuin ook wel.  Onze zoon die aan het helpen was om ‘De Siebe’ af te breken, vertelde de boerin over mijn plannen.  Hij vroeg haar of hij wat stenen mocht meenemen voor moeke haar kruidenspiraal.  Zo zou er voor altijd een stukje ‘Siebe’ in onze tuin blijven.  De boerin was enthousiast en we mochten zoveel stenen meenemen als we wilden.image

Met het hele gezin samen bouwden we onze kruidenspiraal.  Zelfs de jongste dochter, die toen nog een peuter was, hielp zeulen met steentjes op haar maat.  We haalden een halve meter aarde uit en vulden dat met steengruis.  Daarop zand en aarde gemengd en dan de spiraal opbouwen naar boven toe.image

Eigenlijk is onze spiraal niet volgens de regels gebouwd.  Eigenwijs als ik ben, maakte ik er een eigen versie van.  Bij ons is het meer een kruidentuintje geworden in de vorm van een spiraal.  Wil je de echte kruidenspiraal maken, dan moet je gaan kijken bij Yggdrasil, een didactisch-ecologische ontmoetingsplaats voor permacultuur.  Meer info vind je hier.image

Deze week heb ik onze kruidenspiraal een beetje ‘opgepimpt’.  Dit voorjaar waren we met de buren op weekend in de Ardennen.  ’s Zaterdags was het echter zo slecht weer dat we niks konden doen buiten.  Maar niet getreurd, dan zijn we maar een leisteenmijn gaan bezoeken.  De eigenaar van de mijn zei dat we stenen mochten rapen als souvenir.  We mochten alleen niet meer dan 150 kg boven halen.  Want dat was niet goed voor onze rug, grapte hij. 😊  De kinderen vonden dat natuurlijk plezant en zo had moeke ineens veel stenen om plantenetiketten mee te maken…imageimage

door

Gele anemoon.

imageHet is weer de periode van de plantenmarkten.  Vind ik zo plezant : kuieren van het ene kraampje naar het andere, al dat jonge, frisse groen zien en dan genieten.  Zo belandde ik enkele jaren geleden aan het kraampje van Ecoflora uit Halle.  (Eigenlijk blijf ik aan dat kraampje elke keer plakken en als die man me ziet afkomen, verschijnt er steeds een gulle lach op zijn gelaat.  Ik kan dan ook nooit weerstaan aan al die toffe plantjes.  Steeds heeft hij wel iets zeldzaam bij of iets boeiend dat ik zeker in mijn tuin moet proberen.)

Die keer overtuigde hij me om een plantje Anemone ranunculoides of gele anemoon mee te nemen.  “Dat is geen gemakkelijk plantje hoor” zei hij, ” maar als het zich goed voelt in je tuin, zal je er veel plezier van hebben.”  En inderdaad, ik vind het een heel tof plantje.  Het stelt wel wat eisen aan de bodem.  Het houdt van een vochtige, voedselrijke ‘bosgrond’ en staat liefst in half schaduw.  Ik heb het onder onze krentenboompjes geplant.  Daar liggen ook houtsnippers zodat de grond niet echt uitdroogt.

Tot in maart zie je nog niks van het plantje.  Het is altijd even spannend afwachten of het wel tevoorschijn zal komen.  En dan in april op ‘vree korte tijd’ staat het er ineeens met bloem en al.  En in onze tuin voelt het zich goed.  Stilletjesaan breidt het uit en wordt het polletje groter.  Volgende maand zal het weer onder de grond verdwijnen en dan is het terug wachten tot volgend jaar.  Laat het maar op zijn gemakske doen, ik geniet er van…image Lees verder →

door

Hoe onderhoud ik mijn gazon?

imageAls je de tuinaannemers en de folders van Aveve moet geloven, heb je veel werk aan een gazon.  Je moet het twee keer per jaar verticuteren, het mos verwijderen.  Je moet kalk strooien.  Je moet bemesten en het onkruid bestrijden.  Je moet sproeien in droge periodes…

Van dit alles doe ik… niks.😉  Het enige wat ik doe aan onderhoud is ongeveer om de tien dagen het gras maaien.  Ik voer het gras af om de bodem te verarmen.  Zo krijgen ook andere planten de kans om zich te vestigen.

Ik heb geen nood aan een biljartlaken in mijn tuin.  Als mijn zonen willen biljarten, moeten ze maar naar het plaatselijk cafeetje gaan.  Wij hebben daarentegen een ‘kruidenrijk gazon’!   Madeliefjes zijn de eerste bloempjes die bloeien in ons gras.  ‘Lentezoentjes’ noem ik ze.  Ook paardebloemen vind je er.  Gisteren kwam ik zelfs een pinksterbloem tegen.  Ik heb ook narcisbollen geplant en laat het gras daar lang tot ze uitgebloemd zijn.  In de molshopen zette ik Oranje Havikskruid en Wilde Margrietjes.  Vorige zomer vond ik zelfs een soort mini geraniumpje.  En klavertjes natuurlijk.  De bloempjes worden vrolijk bezocht door verschillende bijtjes.  Onze dochter die graag op haar blote voeten loopt, heeft wel al enkele keren op zo’n bijtje getrapt.  Tja, dat hoort erbij, he.  Gelukkig prikt zo’n bijtje niet zo erg als een limonadewesp.😜  Ook mos mag in ons gazon groeien.  Dat blijft lekker lang groen en zo moeten wij in droge periodes niet sproeien.

Laat al die dure meststoffen en onkruidbestrijders maar liggen en geniet van wat de natuur je brengt.  Je zal zien dat je heel wat verrassingen zal vinden in je gras…

image

door

Hondsdraf of Look zonder look?

Ik vind het gezellig om met een mok thee op mijn tabletteke op facebook te snuisteren in groepen zoals ‘Moestuin’ of ‘Velt vzw’.  Daar kom je dan vragen van mensen tegen waar je ook heel wat kan van leren.  Zo zag ik vandaag een mevrouw die in haar tuin een plantje gevonden had dat ze niet kende.  Altijd spannend he!  Bij mij moet dat dan blijven staan tot ik het ken.  😊  Ze had een foto gepost van een blaadje van het plantje en vroeg of ze het zou verwijderen.  ” Nee, niet doen!!!”, stuurde ik direct.  Mij deed het blaadje denken aan de blaadjes van look zonder look.  Maar iemand anders dacht aan hondsdraf.  Kon ook natuurlijk.  Nog iemand anders zei dat het Galaxblad was.  Dat kan niet.  Galaxblad groeit niet in onze contreien maar ergens in Amerikaanse bossen geloof ik.  Je kan het hier kopen bij ‘de bloemist’ en het wordt veel gebruikt om mee te bloemschikken.

Hondsdraf of Look zonder look dus…  Hondsdraf is een mooi kruipend plantje dat in maart begint te bloemen met blauwpaarse lipbloempjes.  Onze kinderen kennen het plantje heel goed.  Als je in de netels gevallen bent of op expeditie in de natuur netels bent tegengekomen, wat hier nogal eens durft voorvallen😜,  kan je de blaadjes van hondsdraf kneuzen en de pijnlijke plekken ermee inwrijven.  De pijn is dan onmiddelijk verdwenen!  Ook het blad van Ridderzuring helpt hier trouwens, dit even terzijde.  Het is ook een heerlijk geurend plantje.  Een blaadje in de thee is zalig.  Of in een soepje met (a)pril lentegroen… zaaalig!

image

Look zonder look ziet er een beetje anders uit.  De blaadjes lijken op die van hondsdraf maar ze zijn groter.  Het plantje is ook helemaal anders.  Het vormt een polletje dat hoger uitgroeit.  Eind april komt het in bloem.  Op lange stelen komen kleine witte bloempjes.  Het pantje geurt naar ui of knoflook ook al is het er niet mee verwant.  Ik maak er nu samen met daslook pesto van.  Dat met pasta, wat kerstomaatjes en parmezaanse kaas, mmm echt lekker!

image

Dus, mevrouw van op facebook,  hopelijk heb je dat gevonden schatje nog niet uitgetrokken…

door

1 april…

Eigenlijk moet ik deze toch wel gauw even vertellen!  Deze week heb ik buikgriep gehad.  Een cadeautje van mijn werk, grr!  Vrijdag was ik herstellende van dat ocmw-virus en dus was ik ons huis aan het opruimen en verluchten.  Kwestie van alle vieze beestjes buiten te krijgen.  Het was een stralende lentedag dus onze dochter en het buurjongetje waren aan ’t buiten spelen.

Ineens hoorde ik hen roepen en wenen.  Ja lap, ’t was al van dat!  Ik begon te lopen terwijl denkend of ik nog wel genoeg pleisters en verbandmateriaal had…  Daar lagen ze alletwee op de oprit, kronkelend van de pijn, bloedend aan knieën en ellebogen…  Ja tereire, tot ik dichterbij kwam…  Ketchup!!!  Ja, ketchup, daar hadden ze zich mee ingesmeerd!  Negen en tien jaar!  En plezier dat ze hadden!!!   Zalig he…😊

door

Maand na maand : onze poel in maart.

imageHeel onverwacht en onbedoeld is het hier een bloemenpracht geworden.  Gisteren kwamen we hier ook al een hommel en drie rosse metselbijen tegen.  Het zit zo : door een aanpalende weide die serieus bemest wordt door een boer, is de rand naast de poel spijtig genoeg heel stikstofrijk.  De weide ligt veel hoger dan waar onze poel gegraven is dus het water met meststoffen in, komt naar daar gelopen.  En wat groeit er goed op stikstofrijke bodem?  Inderdaad, grote brandnetel.  Ik heb niks tegen brandnetel maar hij begon een beetje te veel plaats in te nemen.  Ik paste hier dus de ‘oude zwembadjesmethode’ toe.😊  Meer daarover lees je hier.image

Eigenlijk was het op deze plek een variatie van deze methode want ik heb niet gewacht  tot de wortels ook vergaan waren.  Met ‘mijne riek’ heb ik de grond losgemaakt en de wortels eruit geraapt.  Daarna heb ik Moerasspirea en Gele Lis aangeplant.  En daardoor heb ik nu een bloemenzee van … Paarse Dovenetel.  Ha ja, want de bodem is verstoord geweest waardoor de zadenbank vrij kwam.  Dit vond ik nu eens een boeiende verrassing!  De Gele Lis komt ook al piepen dus opvolging is hier verzekerd.  Ik houd jullie op de hoogte…😊image

door

Vitamientjes voor de moraal…

Het was gisteren een zwarte dag in België.  Eigenlijk was ik van plan om patatten te planten maar het berichtje op de radio nadat ik de kinderen naar school gebracht had, deed me van gedacht veranderen.  Ik heb heel mijn strijk gedaan voor de tv.  Verschrikkelijk was het!  Zo erg voor de mensen en nabestaanden die in deze nachtmerrie terecht gekomen zijn!  En waarom?!

’s Avonds hadden we bestuursvergadering van onze veltafdeling.  Nogal verweesd zijn we allemaal aangekomen bij Stany.  We kwamen eerst zo niet goed op gang.  Iedereen moest zijn hart eens kunnen luchten.  Maar Stany had zelf brood gebakken en kwam aandraven met hapjes en drankjes.  En wat kan een eerlijk, zelfgebakken brood, de week ervoor nog bij velt geleerd, troost bieden!  We zijn er dan toch ingevlogen.  En het deed deugd.  De volgende activiteiten worden weer super!  Wat wij allemaal uitspoken kan je ook zien op : http://www.velt.be/neerbrabant.   Op 10 april en 8 mei gaan we moestuinieren.  Er zijn nog enkele plaatsjes vrij maar de theorie doen we in onze living dus als je er graag nog bij wil zijn, moet je snel zijn want vol is vol.😜  Op 7 mei gaan we op de Bruisende Tuinmarkt in Opwijk staan.  We gaan er groenkoeken bakken en kruidenzout maken.  En dan de hoogdagen van ons werkjaar : de ecotuindagen!  Op 4 en 5 juni worden in heel Vlaanderen en Nederland ecologische tuinen opengesteld.  Wij doen dit jaar mee op zondag 5 juni van 10 tot 18 u met onze tuin, Groen Genot.  Het programma begint vorm te krijgen en het zal tof worden.  We hebben een fiets- en wandellus gemaakt met 3 tuinen en het vogelopvangcentrum.  Bij ons in de tuin komen de compostmeesters demonstraties geven.  We hebben de mensen van de wereldwinkel gevraagd om een drankstandje op te zetten.  We gaan ‘ecohapjes’ maken.  We gaan activiteiten voor de kinderen doen.  Kwestie van de kinderen uit ons ‘streukke’ ook een taakje te kunnen geven want die willen absoluut helpen.😜  En ze willen ook een naamkaartje dragen van velt…😊  We zijn nog iemand aan het zoeken die kan demonstreren hoe je makkelijkst met een zeis maait.  In de andere 2 tuinen zullen Natuurpunt en de Bijenvrienden Neer- Brabant aanwezig  zijn.  Allee, we gaan ons super amuseren die dag!

Nog even vermelden voor wie naar de moestuinlessen komt : de yaconplantjes staan al klaar.  Wie er graag eentje heeft voor in zijn moestuin, krijgt er eentje mee.  Dit is een hele lekkere groente die je nog niet in de winkel kan kopen.  Meer uitleg erover vind je hier.  We gaan ook zaden ruilen dus als je iets teveel hebt mag je dit altijd meebrengen.  Heb je geen zaden, is dat ook geen probleem natuurlijk!  Dan moet je zeker komen.

Je ziet, gisteren was een donkere dag maar voor mij is hij toch nog positief geëindigd dankzij mijn vrienden van Velt…image… de jonge yaconplantjes…

door

De fruitkooi.

imageAls je zelf niet zo handig bent, is het een werk van lange adem om aan een fruitkooi te geraken.  Al enkele jaren was ik bezig met de voorbereidingen : mijn vader de oren van zijn kop zeuren om er voor mij één te maken.

Ik had al bessenstruiken in de tuin staan, rode, witte en zwarte aalbessen.  Maar ik vertikte het om er vogelnetten over te hangen.  Ik zag steeds het beeld voor me van vogeltjes die zichzelf in de nesten gewerkt hadden en vastzaten in zo’n net.  Als kind had ik het dikwijls gezien, in de tuin van mijn vader.  Resultaat hiervan was dat mijn bessenstruiken elk voorjaar verkracht werden.  Dikke bosduiven en kraaiachtigen lieten zich op de takken vallen waardoor die afbraken.  En nog voor de bessen enige kleur bekenden, waren ze al opgevreten.  image

Vorig jaar heb ik dan mijn vader eindelijk kunnen overtuigen.  Met houten balkjes heeft hij een geraamte gemaakt.  Daarop hebben we dan kippengaas geniet.  We hebben gaas van 1 meter hoogte gebruikt en de verschillende delen met ijzerdraad aan elkaar ‘genaaid’.  Het resultaat was heel tof!

Wij hadden ineens kilo’s bessen.  We hebben ze verwerkt tot sap en gelei.  Met het sap hebben we een ‘tuinaperitiefje’ gemaakt : cava met een scheutje bessensap.  Dat samen met een zomerse barbecue was heerlijk!  Ook de aardbeien kregen een plekje in de fruitkooi.  Hier hetzelfde verhaal : mooie, gave aardbeien voor ons ipv voor de vogels.

Nu heb ik ook blauwe bessen geplant.  Ik bestelde planten bij de Blauwe bessenplantage Schrijnwerkers in Gruitrode.  Gelukkig moest ik niet helemaal naar het verre Limburg rijden.  Ze leverden de planten in een plaatselijke hoevewinkel, het Torenhof in Brussegem.image

Blauwe bessen groeien het liefst in zure grond.  Daarom heb ik heel veel bladcompost rond de struiken gelegd.  Ik koos voor de rassen Spartan, Brigitta en Chandler.  Ik ben benieuwd hoe ze het gaan doen.

Jullie mogen natuurlijk altijd eens naar de tuin komen kijken op 5 juni 2016 tijdens de ecotuindagen van Velt.😊