Trampoline mooi integreren in de tuin…

20160605 Ecotuindag Groen Genot © Mieke Vasseur-232Jaren geleden kregen we dit groot gevaarte voor de communie van de tweede zoon.  Toegegeven, de kids hebben er al heel veel plezier van gehad.  Maar ik had het er niet mee.  Ik geraakte er net niet onder met de grasmachine.  En om het spel te verzetten, was het veel te zwaar.  Het is dan ook nog eens verankerd in de grond.  Beroepsmisvorming van de lieve wederhelft die verzekeringsmakelaar is.😜

Mijn eerste oplossing was : afspannen met een kippendraadje en ons konijn eronder zetten.  Die had geen probleem met al die springende kinderen.  Maar met de komst van ons Karoo, toen een enthousiaste puppy was dat geen optie meer.  Ze bleef maar rond de trampoline draven haar jachtinstinct volgend.  Maar het konijn vond dat echt niet leuk!

Ik had al aanbiedingen gezien van tuinaannemers die er verhardingen onder legden.  Later, als de kids uitgesprongen zijn, kan je daar dan een terrasje van maken.  Maar dat vond ik geen oplossing voor ons.  Wij hebben al verhardingen genoeg en op die plaats wil ik geen terras.

En dan, op een nacht in mijn bed, toen ik niet kon slapen na een reeks nachtshiften, zag ik het licht.  Als ik er nu eens bosaardbeitjes onder plantte!  Die groeien liefst in de schaduw en zijn zeer goede bodembedekkers.  Deze keer deed ik het niet met de kartontechniek want ik wilde direct resultaat.  Ik ‘schupte’ het gras vanonder de trampoline, haalde plantjes bosaardbeien elders uit de tuin en plantte ze met 50 cm tussenruimte.  In een seizoen werd het een heel tapijt onder de trampoline.veltecotuin_hilde-1-14

En dat tapijt heeft een dubbele functie.  Het is mooi en geeft een verzorgde indruk.  En de kids hebben er ook plezier van.  Als ze moe zijn van het springen, duiken ze onder de trampoline en gaan ze aardbeitjes snoepen.  Iedereen tevreden… image

 

Maaien met de zeis en Duizendguldenkruid.

imageVorige zondag hadden we afgesproken met iemand die ons wilde komen leren maaien met de zeis.  Tijdens de ecotuindag van Velt was het ter sprake gekomen dat we wel een zeis hebben maar er niet mee kunnen werken.  We deden het met een bosmaaier maar dat is natuurlijk niet zo plezant en veel zwaarder werk.  Nog enkele andere mensen aangesproken die interesse hadden en Frans De Smedt, onze lesgever van Velt was er ook bij.image

Om twee uur in de namiddag verzamelden we op onze oprit en de vrouw van de meneer die het ons ging leren, viel bijna omver van verbazing toen ze ons poortje binnenstapte.  ” Zeg, jullie hebben hier Duizendguldenkruid staan!”  riep ze uit.  “Hoe?   Waar?” vroeg ik.  En eerlijk gezegd, kende ik het plantje niet.  Het is wel iets heel zeldzaam, he.  Duizendguldenkruid of Centaurium, meer uitleg daarover vond ik op wikipedia.  Het is een plantje uit de Gentiaanfamilie en wat ik vooral onthouden heb, is dat het in Nederland en Belgie een beschermde plant is.  En dat het vroeger als toverkruid werd aanzien.  Als je het meedroeg in je beurs, geraakte die nooit leeg.  Mmm, interessant, zeker voor een huishouden met studenten!😜image

Veel plezier had ik ook met de plaats die het plantje uitgekozen had.  De lieve wederhelft durft nogal eens zeuren dat ik ‘mijn kanten’ moet properder houden.  En juist in zo’n slordige kant tussen de oprit en de border was het plantje opgekomen.  Hihi, tof he!

En dan gingen we maaien.  Het loof van de narcissen in ons bloembollenveldje was vergaan en het gras mag terug kort.  Deze zomer gaan we hier gazonbeheer toepassen zodat onze kids hier terug kunnen kamperen.  Toen ze kleiner waren, wilden ze de tent vlak aan de achterdeur.  Maar nu willen ze zo ver mogelijk weg…image

Maaien met de zeis dus.  Zo plezant!  En eigenlijk helemaal niet moeilijk of arbeidsintensief.  Je moet alleen de juiste handeling vasthebben.  En niet teveel gras ineens willen meepakken.  Jef toonde ons hoe het moest en wij mochten ook proberen.  Enkele mensen hadden ook hun eigen zeis bij en zo was ons veldje binnen de korste keren gemaaid.  Voor de mensen die er deze keer niet bij konden zijn : volgend jaar maken we hier een Velt-activiteit van.  Dan kan je het ook komen leren.image

imageVan al het gras dat we gemaaid hebben, hebben we dan een hooimijt gemaakt.  Het is de bedoeling dat dit heel langzaam verteert zodat allerlei diertjes daar deze winter een onderkomen in vinden.  Kevertjes, kikkers, padden, salamanders, egels,… mogen bij ons komen schuilen.image

En wij hebben na het maaien nog ne goeie gedronken en nog lang en gezellig gebabbeld.  Of hoe een tuin mensen kan samenbrengen…

Lees verder

Compost…

Dit voorjaar kon je bij de compostmeesters van onze gemeente de echte compostbakken vervaardigd uit gerecycleerd materiaal kopen.  Voor 20 eurokes per bak, niet om zelf aan bezig te zitten he!  Ik heb 2 bakken gekocht en met extra planken van paletten er 3 van gemaakt.  En dan beginnen compost maken.  Al onze groenresten, gazonmaaisel en keukenresten gaan in de eerste bak.  Ook de buurvrouw brengt haar keukenresten dagelijks.  Goed om de vriendschapsbanden aan te halen en zo komen we wat sneller aan een goede hoeveelheid.imageVandaag was het dan eindelijk zover!  Onze eerste bak was vol geraakt.  Tijd dus om hem over te scheppen naar de tweede bak.  Een leuk en eigenlijk poepsimpel werkje.  Ik had gedacht dat dit me veel meer tijd zou kosten, dus nog wat tijd over om te bloggen.Zo ziet uiteindelijk de compost eruit als hij overgeschept is in de tweede bak.  Een dampende, al lekker ruikende mengeling.  Door het verteringsproces wordt er warmte geproduceerd.  Dit is heel nuttig.  Die warmte (tot 60°C) vernietigt evt aanwezige onkruidzaden.  Hier mag de compost rusten.  Hij zal stilaan afkoelen en dan kunnen pieren, pissebedden en andere diertjes verder werken aan de vertering.

imageGelukkig kreeg ik wat hulp van ons Euphrasie…

image

 

Maar ze deed niet veel meer dan controleren…

imageimage

image

… haar gat naar mij draaien, haar neus in mijn zaken steken en ongezouten haar mening geven!  Wat een kieken!

image

Uiteindelijk keurde ze mijn inspanningen toch goed nadat ze het van zeer dichtbij gaan bekijken was.  Hopelijk is Jackie van de compostmeesters ook zo mild.  De compostmeesters komen zondag 5 juni bij ons in de tuin een demonstratie en uitleg geven over hun passie tijdens de ecotuindagen van Velt.  Hopelijk vallen mijn probeerselen bij hen in de smaak!

De eerste bak terug gevuld met vers materiaal.  Hier kunnen we terug onze tuin-, groen- en keukenresten in kwijt.

imageIn de tweede bak heb ik de compost ‘gedekt’ met een oud deken.  Tijdens het overscheppen had ik steeds wat water toegevoegd.  Dit is nodig voor de vertering.  Compost die te droog is, werkt niet.image Lees verder

Hoe onderhoud ik mijn gazon?

imageAls je de tuinaannemers en de folders van Aveve moet geloven, heb je veel werk aan een gazon.  Je moet het twee keer per jaar verticuteren, het mos verwijderen.  Je moet kalk strooien.  Je moet bemesten en het onkruid bestrijden.  Je moet sproeien in droge periodes…

Van dit alles doe ik… niks.😉  Het enige wat ik doe aan onderhoud is ongeveer om de tien dagen het gras maaien.  Ik voer het gras af om de bodem te verarmen.  Zo krijgen ook andere planten de kans om zich te vestigen.

Ik heb geen nood aan een biljartlaken in mijn tuin.  Als mijn zonen willen biljarten, moeten ze maar naar het plaatselijk cafeetje gaan.  Wij hebben daarentegen een ‘kruidenrijk gazon’!   Madeliefjes zijn de eerste bloempjes die bloeien in ons gras.  ‘Lentezoentjes’ noem ik ze.  Ook paardebloemen vind je er.  Gisteren kwam ik zelfs een pinksterbloem tegen.  Ik heb ook narcisbollen geplant en laat het gras daar lang tot ze uitgebloemd zijn.  In de molshopen zette ik Oranje Havikskruid en Wilde Margrietjes.  Vorige zomer vond ik zelfs een soort mini geraniumpje.  En klavertjes natuurlijk.  De bloempjes worden vrolijk bezocht door verschillende bijtjes.  Onze dochter die graag op haar blote voeten loopt, heeft wel al enkele keren op zo’n bijtje getrapt.  Tja, dat hoort erbij, he.  Gelukkig prikt zo’n bijtje niet zo erg als een limonadewesp.😜  Ook mos mag in ons gazon groeien.  Dat blijft lekker lang groen en zo moeten wij in droge periodes niet sproeien.

Laat al die dure meststoffen en onkruidbestrijders maar liggen en geniet van wat de natuur je brengt.  Je zal zien dat je heel wat verrassingen zal vinden in je gras…

image

Hoe verwijder ik brandnetel uit mijn tuin?

 

Deze vraag kreeg ik onlangs van iemand.  Ze zei er direct bij : ” Nu gaan we wel moeten spuiten want we hebben al vanalles geprobeerd en we krijgen het echt niet weg.”

image

Ai ai, hier was werk aan de winkel.  Brandnetel kan zich inderdaad gedragen als een hardnekkig onkruid.  Maar het is ook een hele toffe plant!  Eerst en vooral is het al een belangrijke waardplant voor vele vlindersoorten.  Zij leggen hun eitjes graag op de brandnetel.  De rupsen die daar dan uitkomen, hebben de plant nodig als voedsel.  Deze rupsen worden dan graag gegeten door onze insectenetende vogels zoals de nachtegaal.  Daarom heb ik graag brandnetel in ons vogelboske.

 

Als je brandnetel weg wil, doe je dat best nu.  De jonge plantjes komen net boven en er staan nog niet te veel andere (on)kruiden.  Van brandnetel kan je echt genieten!  Vergeet dat dure fitnessabbonnement.  Sporten in een muffe sportzaal is toch niet leuk.  Trek je kinderen hun caoutchou bottekes en een jasje dat vuil mag worden aan.  Doe hetzelfde voor jou.  Ook een stevig paar rubber handschoenen heb je nodig.  Alhoewel mijn grootmoeder zei dat wat brandnetelprikken goed zijn tegen reuma, vind ik al dat geprik toch ook niet leuk.  Neem je spitvork mee, (ne riek, zeggen ze bij ons) en dan begint het genot.  Luister eerst eens goed naar de vogels in je tuin.  Die beginnen al serieus het hof te maken aan elkaar.  Romantisch, he?

image

 

Dan begin je met je spitvork alle brandnetels uit te graven.  De grote brandnetel is een wortelonkruid.  Hij heeft zo van die stevige, lange, gele wortelstokken.  Je kan die helemaal volgen en uittrekken.  Voel en ruik de aarde.  Voel hoe je het warm krijgt en al je spieren aan het werk zijn.  Hoeveel calorieën zou je nu wel aan het verbranden zijn?  Gratis…  Je zal ook wel wat regenwormen tegenkomen.  Die kan je aan je kippen geven.  Dan zijn die ook content en belonen die je ook nog eens met een extra eitje.  Ik verwijderde op ongeveer 2 vierkante meter grond de brandnetelwortels op een uurtje tijd.

image

Ik verwijder nooit alles maar gebruik deze methode om hem in toom te houden.  Zoals ik al zei, hou ik wel van brandnetel.  Je kan er echt waar, heerlijke soep van maken!  Ik heb de jonge topjes geplukt en dan nog eens rondgewandeld in de tuin.  Ik vond ook al wat roomse kervel dat kwam piepen, wat malse blaadjes kleine pimpernel en nog een beetje groene selder.  Ook nog een restje prei uit de moestuin, een verdwaalde pastinaak en een patatje en ui daarbij.  De ui, prei, pastinaak, groene selder en patatje heb ik aangestoofd in wat olijfolie.  De groenten onder water gezet.  Hoeveel water, weet ik niet hoor.  Ik doe dat op ’t zicht.  Heb er ook nog wat groentebouillon bij gedaan.  Dat 10 minuutjes laten koken.  Dan de brandneteltopjes, roomse kervel en kleine pimpernel erbij en nog even laten opkomen.  Kruiden met peper en kruidenzout naar smaak.  Een zalig soepje!

image

Zo zie je, de grote brandnetel is een super plant!  Hem zomaar kapot spuiten, is echt zonde… Lees verder

Onkruidprobleem!

Eigenlijk is dit een tegenstrijdige titel.  Ik heb geen probleem met onkruid.  Ik vind onkruid boeiend.  Helemaal rustig kan ik er van worden, van selectief wieden.  Kijken welke plantjes mogen blijven staan en welke ik er liefst uit heb.

Alleen in mijn kippenhok sta ik nu voor een uitdaging.  Ik vind dat mijn kipjes en ganzen in het gras moeten kunnen lopen.  Daarom heb ik mijn kippenhok in twee verdeeld.  Als in het ene deel het gras te veel te lijden heeft van pikkende en scharrelende diertjes, zet ik ze in het andere deel.  Dan kan het ene deel terug herstellen. Tot het andere deel weer rust nodig heeft.  Zover de theorie.  In ’t echt lukt het niet.  Mijn diertjes hebben er een andere mening over.  Volgens hen is het gras altijd groener aan de andere kant en ze verhuizen en kruipen door de afsluiting als zij het willen.  Tja, dan laten we het poortje maar open, he.  Als ze me met hun lieve oogjes aankijken, kan ik ze toch alleen maar hun zin geven😊.

Maar daardoor heb ik nu een ‘onkruidprobleem’.  In het eerste deel is het gras allemaal opgegeten.  Daar is dan iets heel boeiend gebeurd.  De Verbena bonariensis die in de border ernaast staat heeft zich uitgezaaid en heeft een terrein van enkele vierkante meters ingenomen.  Heel mooi in de zomer!  Een zee van paarse bloemen en een gezoem van jewelste van alle insecten die er hun hartje komen ophalen.

image

Het achterste deel, daar zit het ‘probleem’.  Tussen het gras heeft zich ridderzuring en grote weegbree gevestigd.  En dat heb ik niet graag.  Met ridderzuring kan je eigenlijk niks.  Ik ben dan regelmatig beginnen maaien met de grasmachine in de hoop dat ik de ridderzuring zou uitputten.  Maar dat is niet gelukt.  De planten begonnen hun blaadjes dichter tegen de grond te leggen en de grassprietjes ertussen werden verstikt of opgegeten door de gans en kippen.  En nu in de winter is al het gras weg en zie ik de ridderzuring al terug tevoorschijn komen.  Hoe krijg ik nu terug een groene weide?  Ik ging op zoek in het Onkruidboek van Velt.  Over ridderzuring las ik dat het een plant is die goed groeit in verdichte, zware, voedingsrijke grond.  De grond in mijn kippenhok dus, verdicht door veel op te lopen en heel voedingsrijk door alle “kippenkakjes”.  En je mag de wortel zeker niet in stukjes freezen want dan krijg je duizenden nieuwe planten.  Ik ga de uitdaging aan!  Met mijn spitvork ga ik alle planten uitsteken.  Daarna ga ik freezen om de grond terug luchtiger te krijgen.  En dan inzaaien met weidegras.  Ik denk dat dit de beste oplossing is.  Wat denken jullie?  Heeft iemand hier ervaring mee?  Graag jullie reacties…

 

Lees verder

Bloembollen en zaden…

 

De laatste dag van het jaar… Ik begin al te dromen van het voorjaar.  De dagen zijn al terug (een klein beetje) aan het lengen dus we zijn op goede weg.  Ben echt eens benieuwd naar mijn nieuw stukje tuin.  We hebben nog heel veel gazon.  Nu heb ik in het achterste hoekje het gras laten groeien en juist wegjes gemaaid naar de poortjes naar de poel en het vogelboske.  In het hoge gras heb ik bloembollen geplant.

 

Biologische bloembollen, besteld bij Nijssen uit Heemstede.  Het zijn ‘gewone’ gele : Narcissus pseudonarcissus subsp. lobularis.  Deze zouden heel goed verwilderen.image  En dan mijn lievelingsnarcis : Narcisus poeticus var. recurvus.  Helderwitte bloemblaadjes met een cupje van geel met rood randje heeft ie.  Zo schattig!  En zalig geuren…mmmm!  Hij geeft een voorkeur aan een niet te droge standplaats dus dat zou moeten lukken niet zo ver van de poel.image  Dan heb ik ook nog Crocus biflorus ‘MissVain’ besteld en blauwe Anemone blanda.  Ik kan al bijna niet wachten tot al die schone bloemekes tevoorschijn zullen komen…

 

Op een miezerige novemberdag heb ik ook zaden besteld.  Van de Velt Zadenlijst natuurlijk!  Onbegonnen werk om hier op te lijsten wat ik allemaal besteld heb.  Er zitten oa. gele courgetten, roze radijzen en kropsla Hilde tussen.  Om hier allemaal meer over te weten te komen, kom je best naar onze moestuinlessen.  Op 10 april en 8 mei 2016 komt lesgever Jos Noppen ons inwijden in de ecologische moestuin.  Allen daarheen!