Deze vraag kreeg ik onlangs van iemand. Ze zei er direct bij : ” Nu gaan we wel moeten spuiten want we hebben al vanalles geprobeerd en we krijgen het echt niet weg.”
Ai ai, hier was werk aan de winkel. Brandnetel kan zich inderdaad gedragen als een hardnekkig onkruid. Maar het is ook een hele toffe plant! Eerst en vooral is het al een belangrijke waardplant voor vele vlindersoorten. Zij leggen hun eitjes graag op de brandnetel. De rupsen die daar dan uitkomen, hebben de plant nodig als voedsel. Deze rupsen worden dan graag gegeten door onze insectenetende vogels zoals de nachtegaal. Daarom heb ik graag brandnetel in ons vogelboske.
Als je brandnetel weg wil, doe je dat best nu. De jonge plantjes komen net boven en er staan nog niet te veel andere (on)kruiden. Van brandnetel kan je echt genieten! Vergeet dat dure fitnessabbonnement. Sporten in een muffe sportzaal is toch niet leuk. Trek je kinderen hun caoutchou bottekes en een jasje dat vuil mag worden aan. Doe hetzelfde voor jou. Ook een stevig paar rubber handschoenen heb je nodig. Alhoewel mijn grootmoeder zei dat wat brandnetelprikken goed zijn tegen reuma, vind ik al dat geprik toch ook niet leuk. Neem je spitvork mee, (ne riek, zeggen ze bij ons) en dan begint het genot. Luister eerst eens goed naar de vogels in je tuin. Die beginnen al serieus het hof te maken aan elkaar. Romantisch, he?
Dan begin je met je spitvork alle brandnetels uit te graven. De grote brandnetel is een wortelonkruid. Hij heeft zo van die stevige, lange, gele wortelstokken. Je kan die helemaal volgen en uittrekken. Voel en ruik de aarde. Voel hoe je het warm krijgt en al je spieren aan het werk zijn. Hoeveel calorieën zou je nu wel aan het verbranden zijn? Gratis… Je zal ook wel wat regenwormen tegenkomen. Die kan je aan je kippen geven. Dan zijn die ook content en belonen die je ook nog eens met een extra eitje. Ik verwijderde op ongeveer 2 vierkante meter grond de brandnetelwortels op een uurtje tijd.
Ik verwijder nooit alles maar gebruik deze methode om hem in toom te houden. Zoals ik al zei, hou ik wel van brandnetel. Je kan er echt waar, heerlijke soep van maken! Ik heb de jonge topjes geplukt en dan nog eens rondgewandeld in de tuin. Ik vond ook al wat roomse kervel dat kwam piepen, wat malse blaadjes kleine pimpernel en nog een beetje groene selder. Ook nog een restje prei uit de moestuin, een verdwaalde pastinaak en een patatje en ui daarbij. De ui, prei, pastinaak, groene selder en patatje heb ik aangestoofd in wat olijfolie. De groenten onder water gezet. Hoeveel water, weet ik niet hoor. Ik doe dat op ’t zicht. Heb er ook nog wat groentebouillon bij gedaan. Dat 10 minuutjes laten koken. Dan de brandneteltopjes, roomse kervel en kleine pimpernel erbij en nog even laten opkomen. Kruiden met peper en kruidenzout naar smaak. Een zalig soepje!
Zo zie je, de grote brandnetel is een super plant! Hem zomaar kapot spuiten, is echt zonde… Lees verder
Twintig jaar geleden deed ik het zoals mijn vader en schoonvader : in het begin van het seizoen de grond omspitten. Zo’n hard labeur! Gelukkig ben ik ondertussen slimmer geworden. Spitten is echt niet goed voor de bodem. Het brengt je bodemleven uit balans. De micro organismen die zorgen dat voedingsstoffen bij je planten geraken, worden massaal vermoord. Ze worden weggerukt uit hun plekje en bedolven onder nieuwe aarde. Daarbij breng je ook de zadenbank van onkruidzaden die in je bodem zitten aan de oppervlakte zodat die allemaal vrolijk kunnen ontkiemen. Resultaat : een explosie van eenjarige onkruiden! Derde reden om het niet te doen : het is heel slecht voor de rug en niet plezant.
“Het leven van de werkende vrouw is hard.” Dat zegt één van m’n collega’s dikwijls. En gelijk heeft ze. Vandaag ging ik de knotwilgen aan de poel onder handen nemen. Ging… Twee heb ik er kunnen doen! Grrrr… Het begon al deze ochtend. Mijn boterham was nog maar net doorgeslikt of er hing al een collega aan de telefoon. Er zijn wat problemen op het werk dus een andere collega moest ik hierover ook gauw eens inlichten. Moest ook dringend nog een hoop was wegwerken en eer ik terug was van de winkel was het al tijd om eten klaar te maken. Op woensdag kook ik tegen ’s middags want dan komt iedereen thuis eten. Na de afwas kon ik nog niet beginnen. De jongste dochter had een hoop moeilijk huiswerk, het lukte haar niet zonder wat morele ondersteuning. En dan was het tijd voor de dansles. Dochter weggevoerd en eindelijk een uurtje vrij voor de tuin. Dochter terug gaan halen en gepasseerd langs het gezin vanwaar Karoo, onze hond komt. Daar is terug jong leven in huis en had de kinderen beloofd dat ze eens naar de puppies mochten gaan kijken. Eindelijk terug thuis nog één uurtje kunnen werken en dan was het donker. Toeme toch!
Onze knuffelkipjes, ze zijn de aaibaarheidsfactor van onze tuin. ” Oh, jullie hebben pluchen kipjes!” riep een speelkameraadje van onze dochter eens uit. Met hun zachte, donzige pluimpjes, rustig scharrelend en altijd zo lief…
Eerlijk gezegd, moet ik toegeven dat het niet mijn favoriete plekje in de tuin is, de moestuin. Op de een of andere manier slaag ik er steeds in om achter de feiten aan te lopen. De erwtjes te laat geplant, de spinazie doorgeschoten, de prinsessenboontjes te dik geworden… Structuur, moeke Hilde, structuur! Daarom besloot ik hulp te zoeken. Dit jaar doe ik immers mee met het Ecotuinenweekend van Velt en als we de mensen een tuin tonen, moet het toch op iets trekken,hé. Ik vroeg me af of we met Velt geen lessen konden geven in de moestuin, dan hadden andere mensen er ook nog iets aan.
Dat zijn bolletjes die voor mollen een penetrante geur verspreiden. Zelf vond ik ze nogal naar lavendel ruiken, niet slecht.Alle molshopen opgeschept en 3 bolletjes per hoop in de gangen gestopt. Wat een werk! En denkende dat uit deze bollen geen bloemen gingen groeien. Eerlijk gezegd vond ik het geen plezant werkje. En zou het iets uithalen? De volgende morgen zonk de moed me in de schoenen. Terug 2 hopen in het gras!😁. Bij de ene lagen de bolletjes er zelfs bovenop! Wat een regelrechte oorlogsverklaring! Toen heb ik mijn mollenklem weer boven gehaald. Ik ben ook niet heiliger dan de paus he. Gelukkig is het beestje er niet in getrapt.😄. En dan was er een kentering. Een week geen enkele molshoop! Tot er weer ene verscheen. Maar al de ecostyle bolletjes waren op. Dan heb ik maar, hopelijk zit u niet aan het ontbijt terwijl u dit leest, paaseitjes van onze hond in de gang gestopt.
En dat is nu 2 weken geleden! Ik heb geen enkele molshoop meer!!! Yes, en dat zonder dat ik heb moeten moorden! Ik vind mollen terug heel schattig, lief en heel nuttig voor de tuin…
En dan mijn lievelingsnarcis : Narcisus poeticus var. recurvus. Helderwitte bloemblaadjes met een cupje van geel met rood randje heeft ie. Zo schattig! En zalig geuren…mmmm! Hij geeft een voorkeur aan een niet te droge standplaats dus dat zou moeten lukken niet zo ver van de poel.
Dan heb ik ook nog Crocus biflorus ‘MissVain’ besteld en blauwe Anemone blanda. Ik kan al bijna niet wachten tot al die schone bloemekes tevoorschijn zullen komen…
groengenot 